کتاب دختران عینکی

کتاب دختران عینکی نوشته‌ی آنه نگری، نمایشنامه‌ای روان‌شناختی است که با تمرکز بر دنیای درونی چند دختر نوجوان، به موضوع هویت، دوستی، فشارهای اجتماعی و تجربه‌ی بلوغ می‌پردازد. این اثر با زبانی ساده اماچندلایه، فضایی خلق می‌کند که در آن گفت‌وگوها، سکوت‌ها و سوءتفاهم‌ها به اندازه‌ی رویدادهای بیرونی اهمیت دارند.

درباره‌ی کتاب دختران عینکی

آنه نگری در کتاب دختران عینکی، روایت خود را در قالب یک نمایشنامه پیش می‌برد و از طریق دیالوگ‌ها، مخاطب را به درون روابط پیچیده‌ی چند دختر نوجوان دعوت می‌کند. عنوان کتاب در ظاهر به ویژگی ظاهری شخصیت‌ها اشاره دارد، اما در لایه‌ای عمیق‌تر، به مسئله‌ی دیده شدن و دیده نشدن، تفاوت و احساس طردشدگی مربوط می‌شود.

نمایشنامه در فضایی مدرسه‌ای و میان روابط دوستانه شکل می‌گیرد؛ جایی که رقابت، حسادت، صمیمیت و ناامنی‌های شخصی درهم تنیده می‌شوند. هر شخصیت با دغدغه‌های خاص خود وارد صحنه می‌شود و به‌تدریج بخشی از جهان ذهنی‌اش را آشکار می‌کند. آنه نگری بدون قضاوت مستقیم، موقعیت‌هایی را می‌آفریند که مخاطب را وادار به همدلی و تأمل می‌کند.

ساختار دیالوگ‌محور نمایشنامه‌ی دختران عینکی باعث می‌شود کشمکش‌های درونی و بیرونی شخصیت‌ها به شکلی زنده و ملموس به مخاطب منتقل شود. موضوعاتی مانند فشار برای پذیرفته شدن، نگرانی از قضاوت دیگران و تلاش برای یافتن جایگاه شخصی، در خلال گفت‌وگوها برجسته می‌شوند. کتاب دختران عینکی بیش از آنکه روایت حادثه‌ای بیرونی باشد، بازتابی از رشد روانی و مواجهه با واقعیت‌های نوجوانی است.

روایتی نمایشی از هویت و خودشناسی

یکی از ویژگی‌های قابل توجه این نمایشنامه، پرداختن به مسئله‌ی هویت در قالب روابط جمعی است. شخصیت‌ها در مواجهه با یکدیگر، تصویر تازه‌ای از خود کشف می‌کنند و این فرایند گاه با سوءتفاهم و گاه با همدلی همراه است. آنه نگری در نمایشنامه‌ی دختران عینکی تلاش می‌کند نشان دهد که نوجوانی دوره‌ای از پرسش، تردید و شکل‌گیری خودآگاهی است.
ترجمه‌ی سید حسین فدایی حسین، لحن گفت‌وگومحور و فضای روان‌شناختی متن را حفظ کرده و آن را با زبانی روان در اختیار مخاطب فارسی‌زبان قرار داده است. کتاب دختران عینکی توسط نشر قطره منتشر شده و در دسته‌ی نمایشنامه‌های روان‌شناسی نوجوان قرار می‌گیرد.

کتاب دختران عینکی برای شما مناسب است اگر

• به نمایشنامه‌های روان‌شناختی نوجوان علاقه دارید.
• می‌خواهید با دغدغه‌های نوجوانان در قالبی نمایشی آشنا شوید.
• به دنبال متنی کوتاه اما تأمل‌برانگیز درباره‌ی هویت و روابط انسانی هستید.

در بخشی از کتاب دختران عینکی می‌خوانیم

کلاری: بدون اون عینک مزاحم، احساس می‌کنم می‌تونم هر کاری بکنم و هرکسی باشم. من توی قله‌ی جهان وایستادم!
ایریس: بدون عینک می‌تونین ستاره‌ی ورزش باشین!
میرا توپی فرضی را برای او پرت می‌کند. کلاری آن‌ را می‌گیرد و توپ را به‌طور فرضی روی انگشت می‌چرخاند.
ایریس: نماینده‌ی کلاس باشین!
میرا نام کلاری را با حروف درشت روی تکه‌کاغذی می‌نویسد، به این معنا که دارد به او رأی می‌دهد.
کلاری: حالا ان‌قدر اعتمادبه‌نفس دارم که به خودم رأی می‌دم. (می‌نویسد و آه می‌کشد.) من، من، من!
کلاری به‌صورت پانتومیم رأی‌های مختلف را داخل جعبه‌ی رأی می‌اندازد.
ایریس: ملکه‌ی دانشکده!
میرا به‌سمت کلاری می‌رود، کلاه تاجی را بر سر او می‌گذارد و دسته‌گلی فرضی را به دستش می‌دهد. کلاری سخنرانی اشک‌باری ارائه می‌دهد.
کلاری: فقط یکی رو دارم، یا می‌تونم بگم دو تا رو دارم، تا به‌خاطر این موفقیتِ بزرگ ازشون تشکر کنم... درسته، لنزهای چشم‌هام!
ایریس: و این شخصیت ویژه برای همیشه باقی می‌مونه...! با این لنزها، می‌تونین برای همیشه جلب‌توجه کنین.
میرا به کلاری نزدیک می‌شود و سری تکان می‌دهد.