معرفی و دانلود کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم

معرفی کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم

کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم، مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه ایرانی را در دل خود جای داده است. حامد مکملی، نویسنده‌ی کتاب، با لحنی شاعرانه، واقعیت‌های مکتوم زندگی را در قالب داستان‌هایی کوتاه بیان کرده است.

کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم

کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم، مجموعه‌ای از داستان‌هایی کوتاه و پرمعنا را پیش روی شما قرار می‌دهد. حامد مکملی، نویسنده‌ی کتاب، در ابتدای این اثر، شما را با واقعیت گذر سریع زمان آشنا می‌کند. به گفته‌ی مولف، اتفاقات در روزگارِ فعلی بسیار سریع رخ می‌دهد و فرصتی برای ثبت بسیاری از آن‌ها فراهم نمی‌شود. به همین دلیل، نگارنده به جای روی آوردن به داستان بلند، به روایت‌ِ داستان‌هایی بسیار کوتاه توجه نشان داده است. بعضی از داستان‌های این اثر در حد چند جمله هستند و نگارنده نام داستانک را برای آن‌ها انتخاب کرده است.

حامد مکملی این کتاب داستان کوتاه ایرانی با قصه‌ای به نام «سفر» آغاز می‌شود. در این قصه‌، ماجرای فردی ناشناس را می‌خوانید که چمدانش را بسته تا برای همیشه برود. چمدانِ بسته، نشانه‌ای است از تصمیمی که از قبل گرفته شده و فقط زمان اعلامش باقی مانده. این مفاهیم به شما کمک می‌کند تا با گذرا بودن زندگی آشنا شوید و لحظه‌‌های مهمِ زندگی را قاب نمایید؛ چه بسا فرصت دوباره‌‌ای نباشد.

کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم را انتشارات شمع آوید، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان‌های کوتاه ایرانی علاقه دارید.
• می‌خواهید قصه‌های کوتاه با مضمون مرگ و عشق مطالعه نمایید.

در بخشی از کتاب شراب مرگ و چند عاشقانه‌ی موهوم می‌خوانیم

بعد از گذشتن از پیچ‌وخم‌های بسیار و طی کردنِ راهی پر فراز و نشیب، ماشینش را پارک کرد. زمستان، جانی برای درخت‌های خانه‌ی کوهستانی‌اش نگذاشته بود. برف، سر و روی خانه و درختان و آن حیاطِ بزرگ را گرفته بود و پرچینِ چوبی باغ در مه گم شده بود... نمی‌دانست چند سال از آخرین باری که آنجا آمده بود گذشته، ولی این را می‌دانست که اگر در این مدت همسایه‌ی خانه‌ی کوهستانی هوای خانه‌باغش را نداشت حالا چیزی از آنجا نمانده بود. ماشین را خاموش کرده؛ ولی از جایش تکان نخورده بود. در آن تاریکی و سکوت می‌توانست صدای باریدنِ برف را که آرام روی شیشه‌ها می‌نشست بشنود.

صندوقِ ماشین را بالا زد، چمدانش را برداشت، صندوق را بست و به‌سوی خانه راه افتاد. هنوز چند قدمی نرفته بود که درِ چمدان باز شد و وسایلش روی برف‌ها وِلو شد... میانِ همه‌ی خنزر پنزرهایی که آنجا ریخته بود، یک چیز نگاهش را گرفت. برگه‌ی زردرنگی که روی آن با فونتِ تیترِ درشت نوشته بود: «حکمِ بازنشستگی».

ناخودآگاه گلویش پر شد. یک آن، انگار، همه‌ی سال‌هایی که بر او رفته بود از پیشِ چشمش گذشت. کلمات لابه‌لای اشک‌های جسته گریخته‌اش می‌رقصیدند و برف آرام آن‌ها را می‌پوشاند.

نوری روی چمدانش افتاد. سرش را بلند کرد. چراغِ اتاقِ خوابِ خانه‌ی کوهستانی روشن شده بود. همه‌ی بدنش گُر گرفت و نفسش در سینه حبس شد. نمی‌دانست این حرارت از ترس است یا... سایه‌ای به پنجره نزدیک شد و آرام پرده را کنار زد. او هم آرام چشمانش را بست تا خیسی چشمانش فرو بریزد و امکانِ دیدن پیدا کند. نور از پشتِ سر می‌تابید و صورتی از سایه پیدا نبود؛ ولی او انگار خوب می‌شناخت کسی را که پشتِ پنجره ایستاده بود. بی‌اختیار یادِ سال‌ها پیش افتاد. همان روزی که مثل حالا میان ماندن و رفتن گرفتار شده بود. میان پیش رفتن و عقب کشیدن، میان جنگیدن و تماشاکردن، میانِ خواستن و مجبور بودن، میانِ... فقط بار پیش، انگار اولِ صبح بود و این بار آخرِ شب؛ آن روز در ابتدای راه بود و امشب...

فهرست مطالب کتاب

مقدمه
سفر
درختِ چنار
مرغِ دریایی
چهارشنبه‌سوری
بازگشت
گورستانِ شاعرانِ مُرده
حُکم
فرصت
آغوش
دیدار
نگران باش
کرونا
خیال
تنهایی
طعمِ لیمو
چاه‌زخم
شرابِ مرگ