معرفی و دانلود کتاب ادبیات عرب در گذر زمان

معرفی کتاب ادبیات عرب در گذر زمان

کتاب ادبیات عرب در گذر زمان نوشته‌ی هدی التمیمی اثری است که سیر تکامل و تحول زبان و ادبیات عرب را از دوران پیش از ظهور اسلام تا دوره‌ی معاصر که نمایشنامه و رمان نیز به ادبیات عرب افزوده شد، شرح می‌دهد و می‌کوشد تا به ما نشان دهد این زبان فصیح و غنی، چگونه رشد و پرورش یافته است.

درباره‌ی کتاب ادبیات عرب در گذر زمان

هنگامی که فرهنگ‌ها با فرهنگ تازه‌ای درمی‌آمیزند و به‌مرور تغییر می‌کنند، فرهنگ پیشین برای ما مردم امروز غیرقابل درک می‌شود. شاید به نظر مفسران و ادیبان عصر حاضر، شعری که محتوای آن حرکت شترها و بار و جهازشان باشد، عجیب به نظر برسد؛ اما مردمان عرب‌زبان که پیش از ظهور اسلام در شبه‌جزیره‌ی عربستان می‌زیستند، چیزی جز شتر نداشتند و این حیوان تمام زندگی آن‌ها و موضوع اشعار شعرای آن دوره بود. کتاب ادبیات عرب در گذر زمان، نوشته‌ی هدی التمیمی، ما را با اشعار عرب‌زبان در گذشته آشنا می‌کند و می‌کوشد تا دانش ما نسبت به زبان و شعر عربی را بالا ببرد.

ادبیات عرب در گذر زمان، از سنگی کم‌ارزش تا گوهری کمیاب

شعر عرب از ابتدای خلق و پیدایش خود در اوج هنر و فصاحت قرار نداشت. اگر اشعار شاعران ۱۵۰۰ سال پیش عربی را بخوانیم، درک و باور اینکه آن اشعار نه چندان ارزنده به مرحله‌ی اشعار شاعرانی چون متنبی و ابوفراس حمدانی رسیده است، ساده نیست؛ اما ادبیات عرب در عمر بلند خود بسیار پیشرفت کرده و توانسته به زبان و ادبیاتی تبدیل شود که اثری شگرف بر ادبیات فارسی و ایتالیایی و... برجای گذارد. کتاب ادبیات عرب در گذر زمان انتشارات آناپل ابتدا ما را با جامعه‌ی عرب‌زبانان در گذشته آشنا می‌کند.

شهرنشینان عربستان به بازرگانی و صنعت و عشایر این سرزمین به بادیه‌نشینی و راهزنی مشغول بودند. هدی التمیمی به ما نشان می‌دهد زبان عربی در بخش‌های گوناگون شبه‌جزیره‌ی عربستان متفاوت بود؛ به‌طور مثال مردمان در یمن و عمان به عربی جنوبی و در حجاز به عربی شمالی سخن می‌گفتند. به همین دلیل از زبان اشعار عربی به‌جای مانده می‌توان تشخیص داد مربوط به کدام نقطه و کدام سرزمین هستند.

کتاب ادبیات عرب در گذر زمان ترجمه‌ی سید محمود عربی، تفاوت و کیفیت شعر را در پیش و پس از اسلام بازگو و عصر عباسی را به‌عنوان چشمگیرترین و بهترین دوره‌ی ادبی زبان عربی معرفی می‌کند. هدی التمیمی در این کتاب نمونه‌های بسیاری از اشعار عربی شاعران گوناگون همچون ابوتَمام و ابن المعتز را ارائه کرده و می‌کوشد تا از طریق بررسی اشعار عربی دوران مختلف، تفاوت‌های اجتماعی و سیاسی دوره‌های مختلف کشورهای عرب‌زبان را نیز شرح دهد. با دانلود کتاب ادبیات عرب در گذر زمان، نه تنها با اشعار عربی و نقدهای گوناگون مفسران، بلکه با تاریخ ملت عرب و آنچه بر این سرزمین‌ها گذشته است، آشنا می‌شوید.

خرید کتاب ادبیات عرب در گذر زمان هدی التمیمی ناگفته‌های بسیاری درباره‌ی تاریخ عرب‌ها را برای شما آشکار می‌کند و با خواندن این اثر می‌توانید دانش خود در ادبیات فارسی را نیز بالا ببرید.

