کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم: گفت و شنود با دکتر عبدالحسین رفعتیان روانپزشک - روانکاو

کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم اثر تینا حمیدی گفتگویی بلند با عبدالحسین رفعتیان درباره‌ی روانکاوی و زندگی است. سفری به دل زندگی، خاطرات شخصی، علم روانکاوی و تجربیات زیسته که با نگاه منحصربه‌فردی به موضوعاتی نظیر کودکی، خانواده، والدگری، ارتباط درمانگر و مراجع، فردیت و مواجهه با مرگ می‌پردازد. یک کتاب زندگینامه که نه‌تنها برای علاقه‌مندان و فعالان حوزه‌ی روانکاوی و روانپزشکی جذاب است، بلکه هر خواننده‌ی اهل روایتی را سر ذوق می‌آورد.

درباره‌ی کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم

آیا قصه‌های زندگی‌مان وقایعی تکرارناپذیرند یا ما در طول زندگی بارها و بارها آن‌ها را بازسازی می‌کنیم؟ کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم گفتگوی متفاوت تینا حمیدی با دکتر عبدالحسین رفعتیان، اگرچه یک روایت شخصی و حرفه‌ای است اما در دل خود، به این پرسش مهم پاسخ می‌دهد تا نشان دهد قصه‌ی زندگی یک بار برای همیشه نوشته نمی‌شود، بلکه ما در طی زندگی با کسب نگرش‌های تازه و در رابطه با دیگران، آن را دوباره می‌سازیم.

در کتاب‌های زندگینامه که بر پایه‌ی مصاحبه شکل می‌گیرند، اغلب اوقات مصاحبه‌کننده به موضوعات کلیشه‌ای می‌پردازد و خلاقیت در اثر را نادیده می‌گیرد اما تینا حمیدی با آشکار کردن گوشه‌های نهان و تأمل‌برانگیز زندگی این روانپزشک و روانکاو برجسته، اثر گفتگومحور جذابی را خلق می‌کند که می‌تواند ما را به همذات‌پنداری و تفکر وادارد تا لذت خواندن یک خودزندگینامه‌ی متفاوت را تجربه کنیم.

روایت شخصی در آینه‌ی روانکاوی

کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم نشر هنوز دعوتی است به زندگی عبدالحسین رفعتیان؛ جایی که او در آن از خانواده‌اش می‌گوید و بیماری‌های دوران کودکی و علاقه‌ی زودهنگامش به کتاب را شرح می‌دهد. او در این مصاحبه، سال‌های تحصیل و مهاجرتش را مرور می‌کند، بازگشتش به ایران را از نظر می‌گذراند، تجربه‌های عجیبی مثل پدر و پدربزرگ شدن را به خاطر می‌آورد و به بحث درباره‌ی ارتباط درمانگر و مراجع، سیستم درمانی و شکل‌گیری خلاقیت سخن می‌پردازد.

آنچه که کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم را بیش از پیش به اثری قابل تأمل بدل می‌کند، نقطه‌ای است که آمیختگی زندگی شخصی عبدالحسین رفعتیان به حرفه‌اش، روانکاوی و روانپزشکی را عیان می‌سازد. چراکه او روانکاوی را تنها مجموعه‌ای از نظریات علمی یا آموزه‌های عملی نمی‌داند، بلکه باور دارد باید به آن به مثابه‌ی تجربه، ارتباط و درک عمیق نگاه کرد.

بیوگرافی عبدالحسین رفعتیان یا شرح نگاه یک روانکاو

تینا حمیدی با پرسش‌هایش در کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم، نگاه عبدالحسین رفعتیان به علم روانکاوی را به خوبی آشکار می‌سازد و نشان می‌دهد که این متخصص بیش از آنکه در جستجوی بیماری در مراجع باشد، تلاش دارد فردیت را در او بازیابد و به جای نسبت دادن رفتارش به یک الگوی خاص، به او کمک کند تا به چیزی تبدیل شود که واقعاً به خودش تعلق دارد. نکته‌ای درخشان که مطالعه‌ی اثر پیش رو را جذابیت می‌بخشد.

