کتاب راهنمای نگارش کاربردی (در مکاتبات نظامی)

کتاب راهنمای نگارش کاربردی (در مکاتبات نظامی) نوشته‌ی محسن میرزاخانی، نحوه‌ی درست نوشتن نامه‌های اداری و علمی را آموزش می‌دهد و شما را با اصطلاحات نگارش نظامی آشنا می‌کند.

بدون شک ضرورت و اهمیت نوشتن گزارش و نامه بر همگان معلوم است و از سویی هیچ‌کس نمی‌تواند تنها با خواندن کتاب‌های آیین نگارش، نوشتن بیاموزد. یکی از معمول‌ترین روش‌های ارتباط رسمی با مراجع درون و بیرون سازمان‌های نیروهای نظامی، استفاده از نامه‌های اداری است.

در نیروهای نظامی برای نوشتن نامه از شیوه‌ها و روش‌های معینی استفاده می‌شود، با این حال با توجه به تفاوت در سلایق و عدم توجه به مبانی و اصول نگارش، پراکندگی نسبی در میان آن‌ها وجود دارد. مهم‌ترین ابزار هماهنگی درون‌سازمانی و برون‌سازمانی نامه‌نگاری است. این ابزار مهم که باعث تسهیل جریان اطلاعات می‌شود، به صورت گزارش کار، صورت‌جلسه کمیسیون، بخش‌نامه و ... نمود پیدا می‌کند. هیچ کاری را بدون گزارش و نامه اداری نمی‌توان به صورت رسمی انجام داد و یا ارائه کرد.

در بخشی از کتاب راهنمای گزارش کاربردی می‌خوانیم:

دقت کنید از آنجایی که پیشوند و پسوند جزئی از هستۀ کلمه نیستند، همان طور که از اسمشان پیداست به کلمه اضافه شده‌اند؛ پس نمی‌توان آن‌ها را جدای از کلمه و بافاصله نوشت؛ از طرفی سرهم نوشتنشان هم باعث به هم ریختن شکل کلمه و بدخوانی می‌شود.

برای مثال همین «می‌» اگر به کلمه پس از خود بچسبد (می‌شود) به کلی شکل فعل را تغییر می‌دهد و اگر این رویه دنباله‌دار باشد و به تمام اشتقا‌ق‌ها تعمیم یابد، در هر ترکیبی که از پیشوندها و پسوندها استفاده می‌کنیم با شکل جدیدی از کلمه مواجه می‌شویم و این خود اصول نوشتار فارسی را به هم می‌ریزد و باعث سردرگمی می‌شود و یکدست‌نویسی از بین می‌رود.

جدا نوشتن این پیشوندها و پسوندها هم مشکلات دیگری به وجود می‌آورد. پیشوند و پسوند جزء اصلی کلمه نیست که بتوان آن را سر هم نوشت، و از طرفی چون به کلمه اضافه شده است، نمی‌توان آن را جدا نوشت و اینجاست که وجود نیم‌فاصله الزامی می‌شود و اگر نباشد معنا به هم می‌ریزد.