معرفی و دانلود کتاب گاه شمارهای فلسفی: چشم اندازهایی در فلسفه قاره‌ای

معرفی کتاب گاه شمارهای فلسفی: چشم اندازهایی در فلسفه قاره‌ای

کتاب گاه شمارهای فلسفی اثر ژان لوک نانسی، فلسفه را از درون پوستین باستانی خود بیرون می‌آورد و به ما کمک می‌کند تا مفاهیم سنتی را بازتعریف کنیم و نقش فلسفه را در زندگی امروزی خود بیابیم. این کتاب مجموعه‌ای از یازده سخنرانی ژان لوک نانسی در رادیوی عمومی فرانسه است که فلسفه را به زبان ساده و کاربردی برای مخاطبان خود توضیح داده و می‌کوشد تا معنای زندگی را با کمک نظریات و ایده‌های فلسفی، شرح دهد.

درباره‌ی کتاب گاه شمارهای فلسفی

فلسفه در جهان امروز همانند دوره‌ی سقراط و افلاطون نیست که درباره‌ی جهانی نادیدنی و دنیایی اسرارآمیز سخن بگوید. حالا دیگر مفاهیم انتزاعی و هر مبحثی که در زندگی روزمره کاربردی نداشته باشد، برای بشر اهمیتی ندارد. کتاب گاه شمارهای فلسفی (Philosophical Chronicles) اثر ژان لوک نانسی (Jean-Luc Nancy) به ما کمک می‌کند تا فلسفه معاصر فرانسه را که الهام‌گرفته از فیلسوفان سایر ملل است، درک کنیم و کاربرد آن را در زندگی امروز بیابیم.

فیلسوفان قرن‌های اخیر به‌دنبال کشف راز آفرینش و معنای زندگی نیستند. حالا دیگر همه می‌دانند که زندگی مجهولی نیست که معنایی ثابت داشته باشد و فلسفه تنها در حالتی می‌تواند جایگاه خود را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین علوم حفظ کند که بتواند به بحران‌های انسان امروز کمک کند. ژان لوک نانسی ایده‌ها و نظریات فلسفی مطرح‌شده در این کتاب را در برنامه‌ای رادیویی بازگو کرده و کوشیده است فلسفه را به زبانی ساده برای مخاطبان خود توضیح دهد.

گاه شمارهای فلسفی؛ از سقراط تا فلسفه مارکس

حالا دیگر چیزی به‌نام «راستی» وجود ندارد. کسی نمی‌داند چه راهی خیر و چه راهی شر است. کتاب گاه شمارهای فلسفی نقش هر آنچه را که در گذشته واضح و مشخص بوده است، در زندگی امروز شرح می‌دهد؛ برای مثال، دین. هزار و چند سال پیش، دین عنصری الهی و آرامش‌بخش بود که می‌توانست به‌عنوان ابزاری برای مبارزه با سیاست به کار رود، اما حالا معلوم نیست دین دقیقاً کجای زندگی ما ایستاده و چه نقشی دارد.

سال‌هاست که سیاستمداران با سوءاستفاده از دین، بر قدرت خود افزوده‌اند و از آن برای توجیه تجاوز به کشوری دیگر و قتل‌عام استفاده می‌کنند. دموکراسی در زمان یونان باستان تعریفی مشخص داشت، اما حالا دموکراسی نام نوع خاصی از استبداد است. در این میان که مفاهیم و کلمات از معنا خالی شده‌اند، فلسفه چه وظیفه‌ای دارد؟ کتاب گاه شمارهای فلسفی ژان لوک نانسی می‌کوشد در این شرایط نقش فلسفه را بازتعریف کند و برای کلمات معنایی تازه بیابد.

فلسفه‌ی مدرن و بازتعریف مفاهیم سنتی

در فلسفه‌ی هایدگر که جزو فلسفه‌های مدرن محسوب می‌شود، فیلسوف به‌دنبال پیدایش لحظه‌های بزرگ است. لحظه‌های عادی و روزمرگی‌ها برای او اهمیت چندانی ندارند. در فلسفه‌ی نهیلیسم و اگزیستانسیالیسم که جزو مکتب‌های فلسفه قاره‌ای هستند، زندگی پوچ است و ارزشی ندارد. ژان لوک نانسی می‌کوشد چیزی میان این مکتب‌ها بیابد.

