کتاب جوانی

کتاب جوانی داستان کوتاهی از جوزف کنراد، درباره جوانی است که حالا پیر شده و خاطرات جوانی‌اش را از دریا تعریف می‌کند. با برداشته شدن مرز بین انسان و دریا، دو مفهوم جوانی دریایی و دریای جوانی به ذهن متبادر می‌شود.

داستان جوانی در سال 1898 برای نخستین بار با عنوان «Youth» منتشر شد و همان‌طور که از نامش پیداست روایتی از دوران بلوغ و میانسالی انسان‌هاست.

«جوانی» داستان نخستین سفر شخصیت اصلی داستان به کشوری غربی به شرق است. در واقع کنراد در سن 44 سالگی، ماجراهای 20 سالگی خود را در قالب داستانی روایت کرد و مانند بسیاری از آثارش چون «کاکا سیاه کشتی نارسیسوس»،‌ «مرز سایه» و «طوفان دریا» از دریا به عنوان یکی از عناصر ثابت داستانش استفاده می‌کند. راوی داستان اول شخص است و داستانش را با گفتن از دریا و نخستین سفرش آغاز می‌کند.

کنراد، با نام اصلی تئودور جوزف کنراد کورزنیوفسکی (Josepeh Conrad)، نویسنده انگلیسی با اصالت لهستانی در سال 1857 به دنیا آمد. از این نویسنده 13 رمان، دو جلد خاطرات و 28 داستان کوتاه منتشر شده است. کنراد در ابتدا به عنوان نویسنده داستان‌های پسربچه‌های دریانورد شناخته شده بود، اما امروزه او را نویسنده‌ای می‌دانند که آثارش نشان‌دهنده آگاهی عمیق معنوی و تکنیک ماهرانه داستان‌سرایی است. از معروف‌ترین آثار وی می‌توان به «دل تاریکی» ‌اشاره کرد.

در بخشی از کتاب جوانی می‌خوانیم:

کشتی قدیمی بود. نام‌اش جودا (Juda) بود. یک اسم عجیب و غریب، این‌طور نیست؟ این کشتی متعلق بود به مردی به‌نام ویلمر ویلککس (Wilmer Wilcox) یا اسمی شبیه به این که ورشکسته شده بود و در طی این بیست سال یا بیش‌تر مرده بود و نام‌اش اهمیتی ندارد. این کشتی را از دور خارج کرده و برای مدت طولانی در بارانداز شادول (Shadwell) خوابانده بودند. می‌توانید وضعیت آن‌را تصور کنید. تمام کشتی زنگ‌زده و گردوغبار گرفته بود، دوده و سیاهی روی آن و چرک و کثیفی روی عرشه را گرفته بود. برای من مثل این بود که از یک قصر به یک کلبه‌ی ویرانه آمده باشم.