کتاب صوتی تمشک تیغ‌دار

کتاب صوتی تمشک تیغ‌دار اثر آنتوان چخوف، ترجمه‌ی داستانی با همین عنوان از کتاب «دیوار» با گردآوری صادق هدایت است که هم‌اکنون به صورت کتابی مجزا منتشر شده است. این داستان کوتاه پندآموز، زندگی «آلیوخین» و برادرش را تعریف می‌کند که به میوه تمشک علاقه زیادی دارد و همیشه آرزو داشته آن را در خانه خود پرورش دهد.

درباره کتاب صوتی تمشک تیغ‌دار:

داستان از زبان مردی روایت می‌شود که برادرش عاشق تمشک است و این دو پس از سال‌ها یکدیگر را ملاقات می‌کنند. آلیوخین با دیدن خانه «ایوان ایوانیچ» که در و دیوار آن از بوته تمشک پر شده، شگفت‌زده می‌شود...

ایوان ایوانیچ، شخصیت اصلی داستان تمشک تیغ‌دار (Goose berries) کارمند اداره‌ی مالیات بود که سال‌ها برای رسیدن به آرزوهایش تلاش کرد و از خوشی امروز محروم شد تا در زمان پیری به آرزوی دیرینه خود برسد و خوشبخت شود. اما آرزوی او چه بود؟

او آرزو داشت که خانه‌ای در خارج از شهر داشته باشد با زمینی بزرگ و رعیت‌های فراوان تا بتواند از محصولات خودش استفاده کند و بالاخره میوه مورد علاقه خود یعنی تمشک را نیز پرورش دهد.

شنیدن کتاب صوتی تمشک تیغ‌دار به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به داستان‌های کوتاه روسی و آثار آنتوان چخوف علاقه دارید، شنیدن این کتاب برای شما لذت بخش خواهد بود.

آنتون چخوف را بیشتر بشناسیم:

این نویسنده، نمایشنامه‌نویس و پزشک برجسته روس در سال 1860 به دنیا آمد و در طول زندگی کوتاه اما پربار خود بیش از 700 اثر ادبی خلق کرد. آنتون پاولوویچ چِخوف (Anton Pavlovich Chekhov) را به عنوان مهم‌ترین داستان کوتاه‌نویس در جهان می‌شناسند. او همچنین نمایشنامه‌های شاهکار زیادی از خود به جای گذاشته است و بزرگترین نمایشنامه‌نویس بعد از شکسپیر نام گرفت. چخوف سرانجام در 44 سالگی بر اثر ابتلا به بیماری سل از دنیا رفت.

او همواره سعی کرده در آثارش به مفاهیمی همچون تضاد طبقاتی، ارزش‌های غلط رایج در جامعه، نقد فحشا و فرصت‌های از دست زندگی و درگیری‌های انسان‌ها باهمدیگر بپردازد. از دیگر داستان‌های کوتاه وی می‌توان به «کاشتانکا»، «نشان شیر و خورشید»، «بانو با سگ ملوس»، «شرط‌بندی»، «همسر»، «اتاق شماره شش» و «زندگی من» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب صوتی تمشک تیغ‌دار می‌شنویم:

سال‌ها گذشت. برادرم را در اداره‌ی دیگری نامزد کردند. او چهل سالش شده بود و همیشه اعلان روزنامه‌ها را می‌خواند و پیوسته پس‌انداز می‌کرد. بعدها شنیدم زناشویی کرده. با همین فکر که یک ده با تمشک تیغ‌دار بخرد. زن بیوه‌ی زشتی را گرفت. بدون اینکه کمتر تمایلی به او داشته باشد. فقط برای اینکه قدری پول داشت. با زنش به همان سختی زندگی می‌کرد. به دشواری شکمش را سیر می‌کرد و پول او را در بانک به اسم خودش گذاشته بود. آن زن سابقا زن رئیس پست بود. آمیخته به خوراک و مشروب خوب بود ولی با شوهر دومی با نان سیاه هم سیر نمی‌شد. با این طرز زندگی بنییه‌اش از دست رفت و سال سوم روحش را به خدا داد. طبیعتا برادرم یک دقیقه از فکرش نگذشت که سبب مرگ او شده باشد. پول و الکل آدم را چیز غریبی می‌کند. در شهر ما یک تاجر هنگام مرگش گفت برای او یک بشقاب عسل آوردند و هرچه اسکناس و برات داشت با عسل خورد تا اینکه کس دیگری از آن بهره‌مند نشود.

یک روز در ایستگاه راه‌آهن من به چهارپایان وارسی می‌کردم. در همین موقع خریدار آن‌ها افتاد زیر قطار راه‌آهن یک پایش بریده شد. ما او را روی دست می‌بردیم. خون فوران می‌زد. دیدن آن ترسناک بود و خود او پی در پی پای بریده‌اش را می‌خواست که برایش پیدا کنند...