کتاب سحرگاه سوم

کتاب سحرگاه سوم نوشته‌ی سید حسین فدایی حسین، محتوایی دینی دارد و از محوریت‌های قصص و آموزه‌های دینی، ولایت و حقانیت اسلام تا انتظار فرج امام زمان و ربا و نزول خواری، بهره برده است.

سید حسین فدایی حسین متولد 1345 در تهران است. حوزه فعالیت او نمایشنامه‌نویسی، طراحی صحنه و پژوهشگری تئاتر می‌باشد. این هنرمند تئاتر فعالیت هنری خود را در زمینه نمایش از سال 1359 در کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان قم آغاز کرده و تا به امروز ادامه داده است.

نمایش «سحرگاه سوم» داستانی از سبک زندگی انسان‌های امروز است. در این نمایش، صالح جوادی، کارمند با سابقه بانک بعد از تحمل فشارهای زندگی دست به دریافت پول نزول می‌زند و در ادامه ماجراهای دیگری برایش رخ می‌دهد.

در بخشی از کتاب سحرگاه سوم می‌خوانیم:

صالح: توی این مدت به هر کسی که فکرش رو بکنین رو انداختم. سراغ هر کسی که بگین رفتم؛ ولی به هیچ نتیجه‌ای نرسیدم. الان هم دو روز از مهلتی که دادگاه بهم داده گذشته و هیچ کاری نتونسته‌م بکنم... بله جناب قاضی. گفتم که آدم درستی نیست. آخرشم کار خودش رو کرد و چک رو گذاشت اجرا...

[نور در قسمتی از صحنه بر قاضی می‌تابد و هم‌زمان صدای حرکت قطار فروکش می‌کند. قاضی، رو به تماشاگران، با شخصی فرضی صحبت می‌کند.]

قاضی: جناب آقای صالح جوادی، فرزند حسن، آیا این چک به مبلغ پانصد میلیون ریال متعلق به شما هست یا نه؟
صالح: بله، جناب قاضی، مال منه.
قاضی: به خاطر دارید تاریخ چک چه زمانی بوده؟
صالح: پونزدهم شهریور.
قاضی: امروز چه روزیه، جناب آقای جوادی؟
صالح: بیستم شهریور.
قاضی: یعنی پنج روز از مهلت چک شما گذشته.
صالح: بله، همین طوره.
قاضی: شما ظاهراً کارمند باسابقۀ بانک هم هستین، درسته؟
صالح: بله، جناب قاضی.
قاضی: حدود هیجده سال و خُرده‌ای سابقه...
صالح: هیجده سال و پنج ماه، جناب قاضی.
قاضی: دیگه بدتر! شما با هیجده سال و پنج ماه سابقۀ کار در بانک هنوز نمی‌دونین صدور چک بلامحل جرمه؟!
صالح: حق با شماست، جناب قاضی. ولی راستش رو بخواین، من اون زمان که چک رو کشیدم مطمئن بودم که وام بانکی‌م جور می‌شه. چون بهم اطمینان داده بودن به‌سرعت وام رو می‌دن.