معرفی و دانلود کتاب الگوریتم صور: داستان و ناداستان

معرفی کتاب الگوریتم صور: داستان و ناداستان

مرگ ما را با خود خواهد برد. دیر یا زود این وعده‌ی تاریخی و الهی محقق می‌شود و باید با آن روبه‌رو شویم. کتاب الگوریتم صور نوشته‌ی گروه نویسندگان مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه درباره‌ی مرگ، غسل میت، سوگ و... است. سعید عاشقی با گردآوری این داستان‌های کوتاه و ارائه‌ی نظریات آیت‌الله سیستانی راجع‌به احکام مربوط به مرگ و آیین‌های تدفین، کوشیده است تا خوانندگان خود را نسبت به واقعه‌ی مرگ آگاه کند.

درباره‌ی کتاب الگوریتم صور

همه‌ی ما می‌میریم و این قطعی‌ترین اتفاق ممکن است. تمام ادیان و فرهنگ‌ها درباره‌ی مرگ، نحوه‌ی سوگواری و آیین‌های پس از مرگ، آداب و سنن خاص خود را اجرا می‌کنند. فرقی ندارد فردی مذهبی و سنتی باشیم یا نه؛ در هر صورت، طبق فرهنگ و آداب‌ورسوم جامعه‌ی خود به خاک سپرده می‌شویم و بازماندگانمان نیز مراسم‌ها و آیین‌های خاصی را پس از درگذشتمان اجرا می‌کنند.

کتاب الگوریتم صور مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه درباره‌ی همین مراسم و آیین‌هاست. نویسندگان این داستان‌های کوتاه عبارت‌اند از: سیدامیرحسین حسینی، لیلا روغن‌گیر قزوینی، علیرضا معتمدی، سید محمدحسین زرآبادی، مریم منتظری، زهرا خلیلی کلیشمی، امیرحسین جعفری، راضیه معتمدی، متین مهرنو، علی نوری، روژین مهرنو، فاطمه مظفری، زهرا قراگوزلو، یحیی محمودی دارانی، فاطمه شعبانیان، امین قراگوزلو و افسانه طاهری. اغلب این نویسندگان از نسل جوان هستند و نگاهشان به مرگ و مرگ‌اندیشی می‌تواند برای ما، به‌عنوان نماینده‌ی نگاه نسل جوان به نیستی و عدم، جلوه‌گر شود.

مقصد نهایی مرگ است

مردگان همه شبیه به یکدیگرند. فرقی ندارد که در زمان حیاتشان چه کرده‌اند و چه بر آن‌ها گذشته است؛ حالا که به جسد تبدیل شده‌اند، فرق چندانی با یکدیگر ندارند. داستان «آب توی گوشش نره» نوشته‌ی لیلا روغن‌گیر قزوینی ما را با زنی آشنا می‌کند که در یک تصادف رانندگی، همسر و دخترش را از دست داده است. دختر او در تمام عمر ناتوان از تکلم و ناشنوا بود، اما در لحظه‌ی مرگ، جمله‌ای به زبان آورد که همچنان در ذهن مادرش پررنگ است. این زن پس از مرگ فرزندش تصمیم می‌گیرد باقی عمر خود را به کار در غسالخانه بگذراند. او که همیشه فرزند ناتوانش را به حمام می‌برد و مراقب بود تا آب به گوش دخترش وارد نشود، حالا هم از مردگان مراقبت می‌کند تا مبادا در هنگام غسل میّت، آب به گوششان وارد شود.

پشت شیشه‌ی غسالخانه نیز مادر دختری به نام «دنیا» که بر اثر کرونا جانش را از دست داده است، ایستاده و به راوی این داستان تأکید می‌کند که مراقب باشد آب به گوش دخترش وارد نشود. این صحنه‌ی غم‌انگیز تصویری است که در داستان حاضر بازگو شده و ما را نسبت به احساس بازماندگان و حساسیت کار فرد مشغول در غسالخانه آگاه می‌کند.

مجموعه داستان کوتاه الگوریتم صور خوانندگان خود را با ابعاد گوناگون مقوله‌ی مرگ مواجه می‌کند؛ ابعادی که به ما نشان می‌دهد جهان آخرت وجود دارد یا و باید چگونه خود را رویارویی با مرگ آماده کنیم.

کتاب الگوریتم صور برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های کوتاه فلسفی و مذهبی که به مقوله‌ی «مرگ» می‌پردازند، علاقه دارید.
• می‌خواهید با مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه مواجه شوید که آیین‌ها و رسومات مربوط به عزاداری را بازگو می‌کنند.
• می‌خواهید با احکام مربوط به مرگ و آیین و سنن اسلامی دراین‌باره آشنا شوید.

