کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون به قلم آنی راینر به تبیین و شفافسازی عمق اندیشهها و کار بالینی روانکاو برجسته، ویلفرد بیون میپردازد. این اثر با کاوش در آثار این اندیشمند بزرگ، مفاهیم کلیدی و انقلابی تفکرات او را تشریح کرده و با بهرهگیری از نمونههای بالینی و قیاس با هنر، فلسفه و ادبیات، نحوهی تکامل ظرفیت تفکر و کاربرد عملی نظریههای بیون در رواندرمانی را به شیوهای ملموس و نوآورانه به تصویر میکشد.
دربارهی کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون
آنی راینر در این کتاب توضیحات خود را با ذکر این نکته آغاز میکند که هدف او نشان دادن پیوستگی بین اندیشههای بیون در دورههای مختلف فکری اوست. در این بخش مفاهیمی همچون «تغییر فاجعهبار» مورد بررسی قرار میگیرد.
بیون معتقد بود وقتی انسان یا رواندرمانگر با حقیقتی عمیق و تازه مواجه میشود، ممکن است نظم ذهنی و تمام باورهای قبلی او به هم بریزد. این زلزلهی روانی شاید ترسناک و آشوبزا باشد، اما بیون آن را برای رشد و تحول، ضروری میدانست. همچنین عدم قطعیت در کاوش روان و خطرات تحجر نظریهها در برابر حقایق نوظهور نیز در این بخش تحلیل میشود.
در ادامه در کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون با محدودیتهای زبان در قلمرو روان آشنا میشویم. زبان روزمره در انعکاس حیات هیجانی و متافیزیکی ذهن ما گاهی ناکارآمد ظاهر میشود و نویسنده باتوجهبه این مسئله بین زبان دستاورد و زبان جانشینی تفکیک قائل شده و توضیح میدهد که چطور یکی از چالشهای روانکاو در مواجه با هر مراجع این است که دروغهای ناهشیار او را تشخیص داده و تحلیل کند.

کاوش در نظریههای رواندرمانی و روانکاوی
آنی راینر در این کتاب همچنین به تبیین مفهوم نا - چیز (No-thing) میپردازد. توانایی فکر کردن از آنجا آغاز میشود که کودک یاد میگیرد نبود فوری چیزی که میخواهد (مثل عروسکش یا شیر مادر) را تحمل کند. تاب آوردن این ناکامی و غیاب، بهتدریج به او یاد میدهد که بهجای واکنش سریع، دربارهی هر تجربه فکر کند و برای آن معنا بسازد و بیون این فرایند را با مفهوم کارکرد آلفا توضیح میدهد. حال اگر ناکامی قابلتحمل نباشد، فرد بهجای اندیشیدن ممکن است به خیالپردازیهای توهمی، تهی شدن از احساسات و یا تجربهی پوچی و بیمعنایی روی آورد.
فصول بعدی کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون آنی راینر به بررسی واقعیت منتخب، مفهوم اسرارآمیز O و... اختصاص دارند. بیون میگوید که در هر جلسهی رواندرمانی (یا صرفاً در موقعیتهای پیچیدهی فکری و احساسی)، ممکن است با حجم زیادی از خاطرات احساسات و... مواجه شویم که در ابتدا بیربط و آشفته به نظر میرسند، اما بهمرور یک ایده و الگو بین آنها پیدا میشود که تمام این عناصر را به هم وصل میکند. بیون این را «واقعیت منتخب» مینامد و به باور او درمانگر فقط زمانی میتواند این حقایق کشف شده را بهدرستی سازماندهی کند که ذهن خود را از پیشداوریها و تفسیرهای عجولانه بهدور نگه دارد.