به همین خاطر است که کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم از شرح بیوگرافی به پرسش‌های عمیقی زندگی می‌رسد؛ اینکه آیا گذشته‌ای که به یاد می‌آوریم، دقیقاً همان واقعه‌ای است که رخ داده؟ روابط ما چطور شخصیت و هویتمان را شکل می‌دهد؟ چطور گاهی رفتارهای به ظاهر عجیب به تلاشی برای زنده ماندن یا بازیابی هویت بدل می‌شود؟

از خاطرات شخصی تا معنای زندگی

با مرور این کتاب بیوگرافی قصه‌هایی که با هم می‌سازیم، نگاه عبدالحسین رفعتیان به خلاقیت، ملال، تغییرات درونی انسان، مواجهه با پیری و مرگ را نیز به منصه‌ی ظهور می‌گذارد و نشان می‌دهد که او چطور به بیماری‌ها و محدودیت‌های جسمی در سال‌های پایانی زندگی به‌عنوان فرصتی برای تأمل در باب معنای زندگی و پذیرش پایان قلمداد می‌کند.

در واقع این کتاب زندگینامه اثری سرشار از پرسش و پاسخ‌هایی است که در عین شرح مسیر یک زندگی، آنچه را که در پس رفتارها، خاطرات و انتخاب‌های انسان‌ها نهفته عیان می‌سازد. پس اگر می‌خواهید با مرور زیسته‌های یک روانپزشک، با پیچیدگی‌های ذهن و روان انسان، معنای رابطه، تأثیر گذشته بر زندگی حال، و ظرافت‌های روانکاوی آشنا شوید، خرید کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم می‌تواند دریچه‌ای برای ورود به این فضای متفاوت باشد.

کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های خاطرات و زندگینامه علاقه دارید و از مرور فراز و نشیب‌های زندگی افراد موفق لذت می‌برید.
• دانشجوی روانپزشکی یا روانشناسی هستید یا به‌عنوان متخصص یا پژوهشگر در این حوزه‌ها فعالیت دارید و در تلاشید تا با تجربه‌های حرفه‌ای و دیدگاه‌های دکتر عبدالحسین رفعتیان درباره‌ی دنیای روانکاوی آشنا شوید.
• می‌خواهید با پرسش‌های عمیق یک مصاحبه، وارد مسیر خودشناسی و تأمل در باب معنای زندگی شوید.

در بخشی از کتاب قصه‌هایی که با هم می‌سازیم: گفت و شنود با دکتر عبدالحسین رفعتیان روانپزشک - روانکاو می‌خوانیم

روانکاوی چه موقع لازم است؟ چه تأثیری دارد؟ چرا بعضی‌ها در مواجهه با جبهه می‌گیرند؟ چرا بعضی‌ها فکر می‌کنند اگر بروند روانکاوی، زندگی‌شان آسان خواهد شد؟

این به این خاطر است که به خصوص از سال 1950 با روش‌های مختلف مثلاً با کتاب و فیلم تصویری کلی از روانکاوی نشان داده شد. آن موقع تصور این بود که اگر افراد بتوانند تمام چیزهایی را که در کودکی‌شان پیش آمده یادآوری کنند، تمام مسائل‌شان حل می‌شود. انگار چاهی باشد و روانکاو از درونش چیزهایی را بیاورد بیرون. اگر درست حدس بزند که کدام را بیاورد بیرون، مسائل شخص حل می‌شود.

سال‌ها این‌جور پیش می‌رفت و همه می‌رفتند این پروسه و این روند را طی می‌کردند. الزاماً هم نتیجۀ خوبی به دست نمی‌آمد. بعد از مدتی دیدند درست است که آن خاطرات گذشته اهمیت دارند ولی چیزی را حل نمی‌کند. مشخص شد افراد معمولاً با خودشان مشکل دارند و این مشکل بیشتر در تطبیق با محیط است. به تدریج روانکاو از این نقش دور شد که فقط نگاه ‌کند و همه چیز را بتواند بفهمد، کسی که معنای گفته‌های هر کسی را می‌داند. در واقع متوجه شدند به این طریق چیزی تغییر نمی‌کند. تغییر بنیادی و درونی اتفاق نمی‌افتد.

بعد متوجه شدند در تعامل دو نفر با همدیگر است که تغییراتی به وجود می‌آید و افراد متوجه می‌شوند در چه مسائلی مشکل ارتباطی دارند و به این ترتیب دیگر فقط روی روانکاو تأکید نمی‌شد.