کتاب مردی که کلمات را می‌چشید: پشت پرده حواس ما چه می‌گذرد

کتاب مردی که کلمات را می‌چشید اثری علمی و روایت‌محور از گای لشزینر، عصب‌شناس برجسته است که با تکیه بر تجربیات واقعی بیماران، سازوکار شگفت‌انگیز حواس و نقش مغز در شکل‌گیری ادراک را بررسی می‌کند. این کتاب با زبانی روان و داستان‌هایی خواندنی، خواننده را با پیچیدگی‌های سیستم عصبی، خطاهای ادراک و شیوه‌ای که ذهن واقعیت را می‌سازد آشنا می‌کند.

درباره‌ی کتاب مردی که کلمات را می‌چشید

هر روز با اطمینان به حواس خود تکیه می‌کنیم. بوی قهوه، صدای یک ترانه، گرمای دست عزیزی که دوستش داریم یا رنگ آسمان، همه‌چیز چنان طبیعی به نظر می‌رسد که گویی تصویری بی‌واسطه از جهان پیش چشم ماست. اما اگر آنچه واقعیت می‌پنداریم، تنها ساخته‌ی ذهن و نتیجه‌ی پردازش دستگاه عصبی‌مان باشد چه؟ کتاب مردی که کلمات را می‌چشید (The Man Who Tasted Words) نوشته‌ی گای لشزینر (Guy Leschziner)، عصب‌شناس و پژوهشگر برجسته، خواننده را به دل تجربیاتی می‌برد که پاسخ این پرسش‌ها را روشن‌تر می‌کنند.

تفسیر جهان در اتاق تاریک ذهن

لشزینر با تکیه بر روایات بیمارانش، نشان می‌دهد چگونه دگرگونی در عملکرد مغز می‌تواند تجربه‌ی دیدن، شنیدن، چشیدن، بوییدن یا لمس کردن را تغییر دهد. مردی که واژه‌ها را مزه می‌کند، افرادی که درد، حرکت یا زمان را به شکلی متفاوت تجربه می‌کنند و انسان‌هایی که جهان را با حواسی دگرگون‌شده می‌بینند، همگی شخصیت‌های واقعی این کتاب هستند.

هر روایت در کتاب مردی که کلمات را می‌چشید گای لشزینر، دریچه‌ای به یکی از رازهای مغز می‌گشاید. خواننده همراه با نویسنده قدم‌به‌قدم پیش می‌رود و درمی‌یابد ادراک، فرایندی پیچیده و پویاست که خاطره، انتظار، تجربه و شبکه‌های عصبی در شکل‌گیری آن نقش دارند و به همین دلیل، آنچه دو نفر از یک صحنه می‌بینند یا از یک صدا می‌شنوند، همیشه یکسان نیست.

پیوند علم عصب‌شناسی با تجربیات زیسته‌ی انسانی

گای لشزینر دانش تخصصی خود را با نثری روان و داستانی درآمیخته است. مفاهیم علوم اعصاب در خلال زندگی انسان‌هایی روایت می‌شوند که تغییر در یکی از حواس، مسیر زندگی، روابط و نگاهشان به جهان را دگرگون کرده است. همین پیوند میان علم و تجربه‌ی زیسته، کتاب حاضر را برای مخاطب عمومی نیز خواندنی و جذاب می‌کند.

کتاب مردی که کلمات را می‌چشید انتشارات پندار تابان دعوتی است به بازنگری در ساده‌ترین تجربیات روزمره‌مان؛ تجربه‌هایی که هر لحظه از کنارشان می‌گذریم، بی‌آنکه به سازوکار شگفت‌انگیز شکل‌گیری آن‌ها فکر کنیم. این اثر با تمرکز بر مسیر بازسازی ذهنی، نشان می‌دهد که چگونه اختلال در یک حس ساده می‌تواند تمامیت هویت و روابط انسانی ما را به چالش بکشد. گای لشزینر ما را وا می‌دارد تا به‌جای پذیرش بی‌چون‌وچرای دریافتی‌های حسی، آن‌ها را به‌عنوان شاهکارهای تفسیری و گاه فریب‌دهنده‌های مغزمان تماشا کنیم.

خرید کتاب مردی که کلمات را می‌چشید با ترجمه‌ی مینا عباسی برای علاقه‌مندان به علوم اعصاب، روان‌شناسی و فلسفه‌ی ذهن، و برای هر کسی که می‌خواهد جهان را با نگاهی دقیق‌تر و پرسشگرانه‌تر تجربه کند، الهام‌بخش و اندیشه‌برانگیز خواهد بود.