روایت بیواسطهی یک شاگرد از نظریههای ویلفرد بیون
آنی راینر بهعنوان یکی از شاگردان ویلفرد بیون در کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون انتشارات فراهم با پیوند زدن روانکاوی به فلسفه، نقاشی و ادبیات، ارزش بزرگ کار راینر را نشان میدهد. او در بررسی ساختار اولیه تفکر بیون، امکان درک عمیقترین تجارب روانی را فراهم کرده و نشان میدهد که چطور کاوش ذهن انسان صرفاً یک موضوع بالینی نیست، بلکه کندوکاوی در خاستگاه تفکر، معنا و ابعاد متعالی وجود انسان است.
اگر به درک عمیقتر تجربیات انسانی علاقه دارید و بهدنبال کتابی هستید که بهخوبی بتواند شما را با ریشههای تفکرات یکی از اندیشمندان بزرگ حوزهی رواندرمانی و روانکاوی آشنا کند، خرید کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون اثر آنی راینر را به شما پیشنهاد میکنیم. این کتاب با ترجمهی محمدمهدی کهربی در دسترس علاقهمندان قرار میگیرد.
کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون برای شما مناسب است اگر
- بهعنوان دانشجوی روانشناسی برای ارتقا و بهروزرسانی دانش خود دربارهی سیر تحول نظریههای روانکاوی معاصر تلاش میکنید.
- به فلسفه، ادبیات و هنر علاقه دارید و بهدنبال کاوش عمق پیوند بین آنها هستید.
- بهطورکلی از مطالعهی کتابهای روانشناسی بالینی و کتابهای مرتبط با رواندرمانی و روانکاوی لذت میبرید.
در بخشی از کتاب نظریههای ذهن ویلفرد بیون: درآمدی کوتاه و نو میخوانیم
«دورهی اولیه»ی بیون تقریباً نگاشتههای او از دههی 1940 تا اوایل دهه 1960، شامل کار او بر گروهها و نظریههایش در باب تفکر را در برمیگیرد. «دورهی متأخر»، از اواسط دههی 1960 تا دههی 1970، دربرگیرندهی کتابهای متعددی از سخنرانیهای منتشرشدهی او در آمریکای جنوبی، لندن، فرانسه، نیویورک و لس آنجلس، و همچنین بلوغ بسیاری از اندیشههای اولیه در کتاب توجه و تفسیر - بهویژه مفهوم O - است، و نیز سهگانهی خودزندگینامهای داستانیشدهی بیون (1991)، خاطرات آینده، نگاشتهشده در اواسط تا اواخر دههی 1970.
مناقشهبرانگیزترین اندیشهی او مفهوم O است؛ ایدهی محوری آثار متأخرش، که بیون آن را منظر روانکاوانه بنیادین برای پیشبرد کار بالینی قلمداد میکرد. درحالیکه بسیاری از ستایندگان نظریههای اولیهی او در باب تفکر، ستایندهی آثار متأخرش نبودند، من آنچه را پیوستگیای بنیادین میان این دو دوره میدانم، میکاوم. حکایت پیش رو دربردارندهی گفتهای از بیون در دیداری خصوصی در لس آنجلس در سال 1977 با من است که شاهدی بر این مدعا فراهم میآورد.
من در آن زمان رواندرمانگر بسیار جوانی بودم و با بیون تماس گرفتم، بدین امید که با برگزاری سمینار بالینی خصوصی برای من و چهار تن از همکارانم - که همگی رواندرمانگرانی جوان و کاندیداهای روانکاوی بودیم - موافقت کند. قرار ملاقاتی در دفترش در بورلی هیلز ترتیب دادم تا در این باره گفتوگو کنیم. برای فردی چنان جوان و چنان بهغایت آگاه از نادانستههایم، شگفتآور بود که در حضور او تا چه حد بهطرزی نامعمول احساس رهایی و آسودگی میکردم؛ احساسی که آن را به گشودگی و اصالت کمنظیر او نسبت میدادم. گویی جسارتی یافته بودم تا بیش از حد معمول آن روزهایم سخن بگویم؛ زیرا حس میکردم کسی بهراستی گوش فرامیدهد.
بله






















