معرفی و دانلود کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی

معرفی کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی

کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی نوشته‌ی امین برهان، روایت سه داستان کوتاه از سه مرد است. سه مردی که در نگاه نخست به نظر تفاوت‌های بسیاری با هم دارند ولی در نگاهی جزئی، شباهت‌هایشان بسیار است. آن‌ها قهرمان نیستند اما شکست‌هایشان از آن‌ها انسان‌هایی عمیق ساخته. افرادی با خاطره‌هایی نیمه‌تمام و حسرت‌هایی که هیچ‌کدام جبران‌پذیر نیستند. افرادی که درگیر گذشته و رویاهایی هستند که اگر رهایش نکنند، اکنونشان را می‌بلعد.

درباره‌ی کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی

امین برهان در روایت نخست کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی، داستان مردی را بازگو می‌کند که پس از سال‌ها دوری به تهران بازمی‌گردد و در کوچه‌های ظهیرالاسلام قدم می‌زند؛ جایی که بوی کاغذ و مرکب و خاطره در هم تنیده‌اند. بازگشت برای او نه آغاز، که یادآوری فقدان است. او درمی‌یابد فاصله فقط مکانی نبوده و شکافی است بزرگ میان تصوراتش از آنچه که بوده و آنچه که اکنون شده. داستان کتاب در این بخش نشان می‌دهد نوستالژی می‌تواند هم پناه باشد و هم دام.

امین برهان در روایت دوم که جناب سرهنگ نام دارد، مردی را تصویر می‌کند که سال‌ها در جزیره‌ای گرم و آرام زندگی کرده، اما روحش در پنج سال نخست یک عشق متوقف مانده است. کنار کشتی‌ای به گل نشسته، او نیز در خاطره‌ای قدیمی متوقف شده است. این بخش از کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی با ظرافتی شاعرانه، مفهوم ایستادن زمان را تصویر می‌کند؛ جایی که همه چیز ناگهان به هیچ بدل می‌شود و انسان میان حال و گذشته معلق می‌ماند.

داستان قباد و دوستانش در روایت سوم این مجموعه داستان کوتاه ایرانی، لایه‌ای اجتماعی‌تر به اثر می‌دهد. امین برهان در این بخش به سراغ دستمایه‌هایی مثل آرمان، رفاقت و قول‌های شکسته‌شده می‌رود. شخصیت‌ها میان ماندن و رفتن، وفاداری و فراموشی، انتخاب و اجبار دست‌وپا می‌زنند. با خرید کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی، با روایت درگیرکننده و جذاب این سه شخصیت در مواجهه با گذشته و واقعیت پیرامونشان رو‌به‌رو خواهید شد. این کتاب توسط انتشارات متخصصان منتشر شده است.

کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات معاصر ایران علاقه‌مندید.
• به دنبال یک مجموعه داستان کوتاه جذاب هستید.
• به قصه‌هایی با محوریت افراد درگیر با گذشته و نوستالژی علاقه دارید.

در بخشی از کتاب یادداشت‌های یک آدم معمولی می‌خوانیم

ماه‌های اول خیلی سخت بود. نه زبانشان را می‌فهمیدم نه فرهنگشان را می‌شناختم. یک غریبه‌ی کامل بودم. باید در کلاس‌های زبان اجباری شرکت می‌کردم. لازم بود. بعد از اینکه کلاس‌ها تمام شد وارد دانشگاه شدم. ساعت‌های کمی در ماه اجازه کار داشتم و چون هزینه دانشگاه و زندگی بالا بود مجبور شدم کار سیاه پیدا کنم. هر روز دلم برای شهر خودم تنگ می‌شد. پنج سال اول را به سختی زندگی کردم. تمام وقت یا دانشگاه بودم یا سرکار. اما بعد از پنج سال کم‌کم شرایط عوض شد. یک کار مرتبط با رشته‌ام پیدا کردم و نسبت به دوران دانشجویی درآمد خوبی داشتم. بعد از اینکه نبوغ ایرانی را برایشان آشکار کردم، پیشرفتم روزبه‌روز بیشتر شد و من هم از خودم و از عملکردم راضی بودم. دیگر به چشم یک غریبه نگاهم نمی‌کردند، با این حال همیشه احساس می‌کردم که غریبه‌ام. چیزهای دیگری هم بود که آزارم می‌داد. دلم برای پدر و برادرهایم تنگ شده بود. هر شب و هر روز به فکرشان بودم. شرایط مسافرت را هم نداشتم. محمد و رضا که تصادف کردند دلم می‌خواست برگردم و کنار پدرم باشم. می‌دانستم که کمرش زیر این بار خرد شده است. خودم هم همین احساس را داشتم، اما اگر برمی‌گشتم کارم و همه چیزم را از دست می‌دادم. البته پولی هم برای رفت‌وبرگشت نداشتم. همه چیز آنطوری پیش رفت که نباید می‌رفت! باورم نمی‌شد که برادرهای کوچک‌ترم را با هم از دست دادم. روزهای بدی را گذراندم...

بعد از اینکه با همسرم آشنا شدم احساس غریبگی‌ام کمتر شد. او بهترین دوستی بود که در تمام سال‌های تنهایی پیدا کرده بودم. چشمانش بذر گیاه بهشت بود و قلبش زمین مهربانی، و خودش فرشته‌ای بود که زمین مهربانی‌اش را با بذر بهشت به باغی زیبا تبدیل کرده بود و از آن نگهداری می‌کرد. وقتی ازدواج کردیم شکیبایی و پشتیبانی او باعث شد بیش از قبل پیشرفت کنم. مطمئن هستم اگر نبود هیچ‌وقت به جایگاهی که در آن قرار دارم نمی‌رسیدم.

فهرست مطالب کتاب

ظهیرالاسلام
جناب سرهنگ
قباد