نکوداشت‌های کتاب مردی که کلمات را می‌چشید

• کاوشی جذاب و عمیق در کارکرد و اختلال‌های حواس پنج‌گانه؛ کتابی سرشار از نکته‌های روشنگر و شگفت‌انگیز. (پابلیشرز ویکلی)
• کتابی سرزنده، سرشار از شخصیت و شگفتی. پروفسور گای لشزینر ما را به سفری در دنیای حواس می‌برد؛ سفری که وادارمان می‌کند درباره‌ی ماهیت واقعیت و شیوه‌ی تفسیر جهان پیرامونمان دوباره بیندیشیم. کتاب مردی که کلمات را می‌چشید اثری عمیق، خواندنی و به‌راستی کم‌نظیر است. (دکتر آلاستر سانت‌هاوس، روان‌پزشک و نویسنده)
• داستان انسان‌هایی که جهان را به شکلی متفاوت تجربه می‌کنند، معنای انسان بودن را روشن‌تر پیش چشم ما می‌گذارند. این کتاب اثری عمیقاً تأثیرگذار و قدرتمند است که ایده‌هایی تأمل‌برانگیز درباره‌ی ادراک انسان و چگونگی شکل‌گیری واقعیت در ذهن ما مطرح می‌کند. (دنیل ام. دیویس، نویسنده‌)

کتاب مردی که کلمات را می‌چشید برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های علوم اعصاب، مغز و عملکرد حواس پنج‌گانه علاقه دارید.
• می‌خواهید بدانید مغز چگونه واقعیت را ادراک و تفسیر می‌کند.
• از خواندن روایت‌های واقعی بیماران با اختلالات عصبی و تجربه‌های حسی متفاوت لذت می‌برید.
• به موضوعاتی مانند ادراک، آگاهی، حافظه و فلسفه‌ی ذهن علاقه‌مند هستید.

در بخشی از کتاب مردی که کلمات را می‌چشید: پشت پرده حواس ما چه می‌گذرد می‌خوانیم

همان‌طور که آن‌جا در هوای مه‌آلود و بارانی لندن ایستاده‌ام، آن ترکیب خاص مه و نم‌نم باران، فکر می‌کنم این چه تجربه‌ی سوررئالی است. در باغی در همپستد هستم، با همهمه‌ی ملایم ترافیک در دوردست. باغ تا حدی، عامدانه، انبوه و رهاشده به نظر می‌رسد و کنار پایم حوضچه‌ی کوچکی پر از تخم قورباغه است - تلاشی برای ایجاد پناهگاهی برای حیات وحش، که به مددِ چند عنصر طراحی که نشان از خاص‌بودگی و علایق نامتعارف دارد، متعادل شده است. همه‌جا ظرف غذای پرندگان دیده می‌شود، اما مجسمه‌های شگفت‌انگیزی از پرندگان و موجودات دیگر هست و یک کوتوله‌ وسط باغچه‌ی کوچک که در میان شاخ و برگ‌ها پنهان شده. و در میان این پوشش گیاهی، روی تکه‌ای چمن، بیل اودی ایستاده، دستش را پشت گوشش گرفته و به آواز پرندگان گوش می‌دهد، درحالی‌که گاهی صدای پرنده درمی‌آورد - واقعاً صدا درمی‌آورد، نه این‌که در توییتر بنویسد. بیل درمورد باغ می‌گوید: «ما خیلی وقت است که این‌جاییم. من باغ را کاملاً به چیزی تبدیل کرده‌ام که به قول همسرم مضحک است.»

بیل احتمالاً اولین خاطره‌ی من از تلویزیون بریتانیاست. یادم می‌آید در خانه‌ی دوستی بودم و آن‌قدر انگلیسی یاد گرفته بودم که بتوانم به شکلی مبهم ارتباط برقرار کنم. در تلویزیونی که در پس‌زمینه روشن بود، سه مرد را روی یک دوچرخه‌ی سه‌نفره و سکانس‌های مختلف انیمیشن استاپ‌-‌موشن می‌دیدم. انگلیسی‌ام آن‌قدر خوب نبود که بفهمم واقعاً چه خبر است، اما یادم می‌آید دوستم و مادرش در حال تماشای برنامه‌ی گودیز می‌خندیدند. اما این صدای بیل است که بیش از همه از دوران کودکی‌ام به یاد دارم: کمی خش‌دار و زیر - بسیار متمایز؛ صدای برخی از شخصیت‌های مردِ مُوزی، کارتونی که برای بچه‌های دهه‌ی 1980 آشنا بود. بعدها، گاهی صدای او را در برنامه‌های کمدی مختلف رادیو 4 بی‌بی‌سی می‌شنیدم، و در دو دهه‌ی گذشته، او همه‌جا مجری برنامه‌های تاریخ طبیعی در تلویزیون بوده است. او احتمالاً مشهورترین پرنده‌نگر یا «توییچر» (اصطلاحی برای پرنده‌نگرهای حرفه‌ای و علاقه‌مند) بریتانیاست. اما درست در همین لحظه، او در حال شبیه‌سازی آواز پرندگان مختلف در باغی حومه‌ای در شمال لندن است، درحالی‌که من به آسمان ابری نگاه می‌کنم. لحظه‌ای چشم می‌بندم و انگار دارم به همان صدای آشنا از امواج رادیو گوش می‌دهم. باید به خودم یادآوری کنم که واقعاً برای چه کاری این‌جا هستم.