در بخشی از کتاب الگوریتم صور: داستان و ناداستان می‌خوانیم

هر روز موقع برگشتن گوشه چشمی به گور دختر می‌انداختم و در فکرم این صدا می‌پیچید: «هرکسی که می‌میره از دست این زندگی راحت شده». بارها و بارها این جمله را تکرار می‌کردم تا مگر خود را این‌گونه کمی آرام کنم. آن روز دوباره داشتم می‌دویدم که برگردم خوابگاه و بعدش به کلاس‌هایم برسم. مرد جوان را از دور دیدم. همانجا ایستادم. دیدم پشت به من بالای سر گور دخترک ایستاده و سیگاری دود می‌کرد. گفتم الان لابد مثل فیلم‌های پوچ و بی‌معنی کلیشه‌ای شروع به حرف‌زدن و مویه می‌کند. نگاه کردم. سیگار نصفه‌کشیده‌شده‌اش را پرتاب کرد به فاصله‌ای دور. پاکت سیگارش را باز و سیگارها را یکی پس از دیگری به اطراف پرتاب کرد. فکر کردم نقطه‌ی عطف او اینجاست. اینجاست که در مقابل تمام التماس‌ها تسلیم می‌شود. در تخیل سرکشم صدای فرضی دختر پیچید: «می‌شه به‌خاطر من نکشی؟ به‌خاطر من بذارش کنار».

تصورم درست نبود، آخرین سیگار که خارج شد، خم شد و پاکت خالی را با خاک روی گور دختر پر کرد، برای اولین‌بار صدایش را شنیدم: «قرار بود با هم بریم، خاکتو با خودم می‌برم دریا به دریا». سپس ساکت ماند و من هم همان جا ایستادم. گل‌پری سرش را از لای پتویش آورده بود بیرون و همراه من مرد جوان را نگاه می‌کرد. صدای مرد جوان را شنیدم که گفت: «گمونم بار آخر باید محکم‌تر بغلت می‌کردم». من و مرد جوان و گل پری هر سه منتظر پاسخ بودیم. چیزی جز سکوت، نتیجه‌ی انتظار ما نبود. «ببخشید که من زنده موندم». سکوت. «گفته بودم ماه منو یاد تو میندازه؟» سکوت. «به‌خصوص وقتی یه هلال باریکه». سکوت بی‌رحم جز با زوزه‌ی باد شکسته نمی‌شد. «تو باعث شدی حس کنم همه چیز اونقدر هم سیاه نیست، این همه‌ش به‌خاطر توئه». این بار سکوت، با میوی خفه‌ی گل‌پری شکسته شد.

«آره. بار آخر باید محکم‌تر بغلت می‌کردم؛ هر بار، باید محکم‌تر بغلت می‌کردم». منتظر بودم گریه کند. نکرد به افق دور نگاه کرد به جایی که قرار بود خوش خیالانه حیات تازه‌ای شکل بگیرد. رنگ آسمان به ارغوانی تندی می‌زد. شعر کسرایی در گوشم پیچید:.

در من چه وعده‌هاست

در من چه هجرهاست

در من چه دست‌ها به دعا مانده روز و شب

این‌ها چه می‌شود؟

فهرست مطالب کتاب

دیباچه
درآمدی بر برخی از روایات و اسرار احکام درگذشتگان
توی گوشش آب نره
لیلا روغنگیر قزوینی، متولد 1361
صدایِ عقربه‌ی ثانیه‌شمارِ ساعت
علیرضا معتمدی، متولد 1377
پشت تپه‌های آق‌گونش
سید محمدحسین زرآبادی، متولد 1369
نی‌نواز
مریم منتظری، متولد 1375
تبِ سیاه
زهرا خلیلی کلیشمی، متولد 1371
یحیی
امیرحسین جعفری، متولد 1382
مُرده‌بان
راضیه معتمدی، متولد 1364
فرشتگان در تبعید
متین مهرنو، متولد 1377
با من بشور
علی نوری، متولد 1379
خاکستر ارغوان
روژین مهرنو، متولد 1383
غسل سکوت
فاطمه مظفری، متولد ۱۳۸۲
بفرمایید جان
زهرا قرا‌گوزلو، متولد 1383
خوابِ عمیق
یحیی محمودی دارانی، متولد 1352
گورکن آوازخوان
فاطمه شعبانیان، متولد ۱۳۵۵
آبکشیِ حیات
امین قرا‌گوزلو، متولد 1383
پری‌سیما
افسانه طاهری، متولد 1355