کتاب رنگ سحرآمیز

داستان‌های عالی کتاب رنگ سحرآمیز دریچه‌ای هستند به روی جهانی غنی و خیال‌انگیز، ماجراجویی‌ها و تحولات بی‌رحمانه تقدیر، جهانی که هیچ‌چیز در آن آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست. پریمو لوی با ژرف‌بینی و بشردوستی‌اش یکی از شگفت‌آورترین صداهایی است که در ادبیات قرن بیستم شنیده شد.

کتاب رنگ سحرآمیز (The Magic Paint) برندۀ جوایز استرگا در سال 1979 و بوگاتا در سال 1967 شده است.

پریمو لوی (Primo Levi)، شیمی‌دان و نویسندهٔ ایتالیایی در خانوادهٔ سکولار یهودی به دنیا آمد. به‌رغم مشکلاتی که بنیتو موسولینی برای تحصیل یهودیان ایتالیا به وجود آورده بود، لوی توانست در سال ۱۹۴۱ با مدرک لیسانس در رشتهٔ شیمی از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شود. کتاب نقص ساختاری او که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه علمی تخیلی اکثراً بدبینانه است.

در بخشی از کتاب رنگ سحرآمیز می‌خوانیم:

اولین گزینه مطلوب‌ترین بود: این که این ده ثانیه برای خودش باشد، زمان خودش، آن را هرطور می‌خواهد بگذارند، شاید به خانه‌اش فکر کند، شاید به این که چه طور می‌تواند در آخرین لحظه پشت مردی که سمت راستش قرار دارد سنگر بگیرد، اما در این صورت او مجبور می‌شد تا ده بشمرد و این فکر به طرز عجیبی برایش نگران‌کننده بود. ناگهان با خودش فکر کرد: «احمق. دارم مغزمو با این ضامن درب و داغون می‌کنم. می‌تونستم زودتر به این فکر کنم. نمی‌تونستم؟ حالا اولین حرومزاده‌ای که ببینه اون کلاهک سر جاش نیست... اما نه، من می‌تونم همیشه ضامنو بکشم، مهم‌ام نیست که چه اتفاقی بیافته.