معرفی و دانلود کتاب معنای دیوانگی

معرفی کتاب معنای دیوانگی

همه غمگین می‌شوند. هر کسی ممکن است بی‌دلیل حس خشم یا شادی را تجربه کند، اما مبتلایان به دوقطبی و افسردگی به‌گونه‌ای متفاوت این احساسات را درک می‌کنند؛ گونه‌ای که باید آن را اختلال بنامیم. کتاب معنای دیوانگی نوشته‌ی نیل برتون ما را با انواع اختلالات روانی همچون دوقطبی، شخصیت مرزی، افسردگی و... آشنا می‌کند. این کتاب تاریخچه‌ی روانکاوی و آمار مرتبط با هر اختلال را به مخاطبان خود ارائه می‌دهد.

درباره‌ی کتاب معنای دیوانگی

افسردگی معمول‌ترین پدیده‌ای است که انسان امروزی می‌تواند به آن دچار شود. با توجه به وقایعی که در جهان رخ می‌دهد، نمی‌توان از انسان‌ها توقع داشت که غمگین و ناامید و عصبی نباشند. البته روانشناسان در پی یافتن دلیل ابتلای انسان‌ها به افسردگی و اختلالات روانی گوناگون‌اند و می‌کوشند تا به ساختارهای مغز انسان پی ببرند. از دیدگاه علم روانکاوی، مغز عضوی بسیار پیچیده است. این عضو بسیار قوی طراحی شده و باید بتواند خود را با شرایط گوناگون سازگار کند و اگر نتواند این کار را انجام دهد، یعنی به بیماری دچار شده است و لازم است که درمان شود. کتاب معنای دیوانگی (The Meaning of Madness) نوشته‌ی نیل برتون (Neel Burton) به ما نشان می‌دهد که بشر چرا و چگونه به اختلالات روانی گوناگون دچار می‌شود، راه درمانش چیست و در هر برهه از تاریخ، وضعیت روانی انسان‌ها چگونه بوده است.

دیوانگی در درون انسان ریشه دارد

شخصیت ما عبارت است از عوامل ژنتیک و عوامل محیطی‌. اگر ژن ابتلا به افسردگی در ما وجود داشته باشد اما در محیطی آرام، شاد و همراه با خانواده و دوستانی خوب و مهربان زندگی کنیم، احتمال مبتلا شدنمان به افسردگی بسیار کمتر از فردی است که ژن افسردگی در او وجود دارد اما در شهری جنگ‌زده با خانواده‌ای فقیر و پرتنش مشغول زیستن است. کتاب معنای دیوانگی به ما نشان می‌دهد که چه وضعیت و بستری ممکن است ما را به اختلالات گوناگون دچار کند و چگونه می‌توانیم از مبتلا شدن به بیماری‌های روانی جلوگیری کنیم.

نیل برتون در کتاب معنای دیوانگی ما را با تاریخچه‌ی روانکاوی و نخستین روانکاوان که درباره‌ی اختلالات روانی پژوهش کردند، آشنا می‌کند و سپس با روایت نمونه‌های گوناگونی از بیماران، به ما نشان می‌دهد که علائم بیماران گوناگون چگونه پدیدار می‌شود؛ مثلاً اختلال شخصیت مرزی. فردی که به این اختلال مبتلاست به حس طرد و تنهایی همیشگی دچار می‌شود. روابط او با دیگران بسیار صمیمانه اما به‌شدت بی‌ثبات است و می‌تواند در یک لحظه خوشحال و در لحظه‌ی دیگری ناراحت و خشمگین شود. یکی از عواملی که موجب می‌شود فرد به این اختلال دچار شود، مورد سوءاستفاده قرار گرفتن در سنین کودکی است.

از مرگ می‌گریزیم و به آن پناه می‌بریم

خودکشی پانزدهمین دلیل مرگ است. سالانه، حدود 800000 نفر در جهان خودکشی می‌کنند. افراد 15 تا 29 ساله، بیشتر از سایر سنین، به خودکشی روی می‌آورند. این کار یکی از عجیب‌ترین تصمیمات بشر است. انسان ذاتاً به بقا و زنده ماندن مایل است و نمی‌خواهد بمیرد، اما عوامل گوناگونی موجب می‌شود تا بر غریزه‌ی خود غلبه کند و مرگ را بر زندگی ترجیح دهد. خودزنی هم از اقدامات خلاف غریزه‌ی بشر است که در جوامع مدرن بیش از جوامع سنتی است؛ مثلاً پزشکان آفریقایی الاصل، پیش از ورود به بریتانیا، با پدیده‌ی خودزنی مواجه نشده بودند. نیل برتون کتاب معنای دیوانگی ما را با آمار خودزنی و آماری درباره‌ی این اختلال آشنا می‌کند.

کتاب معنای دیوانگی با ترجمه‌ی سهرورد زرشکیان در انتشارات خوب به‌چاپ رسیده است.

