ریچارد باخ جاناتان را در سال ۱۹۷۰ نوشت، داستان مرغ دریایی ای که نمی خواهد مثل بقیه مرغان دریایی زندگی کند، می خواهد تندتر و بالاتر پرواز کند. اما همنوعانش تغییر را دوست ندارند و او را از جمع خود می رانند.
جاناتان، مرغ دریایی، کتابی است سرشار از امید. داستان پرواز و رهایی. داستان چگونه پریدن و چگونه دل کندن، داستان رها کردن و شکستن تمام عادات. یک داستان نمادین که می شود از آن اوج گرفتن را آموخت.
بله




























در اَوآخر کتاب، نشانههایی اَز اِشارآت نویسنده به تناسخ رو احساس میکنم...
در آثار ایرانی، مشابه این اَثر وجود دآره:
منطقاُلطیر عطار و رسالۀاُلطیور اِبنسینا.......