کتاب ادبیات عرب در گذر زمان برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات عرب، شعر و زبان عربی علاقه‌مندید.
• می‌خواهید با تاریخ خاورمیانه از طریق اشعار و توصیفات ادبی آشنا شوید.
• از خواندن کتابی با موضوع تاریخ ادبیات و نقد و تفسیر شعر لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب ادبیات عرب در گذر زمان می‌خوانیم

وضراغم سَکَنَتْ عرین ریاسۀٍ / ترکتْ خریرَ الماء فیه زئیرا

أسدٌ کأنَّ سکونها متحرِّکٌ / فی النَّفْس لو وَجدتْ هناک مثیرا

شیرهایی که در بیشه‌ی پادشاهی ساکن شدند و صدای آب جاری در آن را به غرش تبدیل کردند. شیرهایی که گویی بی‌حرکت اما زنده‌اند و هر آن آماده‌ی جهش هستند.

اما توصیف محافل انس، جلوه‌ای از زندگی اجتماعی در اواخر دوره اموی در اندلس بود. این مجالس به سرعت گسترش یافت و شعر بداهه‌گویی که اغلب به توصیف ساقی و شراب می‌پرداخت، در آن‌ها رونق فراوان یافت. شاعران اندلسی، زنان را همچون جلوه‌ای از زیبایی‌های طبیعت می‌دیدند. ابن زیدون در دیوان خود بارها به رابطه میان زن و طبیعت اشاره کرده است. همچنین، برخی از این شاعران به سرودن شعرهای قصه گونه علاقه داشتند. برای مثال، جعفر بن عثمان مصحفی در شعری، گلابی را از زمانی که بر شاخه درخت می‌رقصید تا زمانی که در دست شاعر پژمرده شد، توصیف کرده است. در شعر اندلسی، توصیف‌ها اغلب با تشبیه و استعاره آراسته شده‌اند. ابن سهل (درگذشته 649 ه ق) نمونه بارزی از این سبک است. او طبیعت را به زیباترین شکل توصیف کرده و رنگ‌های متنوع را به شیوه‌ای ماهرانه با هم آمیخته است. حس لطیف و دقت نظر او در اشعارش کاملاً مشهود است.

سوگواریِ حکومت‌های از بین رفته: این اثر ادبی، تجربه‌ای انسانی بدیع و بی‌نظیر در ادبیات عرب است که با شدت و حرارت، جسارت در نقد جامعه و فراخوانی برای بازپس‌گیری گذشته ازدست‌رفته، متمایز شده است. شرق‌نشینان به سوگ شهرهایی نشستند که حرمتشان شکسته شد، همان‌گونه که ابن رومی در رثای بصره، پس از یورش زنگ‌ها در سال 255 ه ق، مرثیه‌هایی سرود. اما این گونه‌ی ادبی در ادبیات مشرق‌زمین به اندازه ادبیات اندلس، به عنوان هنری مستقل با سه شاخه و بخش اصلی، شکوفا نشد:

بخش اول، سوگ‌سرایی برای شهرهایی است که آباد بودند و سپس ویران یا از دست رفتند. شعر ابی اسحاق البیری درباره بیره و خرابی‌های آن، نمونه‌ای از این شاخه است.

بخش دوم، مرثیه‌سرایی برای حکومت‌های کوچک و مقطعی است که در دوران حکومت اعراب در اندلس از میان رفتند. شاعران در این نوع مرثیه، مصائب و بلاهایی را که بر سر حاکمان و بزرگان این دولت‌ها آمده، از جمله اسارت، قتل و آوارگی، به تصویر می‌کشند. از جمله این مرثیه‌ها می‌توان به رثای ابن لبانه (درگذشته 507 ه ق) برای دولت بنی عباد و رثای ابن عبدون (درگذشته 527 ه ق) برای دولت بنی افطس در قصیده معروفش البسّامۀ اشاره کرد.

فهرست مطالب کتاب

پیشگفتار
فصل اول: دوران جاهلیت
فصل دوم: دوران آغازین اسلام
فصل سوم: دوران امویان
فصل چهارم: دوران عباسی
فصل پنجم: دوران اندلس
فصل ششم: ادبیات عرب در دوران معاصر
سخن پایانی