دبلیو. اس. مروین نویسندهی برندهی جایزهی پولیتزر، اشعاری درخشان و منحصر به فرد را در کتاب از این تپهها هیچ یک به رشته تحریر درآورده است. او جهان و پدیدههایش را از زاویهی دید خود میدید و مسائلی چون محیط زیست و حقوق انسانی همیشه برایش در اولویت بود که این مضامین در اشعارش کاملاً مشهود است.
دربارهی کتاب از این تپهها هیچ یک:
دبلیو. اس. مروین (W. S. Merwin)، مؤلفی پیشگام در عرصهی ادبیات امریکاست که شعرها، ترجمهها و نثر نوشتههایش طی هفت دهه بهدفعات ستایش شدهاند. اولین کتابش نقابی برای یانوش (1952) را اودن، شاعر بزرگ، برای جایزهی شعر جوان ییل برگزید. آن مجموعه شعر گویای روح حاکم فرمالیسم بر آن دوره بود، حال آنکه در ادامهی راه، مروین را با مختصاتی دیگر شناختند: سبکی باز و آزاد، فاقد وجه شخصی، با سرودههایی بدون نقطهگذاری در بیشتر موارد.
جی پارینی، از قلمزنان نشریهی گاردین، این شاعر و سبک کارآزمودهاش را چنین وصف میکند، «برداشتی خاص از شعر آزاد دارد، تصویری را بر تصویر روشن دیگر میگذارد، سطرها را در هوا معلق میگذارد، اغلبشان بدون علایم سجاوندی، بدون قافیه... همراه با ضرورتی پُرجذبه.» نوشتار مروین در طول دورههای کاریاش تغییرات سبکی فراوان به خود دیده است اما یکی از موضوعاتی که او همواره به آن برگشته جدایی انسان از طبیعت و تبعات سیاسی و اقتصادی تصمیمات انسانی بر زیستبوم کرهی زمین است. او نتایج این جدایی را فاجعهبار میداند؛ هم برای انسانها و هم برای حیوانات و گیاهان.
برخی از منتقدان مروین را در زمرهی شاعران کشف و شهودگرا دانستهاند، حال آنکه خود یکبار چنین گفته است، «من هیچگاه در کار بسط و رواج نظریهای نبودهام، از جمله انواع زیباشناسانهی انتزاعیاش، و روحم هم خبر ندارد که به دسته و گروه خاصی از شاعران تعلق داشته باشم.» شاید کسی بهتر از خود شاعر نتواند دنیای شعروشاعریاش را وصف کند. مروین در گفتوگویی چنین میگوید، «همیشه از اینکه ببینم دارم شعری متفاوت با قبل مینویسم خشنود میشوم. شگفتزده شدن یعنی یافتن مسیرها و مناطقی که قبلاً ندیدهاید، در آنها نبودهاید. من همیشه چشم به آن دارم که نوشتارم شگفتزدهام کند، غافلگیرم کند. اصلاً دوست ندارم خودم را تکرار کنم، از خودم تقلید کنم یا ببینم که دارم کارهای قبلی را انجام میدهم. هر گاه متوجه چنین اتفاقی بشوم سعی میکنم از آن فاصله بگیرم.»
کتاب از این تپهها هیچ یک مناسب چه کسانی است؟
این کتاب به علاقهمندان به اشعار آمریکایی پیشنهاد میشود.
دبلیو. اس. مروین را بیشتر بشناسیم:
این شاعر، نویسنده، مترجم و مدرس آمریکایی در سال 1927 دیده به جهان گشود. او سرودن شعرهای روحانی را با تاثیر از پدرش که کشیشی پروتستان بود از 5 سالگی آغاز کرد. خشنونت و ناملایتیهایی که در خانوادهی مروین وجود داشته، در اشعار وی مشهود است. او تحصیلات خود را در دانشگاه پنسیلوانیا گذراند و بعد از ورود به دانشگاه به شعر خواندن، ارزیابی و سرودن شعر پرداخت. خواندن آثار جوزف کنراد و بعدش هم تولستوی جرقهی شاعری را در مروین به وجود آوردند.
بعد از دانشگاه مدتی را به منظوم کردن نمایشنامه و تدریس گذراند و بعد از آن فعالیتش در زمینه ترجمه و شعر را ادامه داد و اولین کتاب شعرش را منتشر کرد. اشعار او همیشهی دغدغهی ضدجنگ و محیط زیست وجود داشت. مروین علاوه بر جایزهی پولیتزر و کتاب ملی اکثر جوایز شعر امریکا را دریافت کرده و دوبار هم (از 1999 تا 2000 و از 2010 تا 2011) ملکالشعرای شعر امریکا بوده است. او در 19 مارس سال 2019 از دنیا رفت.
در بخشی از کتاب از این تپهها هیچ یک میخوانیم:
هر سال تا به خود بیایم روز سپری شده است
برایم شعلههای آخر دست تکان میدهند
و سکوت، مسافر خستگیناپذیر را
چون پرتو ستارهای کمسو رهسپار میسازد
آن وقت است که در زندگی خود را
چون در جامهای غریب نمییابم
تا در شگفت بیایم از زمین
در شگفت از عشق یک زن
و از بیشرمی مردان،
در حالتی چون امروز مییابم
که از پس سه روز باران مینویسم
و به صدای چکاوکی گوش میکنم که میخواند
خاموش میماند و تعظیم میکند
نمیدانم به چه
بله






















