کتاب زیکورا

کوام برای همیشه رفته است. او نمی‌تواند مسئولیت پدر بودن و داشتن یک خانواده را بپذیرد. تمام این وظایف اکنون بر عهده‌ی زیکوراست و او باید بتواند علاوه بر این شرایط، با حضور مادری آزارگر و بدرفتار نیز کنار بیاید. کتاب زیکورا، نوشته‌ی چیماماندا انگوزی آدیشی، خوانندگان را با وضعیت زنی تنها و مادر او آشنا می‌کند؛ مادری که زندگی بسیار سختی داشته و اکنون به فردی پرتوقع و بدرفتار تبدیل شده است.

درباره‌ی کتاب زیکورا

زیکورا فرزندش را می‌خواهد؛ برخلاف کوام که هیچ علاقه‌ای ندارد از یک ازدواج غیررسمی صاحب فرزند شود. کوام خواستار از بین بردن کودک است، اما زیکورا چنین چیزی را نمی‌پذیرد. او می‌خواهد فرزندش را به دنیا بیاورد و همین تصمیم، برای کوام به معنای پایان رابطه است. رابطه‌ی این زوج به‌خاطر فرزندی که متعلق به هر دوی آن‌هاست اما کوام حاضر به پذیرش آن نیست، از هم می‌پاشد. کتاب زیکورا (Zikora) وضعیت زندگی این زن را روایت می‌کند؛ زنی که اکنون باید به‌تنهایی نوزادش را به دنیا بیاورد و بزرگش کند. البته چیماماندا انگوزی آدیشی (Chimamanda Ngozi Adichie) ما را با زن دیگری نیز آشنا می‌کند: مادر زیکورا.

او زنی رنجور و سرشار از آسیب‌های روحی و روانی است که به سراغ دخترش، زیکورا، می‌آید تا در دوران بارداری و مادر شدن در کنارش باشد؛ اما زنی بدخلق و کنترل‌گر است و حضورش در زندگی زیکورا، رنجی مضاعف برای این زن تنها به همراه دارد. با این حال، این زن نیز گذشته‌ای داشته و گذشته‌ی او که چیماماندا انگوزی آدیشی آن را برای ما شرح می‌دهد، سبب شده تا به چنین فرد آزارگری تبدیل شود.

داستان کوتاه اجتماعی زیکورا با تحلیل و واکاوی رفتارهای مادر زیکورا و اجتماعی که او در آن زندگی کرده است، می‌کوشد تا تأثیر فرهنگ و مردسالاری بر وضعیت زنان و انسان‌ها را برای مخاطبان خود شرح دهد.

نوولا روان‌شناختی زیکورا با ترجمه‌ی غزاله شکرابی از انتشارات سیزده چاپ شده است.

نکوداشت کتاب زیکورا

• یکی از محبوب‌ترین آثاری که در این سال‌ها خوانده‌ام، رمان کوتاه و فمینیستی زیکورا است. چیماماندا انگوزی آدیشی، با چیدمان کلماتش تصویری می‌سازد که حتی در ناراحت‌کننده‌ترین لحظات هم نمی‌توانیم از آن چشم برداریم. (Candice Brathwaite - نویسنده)

کتاب زیکورا برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های کوتاه اجتماعی که ابعاد روان‌شناختی هم دارد، علاقه‌مندید.
• می‌خواهید با وضعیت یک زن که به تنهایی ناچار به بزرگ کردن کودک خود در جامعه‌ای مردسالار است آشنا شوید.
• دوست دارید لایه‌های پنهان و پیچیده‌ی شخصیت یک زن را که نماینده‌ای از زنان جامعه‌ی خود است، بشناسید.

در بخشی از کتاب زیکورا می‌خوانیم

خاطراتم را زیر و رو می‌کردم، گویى از بین آوارها، سعى می‌کردم چیز موجهی یا دلیلی بیابم. نکند من مسئله را جور بدی به او گفته بودم؟ ممکن است دلیل ناراحتی‌اش این بوده که من خیلی سبک و بازیگوشانه چیزِ به این مهمی را فاش کردم؟ آیا او ممکن بود از پیش بارداری مرا بداند و منتظر فرصتی مانده باشد تا همه‌چیز را تمام کند؟ هیچ‌وقت به ذهنش خطور نکرده بود که ممکن است روزی بچه داشته باشیم؟ او اغلب می‌گفت که ما باید درمورد همه‌چیز باهم تصمیم بگیریم و گاهی اوقات فکر می‌کنم یعنی او تا این حد جدی بوده است یا تنها برای چیزهای کوچک و گذرا مثلاً رزرو آنلاین میز در رستوران که از من نظرخواهی می‌کرد و منتظر نظرم می‌ماند تأکید داشته؟ آیا برخورد او تنها به دلیل این بود که من بدون مشورت با او باردار شده‌ام؟

اگر او قصد بچه‌دار شدن داشت، مطمئناً قبل‌تر به من گفته بود، اما بدن مال من است و در خلقت یک کودک، طبیعت مطالبات زیادی از زن و بسیار کمتری از مرد دارد. یادم می‌آمد روزی او را برای دیدار یکی از اقوام که از لاگوس صرفاً برای به دنیا آوردن کودکش آمده بود بردم. او کودک نوپای دیگر خود را نیز آورده بود و پرستار بچه، از او مراقبت می‌کرد. چیزی که خیلی باعث تعجب من شد این بود که کوآم چقدر سریع توانست با بچه ارتباط بگیرد. در تمام مدت ملاقات ما، بچه روی زانوانش قرار داشت، عروسک پارچه‌ای را در انگشتانش فرو کرده و شکلک‌های مختلفی درمی‌آورد. صدای خنده‌ی کودک به هوا می‌رفت و من غرق در نگاه‌کردن به کودک دوساله‌ای بودم که با لذت و تحسین به او نگاه می‌کرد. ناگهان احساس کردم کوآم چه پدر معرکه‌ای می‌تواند باشد.