معرفی و دانلود کتاب در حنا

معرفی کتاب در حنا

کتاب در حنا، مجموعه داستان ایرانی جذاب و خواندنی‌ای را در خود جای داده است. اکرم روحی، نویسنده‌ی کتاب، با قلمی شاعرانه و زبانی سرشار از باورهای ایرانی، شما را با ماجراهایی صمیمی و تامل‌برانگیز همراه می‌کند. بیشتر داستان‌های این مجموعه‌ی درباره‌ی زنان است. ماجراهای بانوان معاصر ایرانی را در این کتاب مطالعه می‌کنید که با چالش‌های مختلفی مانند جستجوی هویت در بین سنت و مدرنیته و تنهایی در هیاهوی اجتماع، دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند.

درباره‌ی کتاب در حنا

کتاب در حنا، چندین داستان خواندنی و تامل‌برانگیز ایرانی را در خود گنجانده است. اکرم روحی، نویسنده‌ی کتاب، با نگاهی موشکافانه، زندگی زنان معاصر ایرانی را زیر ذره‌بین برده تا از این راه، داستان‌هایی نزدیک به واقعیت بنویسد. احوال زنان معاصر ایران، هویت، باورهای ایرانی و چالش انسان مدرن، به‌عنوان مضمون‌های اصلی داستان‌های کوتاه این کتاب شناخته می‌شود.

ماجراهای کتاب در حنا با قصه‌ای به نام نورگیر آغاز می‌شود. در این داستان، ماجرای خانواده‌ای را مطالعه می‌کنید که مشکلات مالی زیادی دارند و مستأجر هستند. خانه‌ای که این خانواده اجاره کرده‌اند، پنجره ندارد. در نتیجه نورِ این چهاردیواریِ کوچک از نورگیر تأمین می‌شود. این شرایط، حس حبس در خانه را در ذهن شما تداعی می‌کند. اکرم روحی با مهارت، اضطراب درونی شخصیت‌ها را با عناصر بیرونی پیوند زده است. این عناصر، قطعه‌هایی از پازلِ ناامیدی و درماندگی شخصیت‌های داستان هستند.

داستان نورگیر با جمله‌هایی سرشار از جزئیات نگاشته شده است. جمله‌ها و گفت‌وگوها، بریده‌بریده بیان شده‌اند تا در حین مطالعه بیشتر با آشفتگی ذهنِ کاراکترهای این داستان کوتاه ایرانی همراه شوید. داستان نورگیر، روایتی تکان‌دهنده از سکوت‌های پرصدا و جنگ‌های خاموش در پشت دیوارهای به‌ظاهر معمولی است. در ادامه‌ی کتاب در حنا با قصه‌های تأمل‌برانگیز دیگری همراه می‌شوید.

کتاب در حنا را انتشارات سیزده، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب در حنا برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان‌های کوتاه ایرانی علاقه دارید.
• از مطالعه‌ی داستان‌های ایرانی با مضامین اجتماعی لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب در حنا می‌خوانیم

خانم‌جون خیال می‌کنه از نانوایی سرکوچه نون می‌خرم- از کل اسکندر- نخیر! میرم قنات کهنه، نانوایی علی شمری. اون‌ور آبادی. پل چهارمی رو که رد کنی می‌رسی به نانوایی علی شمری. اون‌ور قلعه خرابه است، میگن جن داره. من که نمی‌ترسم.

سی وچهار دوری یه قرون. علی شمری هم روزی یه قرون میده تا خروس‌خون، قبل از همه برم جلوی نانواییش راه برم. تا اون خمیرش رو درست کنه و جلوی در رو آب و جارو کنه، من سی و چهار دور رو زدم. سرِ سی و چهاردور، میگم: «یه قرون». بعدش هم تیز می‌ایستم و جُم نمی‌خورم. انگار کاهگل ریخته باشند توی پاهام. این‌روکه میگم مشتری‌ها دسته دسته از راه می‌رسند. می‌بیندشون.نیشش کش میاد. نگاه‌ام نمی‌کنه. تنور را آتیش می‌کنه و یه قرون می‌ندازه سمتم.

به پل دوم که می‌رسم از کرتونه‌ی مرغ‌های حاج‌نصرت، تخمِ مرغ سیاهه رو کِش میرم. لای انگشت‌هام می‌چرخونمش. داغیش رو دوست دارم. خانم‌جون همیشه میگه هرکی یه چیزی کِش بره یا با امام‌ها دشمنی کنه، ملائکه تو حلقش آتیش می‌ریزند، میگه خدا آدم بدها رو سنگ می‌کنه. حالا من یه تخم‌مرغ برداشتم، چرا این علی شمری که هرسال امام رو می‌کشه سنگ نمی‌شه؟ هر روز که می‌رم جلوی مغازه‌اش راه برم، زل می‌زنم توی دهنش ببینم از حلقش آتیش درمیاد یا نه. از همون دور می‌پامش! حتی سنگ هم نمی‌شه‌؟ خروس‌خون، با اون سبیل‌های کلفت و ابروهای پاچه‌بزی، چونه‌ی خمیرهای گرد و قلنبه رو به آنی صاف می‌کنه، می‌ندازه روی شاته‌ی مش‌علی ‌باز. اونم شاته رو دانگی می‌کوبه به سینه‌ی تنور. هیچم سنگ نمی‌شه! خانم‌جون می‌گه: «معلومم نیست، شاید امسال بشه».

فهرست مطالب کتاب

نورگیر
دفتین
اسم شوهرت جهان بود؟
درحَنا
شامراد
من قاتل را فراری داده‌ام...
جمجمه‌ی خرگوش
جای عکس جمال
اینکه «آرش رفته است جنوب»
حیف که قهوه نداشتم!
اداره‌ی ثبت احوال شهرکرد
خانه‌ها از سقف خراب می‌شوند
آپارتمانی در خیابان منیریه
حال استمراری
اتاق زیر شیروانی
به وکالت از موکله