کتاب ریش آبی

کتاب ریش آبی، بازگویی‌های بازیگوشانه و ویرانگرانه آنجلا کارتر از افسانه‌های پریان «شارل پرال»، زنان کاردان، تبهکاران سیاه‌دل، حیوانات مکار و دگرگونی‌هایی باورنکردنی را شامل می‌شود. در این هفت داستان مملو از طنازی‌های بی‌پرده و زمینی و خیال‌پردازی‌های گوتیک هیچ چیز آن طوری نیست که به نظر می‌رسد.

کتاب ریش آبی (Blue Beard) همچنین برندۀ جایزه یادواره جیمزتیت بلک سال 1984 و جان لایورین ریس سال 1968 شده است.

آنجلا کارتر (Angela Carter) نویسنده و روزنامه‌نگاری است که بیشتر با نگاه فمینیستی و استفاده از سبک رئالیسم جادویی در آثارش شناخته می‌شود. وی که در سال 1992 میلادی درگذشته، در لیست 50 نویسنده برتر بریتانیا در نشریه تایمز از سال 1945 به بعد قرار دارد. از این نویسنده 9 رمان و 6 داستان و دو مجموعه شعر منتشر شده است.

در بخشی از کتاب ریش آبی می‌خوانیم:

ریش‌ آبی برای آن که با دختران دوستی‌ای پیدا کند، در یکی از عمارت‌های روستایی‌اش، میهمانی خانگی پر زرق و برقی ترتیب داد و خواهران، مادر آن‌ها، سه یا چهار تا از دوستان نزدیک‌شان و تعدادی از همسایه‌ها را دعوت کرد. میهمانی هشت روز تمام طول کشید. میهمانی‌ها هر روز پر از تفریح و خوشی بودند، ماهی‌گیری، شکار، رقص، بازی، خوشگذرانی. میهمانان شب‌ها به ندرت می‌خوابیدند و در عوض به شوخی و مسخره‌بازی وقت می‌گذراندند. همه‌چیز آن قدر به خوبی پیش رفت که دختر جوان‌تر رفته رفته به این فکر افتاد که ریش صاحب خانه آن قدرها هم آبی نیست و روی هم رفته او آدم خوبی‌ست.

به محض این که آن‌ها به شهر برگشتند، ازدواج صورت گرفت. بعد از گذشت یک ماه، ریش آبی به زنش گفت که باید حدود شش هفته‌ او را به حال خود تنها بگذارد؛ ظاهرا کار غیر مترقبه‌ای در ولایات پیش آمده بود و او باید فورا خود را به آن‌جا می‌رساند. اما او زن را تشویق کرد که در مدت غیبتش به خودش خوش بگذراند؛ دوستانش را دعوت کند و اگر می‌خواهد آن‌ها را با خود به روستا ببرد. و مهم‌تر از همه این که کاری کند که همواره خوشحال باشد.