کتاب اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی در تربیت بدنی

کتاب اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی در تربیت بدنی نوشتۀ فریده هادوی، ابوالفضل فراهانی و علیرضا ایزدی، به مبحث ارزشیابی آمادگی جسمانی و تربیت بدنی و اندازه‌گیری آمادگی جسمانی می‌پردازد.

درباره کتاب اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی در تربیت بدنی:

برای ارزیابی تمام متغیرها و این نکته که متخصصان علوم ورزشی و تربیت بدنی در عرصه‌های علم تمرین، حرکات اصلاحی، تغذیه و... از بهبود شرایطی که ایجاد کرده‌اند آگاه شوند به سنجش و اندازه‌گیری نیاز دارند تا از درستی عملکرد و برنامه‌هایشان اطمینان یابند. از این رو سنجش، اندازه‌گیری و ارزشیابی برای مربیان، معلمان و متخصصان این حوزه بسیار اهمیت دارد.

ماهیت ارزشیابی، اقتصادی، فرهنگی، آموزشی و اجتماعی است، به واسطۀ ارزشیابی می‌توان بین عملکرد و اهداف برنامه مقایسه انجام داد. در زمینۀ آموزشی، مربی یا معلم از راه اندازه‌گیری، ارزشیابی و سنجش می‌توانند محتوای برنامه، اهداف، عملکرد خود و فراگیر را بررسی کنند.

این کتاب می‌کوشد تا از اهمیت اندازه‌گیری، سنجش و ارزشیابی، آگاهی از مفاهیم آن‌ها، آزمون‌های آمادگی جسمانی در دو بخش توانایی‌های جسمی و حرکتی و آزمون‌های مهارتی، آمار توصیفی و استنباطی، نحوۀ استفاده از نرم‌افزار برای احتساب داده‌ها و همین طور سازماندهی و مدیریت اجرای برنامه‌ها و در نهایت چگونگی استاندارد کردن نمره‌ها سخن بگوید.

خواندن کتاب اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی در تربیت بدنی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب برای تمامی استادان، دانشجویان و مربیان این حوزه بسیار سودمند و مفید است.

در بخشی از کتاب اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی در تربیت بدنی می‌خوانیم:

در این آزمون‌ها، فرد به جای آنکه یک دوره حرکات را به طور متوالی انجام دهد در حالت انقباض مداوم عضلانی باقی می‌ماند، و میزان امتیاز براساس زمانی است که قادر به نگهداری وزنه یا وزن خود در یک حالت باشد. آویزان شدن از بارفیکس با دست‌های خمیده نمونه‌ای از این آزمون‌ها برای دختران است.

آزمون‌های استقامت عضلانی در اکثر مدارس و باشگاه‌ها قابل استفاده بوده و کاربرد وسیعی در برنامه‌های ارزشیابی آمادگی جسمانی دارند. اختالف عمده این آزمون‌ها با آزمون‌های قدرت در نحوه امتیازگذاری آن‌هاست، به این شکل که در آزمون‌های استقامت عضلانی امتیازها براساس دفعات تکرار حرکت به طور صحیح یا مدت زمان حفظ بدن در یک حالت انقباض عضلانی است، در حالی که در آزمون‌های قدرت، امتیاز بیشتر نتیجه بلند کردن وزن سنگین‌تر یا ایجاد نیروی بیشتر حاصل می‌شود.

در ضمن اینکه استقامت عضلانی ارتباط نزدیکی با قدرت دارد، از طرفی نیز بستگی زیادی به عملکرد قلب و عروق خونی دارد. به دلیل این همبستگی، آزمون‌های استقامت عضلانی گاهی، با آزمون‌های سیستم قلبی – عروقی – تنفسی اشتباه می‌شوند. به هر حال در آزمون‌های استقامت عضلانی بیشترین فشار متوجه توده عضلانی درگیر است، در حالی که در آزمون‌های استقامت دستگاه قلبی – عروقی – تنفسی بیشترین فشار به عضله قلب، عروق و شش‌ها وارد می‌شود.