او به ما نشان می‌دهد که زندگی با همین لحظه‌های معمولی ارزشمند است و باید مفاهیم سنتی فلسفی را دوباره معنا کرد. کتاب گاه شمارهای فلسفی، با ترجمه‌ی کاوه بهبهانی و رباب خمیس، به این نکته اذعان دارد که درک اهمیت و عظمت زندگی روزمره یکی از سخت‌ترین وظایفی است که بر دوش فلسفه قرار دارد. ژان لوک نانسی در یازده گاه‌شمار از نقش و وظایف فلسفه سخن می‌گوید و به مفاهیم کهن معنایی تازه می‌بخشد.

با خرید کتاب گاه شمار فلسفی نشر لگا، متوجه می‌شوید احساسات منفی، ترس‌ها یا اضطراب‌های شما به دلیل این است که نگاه فلسفی درستی ندارید و باید طرز نگاه و اندیشیدن خود را تغییر دهید.

کتاب گاه شمارهای فلسفی برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های ژان لوک نانسی علاقه دارید.
• می‌خواهید تفاوت فلسفه تحلیلی و فلسفه قاره‌ای را درک کنید.
• به‌دنبال یکی از بهترین کتاب‌های فلسفه می‌گردید و قصد دارید نقش فلسفه در زندگی روزمره را به زبان ساده و قابل درک بخوانید.

در بخشی از کتاب گاه شمارهای فلسفی: چشم اندازهایی در فلسفه قاره‌ای می‌خوانیم

فرضِ دیالکتیک هگلی، تبدیل امر منفی [امر سلبی] به امر مثبت [امر ایجابی] است طوری که از سطح بی‌واسطگی مثبت [ایجابی] فراتر برود. مرگ در آن چونان حیاتِ روح ایجاد می‌شود و تباهی، راه را مهیایِ شکوفاشدنِ بعدی می‌کند. اما امروزه ما امری منفی‌ای را می‌شناسیم که نه تبدیل می‌شود و نه شکوفا.

به همین دلیل است که می‌توانیم بگوییم بعد از هگل، هیچ مسئلۀ فلسفی مهم دیگری به‌جز مسئلۀ تبدیل دیالکتیک، جابه‌جاکردن آن و جایگزین کردنش، گسیختن آن یا واسازی‌اش، وجود ندارد. خواه بحث از انقلاب باشد یا از مرگ پنهان، یا از عشق، یا از هنر، یا از علم اقتصاد، ساختار مسئله همان است: وفور امر منفی، فقدان یا پس‌ماندۀ مازاد، امری افزوده در پیوند با هر حسابگری‌ای که برای‌مان ناممکن است برایش دلیل بیاوریم.

به یک معنا، تکنیک سرشت و ساختار این فقدان یا تضییعِ نامعین را دارد: از هم می‌گسلاند، ویران می‌کند، و جابه‌جا می‌کند، نه برای اینکه از نو بسازد، بلکه برای اینکه بیشتر جابه‌جا کند، برای همین امر ممکن بر آن حکم‌فرما نیست، بلکه امکان‌زاییِ مکررِ امر بی‌سابقه بر آن حکم‌فرماست (با اجرای بیشتر، اطلاع‌بخشی بیشتر، تبدل‌بخشی بیشتر).

اما شاید این هم آن‌قدرها که فکر می‌کنیم نو نباشد. اگر مرگِ پنهان از شهادت [دیگران]، در میان شبکه‌های ارتباطی ما که هرگز خاموش نمی‌شوند، تلخ و گزنده است، در همان حال این امر نمی‌تواند به یاد ما نیاورد که مرگ همواره پنهان بوده است، و همراه با آن، عشق، معنا، معرفت و امر الهی.

اگر لازم است خود را درون آری‌گویی جای دهیم -‌که طبق حکمی که حکم خود عقل است، بی‌شک لازم است، (با شجاعت می‌گویم که اندیشه، مانند ناخودآگاه فرویدی، در واقع، نفی را نمی‌شناسد، زیرا اندیشه همواره دست‌کم توان آری‌گویی به امر منفی است) -‌ در نتیجه اگر آری‌گویی لازم باشد، ‌آن‌گاه آری‌گویی ما دقیقاً باید آری‌گویی به امر ناممکن باشد.

با آری‌گویی به امر ناممکن، آن را دیالکتیکی نمی‌کنیم، آن را اهلی نمی‌کنیم، به امر ممکن تبدیلش نمی‌کنیم، و در عین حال به دام نومیدی نهیلیستی هم نمی‌افتیم.