بله
هر از چندگاهی بایستی از خود بپرسیم که چرا ما اعتقاد داریم آنچه را که در موردش فکر میکنیم، میدانیم. چرا ما فکر میکنیم محرک‌های روانشناختی را که منجر به قتل یا صدمه زدن میشوند می دانیم بررسی‌های شناخت شده به ما میگوید که عوامل انگیزش رفتارها میتوانند در دسته‌های زیستی، اجتماعی، عقیدتی و روانشناختی تقسیم گردند. اگر بخشی از عوامل ارتکاب جرم توسط شخصی با انگیزه و با مشکلات روانشناختی باشد، برعهده ماست که برای کشف انگیزه‌ها و دلایل دیگران تلاش نماییم (استرکی، 1385).
قربانیان آدم ربایی از طبقات مختلف جامعه هستند هیچ فرمول جادویی وجود ندارد که بتواند برای پیشگویی اینکه آیا فردی مستعد ربوده شدن هست یا خیر استفاده شود. اگرچه انتخاب اهداف در مکانها یا کشورهای خاص کم و بیش مسیر قابل پیشبینی را دنبال میکند.
مشکل‌ترین جنبه هر آدمربایی فشار این اعمال ایجاد شده به خانواده است. سطح اضطراب غیرقابل توصیف است و فشار روحی با گذشت زمان افزایش مییابد. جزئی که در همه قربانیان مشترک است رنج کشیدن است. ضربه روحی ربوده شدن و مجبور به زنده ماندن در دستان مجرمان واقعاً دردآور است. هر قربانی در مصاحبهای که با او شد، از حالت ترس و ناامیدی که بر او غالب شده بود صحبت میکرد.
