کتاب توانمندسازی کارکنان دانشی

کتاب توانمندسازی کارکنان دانشی نوشته‌ی علی فرهادی و امیر خیمه‌گرد، اصول و راهکارهایی برای توسعه و توانمند کردن منابع انسانی به ویژه در حوزه نظام آموزشی ارائه می‌دهد.

توسعه علمی یکی از نیازهای ضروری هر جامعه است. کشورهایی که در این زمینه برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری کرده‌اند، نتایج خوبی گرفته و در نهایت این موضوع منجر به رفاه عمومی جامعه آن‌ها شده است. به بیان دیگر توسعه ملی در گرو توسعه علمی است.

برای توسعه علمی باید زمینه رشد عامل اصلی یعنی اعضاء هیئت علمی را فراهم نمود و یکی از راه‌ها توانمند نمودن آن‌هاست.

یکی از مؤثرترین و کارسازترین مؤلفه‌های نظام دانشگاهی را اعضای هیئت علمی تشکیل می‌دهند و عملکرد صحیح آن‌ها
می‌تواند منجر به ارتقای کیفی نظام آموزش عالی گردد. از این رو توانمندسازی سرمایه‌های انسانی در محیط‌های علمی آموزشی بسیار مهم و حائز اهمیت است. توانمندسازی اعضای هیئت علمی به عنوان یکی از زیرساخت‌های توسعه آموزش محسوب می‌شود که نیازمند استمرار توجه و حمایت رهبران و مدیران عالی است و باید با برنامه‌های استراتژیک نظام آموزشی همسویی داشته باشد تا منجر به توسعه پایدار گردد.

در بخشی از کتاب توانمندسازی کارکنان دانشی می‌خوانیم:

ازنظر توماس و ولتهاوس توانمندسازی مفهومی است که به حالت احساسات و باور افراد نسبت به شغل و سازمان مربوط می‌شود. بروز این توانایی و استعداد نهفته نیازمند ایجاد یک نگرش و احساس مثبت نسبت به مسائل سازمانی و فراهم آوردن سازوکاری است که بینش و تصور کارکنان از وضعیت و موقعیت خود در سازمان به جای احساس عضویت به احساس مالکیت بر سازمان تبدیل شود. به باور آنان توانمندسازی فرایند افزایش انگیزش درونی انجام وظایف توسط کارکنان است که در مجموعه‌ای از ویژگی‌های شناختی متجلی می‌شود. در نگاه آنان انگیزش نقش بسیار مهمی در نیل به توانمندی دارد.