کتاب یک ساعت انتظار

کتاب یک ساعت انتظار از معروف‌ترین نمایشنامه‌های هاینریش بل است که از زبان آلمانی به فارسی برگردانده شده و به جنگ و آثار ویرانگر آن می‌پردازد.

خلاصه‌ای از کتاب یک ساعت انتظار:

نمایشنامه‌ی یک ساعت انتظار (Eine Stunde Aufenthalt) داستان مردی به اسم کرانتوس را به تصویر می‌کشد که بعد از گذشت بیست سال از کنار شهری که آن را ترک کرده بود عبور می‌کند و به دلیل متوقف شدن قطار به اجبار یک ساعت منتظر می‌ماند. این شهر خاطرات تلخی را برای او یادآوری می‌کند، شهری که در آن برادر کوچک و عشق خود را از دست داده و ضربه دردناک و سخت روحی زمانی به او وارد می‌شود که می‌فهمد باعث تمام این وقایع تلخ خودش بوده است.

هاینریش بل را بیشتر بشناسیم:

هاینریش بل (Heinrich Boll) در 21 دسامبر 1917 در شهر کلن متولد شد. وقتی جنگ جهانی دوم آغاز شد به جنگ رفت و تا سال 1945 در جبهه‌های جنگ به سر برد. بعد از جنگ در رشته زبان و ادبیات آلمانی به تحصیل مشغول شد. در همین زمان برای فراهم کردن خرج تحصیل و زندگی در مغازه نجاری برادرش مشغول به کار شد.

در سال 1947 موفق شد داستان‌هایش را به چاپ برساند و با کتاب قطار به موقع رسید در سال 1949 مشهور شد. او در سال 1951 برای داستان گوسفند سیاه اولین جایزه ادبی خود را دریافت کرد. از سال 1971 تا 1974 مدیریت انجمن قلم آلمان را به دست گرفت و در سال 1985 از دنیا رفت.

در بخشی از کتاب یک ساعت انتظار می‌خوانیم:

باربر- بسیار خب. چمدان شما را چکار کنم. بدهم به انبار توشه؟ یا اینکه آن‌ها را ببرم روی سکوی قطار بعدی؟ آن جا بهتر می‌توانید منتظر بمانید چون اقلاً صندلی برای نشستن هست.
کرانتوکس- نه بهتر است با اولین قطار از این ایستگاه به یک ایستگاه دیگر بروم و آن جا منتظر قطار آتن بشوم.
باربر- این اولین مرتبه است که می‌بینم کسی اینطور خاطره بد از شهر ما دارد.
کرانتوکس- هم خاطره بد و هم خاطره خوب.
باربر- بهتر است خاطرات خوب را در ذهنتان زنده کنید.
کرانتوکس- الان (کمی سکوت می‌کند) ساعت یازده و پنجاه و هفت دقیقه است تا ساعت سیزده و نه دقیقه، بیشتر از یک ساعت و نیم وقت داریم. (با صدایی سرد و تغییر یافته) جنگ به این شهر هم رسید؟
باربر- بله. دوازده سال پیش تمام شد.
کرانتوکس- من سال‌ها پیش آنقدر از این شهر دور بودم که حتی صدای انفجار بمب‌ها را نمی‌شنیدم. حتما گرسنگی، تشنگی، مرگ، قتل، همه چیز در این شهر وجود داشته.
باربر- ظاهرا شما آنقدر از این شهر دور بودید که هیچ صدمه‌ای از جنگ ندیده اید. وقتی اینجا زندگی می‌کردید کجا سکونت داشتید؟
کرانتوکس- خیابان صوفی.
باربر- آه بهترین مردم در آن‌جا زندگی می‌کنند. آن‌جا در جنگ اصلاً صدمه ندید. کنار پارک صوفی بودید؟
کرانتوکس- آن پارک هنوز هم هست؟
باربر- بله. البته بزرگتر شده یعنی همه پارک‌ها چند برابر شده‌اند.