بله
کریستوفر میلر در کتاب روابط ابژه، شما را با نظریه روابط ابژه و رویکرد روان‌پویشی آشنا کرده و کاربردهای آن را در روان‌درمانی معرفی می‌کند. اثر حاضر به لطف نثری روان و زبانی قابل‌فهم، نحوه‌ی شکل‌گیری الگوهای عاطفی و رفتاری افراد را که ریشه در تجربیات خردسالی آن‌ها داشته‌اند، توضیح داده و با پوشش ابعاد نظری و بالینی موقعیت ادیپی و متغیرهای گوناگون جلسه‌ی تراپی، شما را در اصلاح و درمان مراجعان خود یاری می‌کند.
درباره‌ی کتاب روابط ابژه
کریستوفر میلر در این اثر به موضوعاتی مثل رابطه‌ی مراجع و درمانگر و اهمیت سکوت در جلسه درمان پرداخته و مفاهیمی مثل موقعیت ادیپی، انتقال و انتقال متقابل را با توجه به نظریات روان‌کاوان بزرگی مثل دانلد وینیکات، ملانی کلاین و ویلفرد بیون آموزش می‌دهد. نویسنده عقیده دارد که واکنش‌های عاطفی مراجع طی جلسه، اطلاعات مهمی را درباره‌ی روابط اولیه و الگوهای ارتباطی او به درمانگر می‌دهند و می‌توان با شناخت عمیق مراجع، یافتن ریشه‌ی اختلالات او و پرهیز از تشخیص و برچسب زدن شتاب‌زده، بهترین مسیر مداوا را پیدا کرد.
کتاب روابط ابژه از یازده فصل تشکیل شده و پس از معرفی مفاهیمی مثل ابژه‌های بیرونی، دوپاره‌سازی و فرافکنی، به بحث سوپرویژن یا نظارت بر درمانگران تازه‌کار می‌پردازد. به عقیده‌ی کریستوفر میلر، جلسات نودرمانگران با ناظران خود می‌توانند علاوه‌بر انتقال تجربیات، به اصلاح مسیر کارآموزان و یافتن روش‌های مناسب هر مراجع کمک شایانی کند.
کتاب روابط ابژه؛ از امنیت روانی تا فرافکنی
کریستوفر میلر در کتاب حاضر به آموزش مفاهیم و نظریات بسنده نکرده و با ارائه‌ی کیس‌های بالینی و بررسی موقعیت‌های حاد روانپزشکی، کاربردها و شیوه‌ی به‌کارگیری نظریه روابط ابژه را به بهترین شکل به تصویر می‌کشد. به‌زعم میلر، بیماران به‌خصوص در شرایط حاد مثل اورژانس روانپزشکی، نیاز به محیطی امن دارند؛ حتی در بعضی مواقع، فضایی اورژانسی و قفل شده می‌تواند به آن‌ها حس آرامش بیشتری دهد.
بیماران در این شرایط، انتظارات ویژه‌ای از درمانگران خود پیدا می‌کنند، تا جایی که حتی ممکن است او را به شکل یک نجات‌دهنده ببینند. از طرفی دیگر، عدم برآورده شدن این نیازها ممکن است به سرخوردگی بیمار منجر شده و تصویری آزارگر و مزاحم از درمانگر برای او ایجاد کند. نویسنده تاکید می‌کند که در هر صورت، این فرافکنی‌های بیمار نباید درمانگر را تحت کنترل خود قرار دهند؛ او باید همیشه توانایی تفکر مستقل و همدلی را با حفظ فاصله‌ی منطقی با مراجع حفظ نماید.
خرید کتاب روابط ابژه انتشارات موسسه آموزش عالی آزاد دانشیار را به تمامی علاقه‌مندان به روانشناسی و به ویژه روان‌درمانی پویشی پیشنهاد می‌کنیم. نویسنده در این کتاب، علاوه بر آموزش مفاهیم و کاربردهای روابط ابژه، ارتباط آن با رویکردهای دیگری مثل نظریه دلبستگی و یافته‌های علوم اعصاب را نشان داده و راهکارهای پایان فرایند درمان را معرفی می‌کند. ترجمه‌ی فارسی اثر حاضر برعهده‌ی حامد حکیمی بوده است.
کتاب روابط ابژه برای شما مناسب است اگر
- دانشجوی رشته‌های مشاوره، روانشناسی و روانپزشکی هستید و قصد دارید تا با روان‌درمانی روان‌پویشی و نظریه روابط ابژه آشنایی بیشتری پیدا کنید.
- روانشناس و مشاور هستید و می‌خواهید مفاهیم پرکاربردی مثل ابژه‌های بیرونی، دوپاره‌سازی و فرافکنی را مرور کنید.
در بخشی از کتاب روابط ابژه: چارچوب روان‌پویشی برای نودرمانگران می‌خوانیم
جای تعجب نیست که کاوشگری نوزاد در زمانی که او با مادرش تنها بود (مرحلۀ دوم) به اوج خود رسید و در مراحل بعدی کاهش یافت. رفتارهای پیوندجویی از مرحلۀ اول تا مرحلۀ آخر افزایش یافت چون دردسترسبودن مراقب در معرض خطر قرار داشت. نتیجۀ کلی: هر چه فعالیت سیستم دلبستگی افزایش یاید (به این معنی که هرچه ذهن کودک بیشتر درگیر این باشد که آیا به مادرش دلبسته است یا نه)، فعالیت سیستم کاوشگری کاهش می‌یابد. مری اینزورث، در توصیف اولیه‌اش از موقعیت ناآشنا، سه سبک واکنش رفتاری را در کودکان خردسال توصیف کرد:
دلبستگی ایمن (نوع B): کودکی با دلبستگی ایمن از مادرش در حکم پایگاه امنی استفاده می‌کند تا بتواند محیط اطرافش را کاوش کند. کودک، هنگام جدایی از مادر، آشفته می‌شود. وقتی کودک با غریبه تنهاست، از او اجتناب می‌کند، اما زمانی که مادر حضور دارد، کودک با غریبه رفتار دوستانه‌ای دارد. در زمان‌هایی که مادر دوباره به اتاق برمی‌گردد، کودک از بازگشت مادر خوشحال می‌شود.
دلبستگی ناایمن _ (اضطرابی-اجتنابی) (نوع A): این کودک به دردسترسبودن مراقبش اعتماد ندارد و برانگیختگی هیجاناتش را چه در حضور مراقب و چه در غیاب او پایین می‌آورد. در زمان جدایی، کودک هیچ آشفتگی‌ای از خودش نشان می‌دهد. وقتی کودک با غریبه تنهاست، به‌شکل معمول بازی‌اش را می‌کند. وقتی مادر بازمی‌گردد، کودک علاقۀ چندانی به او نشان نمی‌دهد.