کتاب معنای دیوانگی برای شما مناسب است اگر

• به علم روانشناسی بالینی علاقه دارید و می‌خواهید با بیماری افسردگی، اسکیزوفرنی و دوقطبی آشنا شوید.
• به دنبال یافتن راه‌های درمان اختلالات روانی هستید و می‌خواهید با ایده‌های روانکاوان مختلف درباره‌ی اختلالات دوقطبی و افسردگی و... آشنا شوید.
• می‌خواهید با ارتباط میان فلسفه، روانکاوی و روان‌پزشکی آشنا شوید.

در بخشی از کتاب معنای دیوانگی می‌خوانیم

فرضیۀ دوپامین حاکی از آن است که داروهای ضدروان‌پریشی تاجایی‌که مانع از عملکرد دوپامین در مسیر مزولیمبیک می‌شوند، در درمان علائم مثبت مؤثرند. متأسفانه این داروها از عملکرد دوپامین در سه مسیر دیگر دوپامینی نیز جلوگیری می‌کنند (شکل 2-2) که این امر می‌تواند باعث بروز اثرات نامطلوب بر علائم منفی (مسیر مزوکورتیکال)، اختلال در عملکرد ارادی عضلانی (مسیر نیگروستریاتال) و از دست دادن میل جنسی و اختلال نعوظ (مسیر تیوبرواینفاندیبولار) شود. داروهای ضدروان‌پریشی علاوه‌بر دوپامین بر فرستنده‌های دیگری نیز تأثیر می‌گذارند و احتمال بروز اثرات نامطلوب بیشتر را افزایش می‌دهند؛ ازجمله مهم‌ترین و نگران‌کننده‌ترین تأثیرات آن‌ها ایجاد احساس رخوت و افزایش وزن است.

با‌وجود این، داروهای ضدروان‌پریشی همچنان اصلی‌ترین درمان اسکیزوفرنی محسوب می‌شوند؛ هرچند مداخلات روانی اجتماعی مانند آموزش بیماران و خانواده‌ها، خودمدیریتی بیماری، گروه‌های خودیاری، درمان شناختی رفتاری و آموزش مهارت‌های اجتماعی و حرفه‌ای نیز در کاهش شدت علائم بیماری، بهبود کیفیت زندگی، جلوگیری از عود بیماری و بستری مجدد نقش مؤثری ایفا می‌کنند.

منتقدان داروهای ضدروان‌پریشی مدعی‌اند که در این داروها هیچ ویژگی خاصی وجود ندارد که به روان‌پریشی مربوط باشد و آن‌ها چیزی بیش از نوعی کنترل شیمیایی نیستند و کارکردشان مانند بستن بیماران روانی به تخت منتها ازطریق تأثیرات شیمیایی است. آن‌ها تأکید می‌کنند این داروها پیش از آنکه به داروهای «ضدروان‌پریشی» معروف شوند، داروهای آرام‌بخش و حتی «مسکّن‌های اصلی و غالب» نامیده می‌شدند. هنری لابوریت (متوفی 1995)، جراح، که اولین داروی ضدروان‌پریشی، کارپرومازین، را آزمایش کرد، از اثر این دارو تحت‌عنوان «خواب مصنوعی» یاد کرد.

داروهای ضدروان‌پریشی امروزه نه‌تنها برای کنترل روان‌پریشی بلکه در بسیاری موارد دیگر نظیر درمان اختلال دوقطبی، افسردگی، زوال عقل، بی‌خوابی، اختلال وسواس فکری اجباری، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال شخصیت و اوتیسم نیز مورداستفاده قرار می‌گیرند و این امر نشان می‌دهد که عملکرد آن‌ها منحصر به موردی خاص یا هدفمند نیست.

علاوه‌بر این، گویا تحقیقات مربوط به توقف و عود بیماری درمورد اثربخشی داروهای ضدروان‌پریشی اغراق کرده‌اند؛ به‌ویژه ازاین‌جهت که این داروها باعث حساسیت مغز می‌شوند چنان‌که قطع آن‌ها، مخصوصاً اگر ناگهانی باشد، می‌تواند مغز را در وضعیت «تحریک‌پذیری بیش‌ از حد» قرار دهد و عود روان‌پریشی را تسریع کند. در مطالعۀ درازمدت بیست‌ساله‌ای مشخص شد درمان بلندمدت ضدروان‌پریشی با نرخ بهبودی کمتری همراه بوده است.

فهرست مطالب کتاب

مقدمۀ مجموعه
پیشگفتار
1. شخصیت و اختلالات شخصیتی
2. اسکیزوفرنی، بهای انسان بودن
3. افسردگی، نفرین سخت
4. اختلال دوقطبی، آن دیوانگی زیبا
5. اضطراب، آزادی و مرگ
6. خودکشی و خودزنی
سخن پایانی
دربارۀ نویسنده