کتاب دروازه: کتاب نخست حماسه هی چی

کتاب دروازه یکی از آثار تحسین‌شده و پرآوازه در ژانر علمی - تخیلی به قلم فردریک پل است. این رمان خواندنی اولین قسمت از مجموعه‌ی حماسه‌ی هی چی است که با پنج اثر به پایان می‌رسد. این کتاب درباره‌ی سیارکی با همین عنوان است که توسط هی چی، یک نژاد بیگانه‌ی منقرض‌شده، خالی شده است. حال رابینت برادهد سعی دارد که سفری ماجراجویانه را تجربه کند و یا به ثروتی عظیم دست یابد، یا تسلیم مرگ شود.

درباره‌ی کتاب دروازه

قرار است به آسمان‌ها و کهکشان سفر کنید. داستانی که نه در زمین بلکه در میان ستارگان روایت می‌شود و نمایه‌ای کم‌نظیر از امیال انسانی، طمع و همچنین قدرت ترسیم می‌کند. با «دروازه» آشنا شوید. «دروازه» یک سیارک مرموز است، مکانی که پیش‌تر توسط نژاد هی چی خالی شده است. بشر از قطعاتی که در این مکان به‌جامانده اطلاعات چندانی در دست ندارد و برای انسان سیارک مثل یک معمای اعجاب‌انگیز جلوه می‌کند. مدیریت «دروازه» نیز در دست یک گروه نخبه و اقلیتی است و توسط دولت‌های قدرتمندی چون ایالات متحده آمریکا و شوروی کنترل می‌شود. این سیارک، از ویژگی‌های خاصی بهره‌مند است. به‌عنوان‌مثال تعداد قابل‌توجهی سفینه فضایی رها شده را می‌توان آن‌جا پیدا کرد. کتاب دروازه: کتاب اول مجموعه‌ی حماسه هی چی (Gateway: Heechee Saga) نوشته‌ی فردریک پل (Frederik Pohl)، با سیارک مرموزش شما را رهسپار یک ماجراجویی ویژه می‌کند.

داستان از آنجایی آغاز می‌شود که بشر درمی‌یابد با سوار شدن بر این سفینه‌های فضایی می‌تواند ماجراجویی خود برای دست‌یابی به ثروتی عظیم را امتحان کند. اما یک نکته‌ی مهم و کلیدی وجود دارد: سوار شدن و روشن کردن این سفینه‌های فضایی می‌تواند با خطر مرگ همراه باشد، ازآنجایی‌که این سفینه‌های فضایی با مشکلات خاصی روبه‌رو هستند. همچنین، سرنشینان نمی‌توانند مقصد مشخصی برای سفینه‌ی خود انتخاب کنند و احتمال دارد در مکانی خطرناک یا خارج از دید توقف کنند و با چالش‌هایی چون گرسنگی یا گم شدن مواجه شوند. در این میان، با شخصیت رابینت برادهد آشنا می‌شوید. مردی که خطر مرگ را به جان می‌خرد، سوار سفینه می‌شود و ثروتی عظیم به دست می‌آورد. اما این پایان ماجرا نیست و فردریک پل در کتاب دروازه تصویری ویرانگر از پیامدهای پیروزی در این سفر را ارائه می‌دهد.

در ابتدای روایت، برای شخصیت رابینت برادهد هیچ ترسی وجود ندارد. او می‌داند که تنها راه رسیدن به موفقیت و ثروت در سفر با سفینه‌های فضایی نهفته است. پس از آنکه او سه مأموریت دشوار را به انتها می‌رساند، آن‌وقت تقدیر خود را با ثروت و شهرت پیوند می‌زند؛ اما خوش‌اقبالی و ثروتی در یک جهان علمی تخیلی و آخرالزمانی عاری از تباهی نیست. حال رابینت برادهد قرار است با تمام تباهی و تاریکی که برای جسم و جان خود به ارمغان آورده، روبه‌رو شود. اگر می‌خواهید با جهان ویژه‌ی فردریک پل آشنا شوید، کتاب دروازه: کتاب اول مجموعه‌ی حماسه هی چی را بخوانید. این کتاب توسط سعید سیمرغ ترجمه شده و انتشارات کتابسرای تندیس آن را منتشر کرده است.

جوایز و افتخارات کتاب دروازه

• برنده‌ی جایزه‌‌ی هوگو سال 1978؛
• برنده‌ی جایزه‌ی لوکاس سال 1978؛
• برنده‌ی جایزه‌‌ی نبیولا سال 1977؛
• برنده‌ی جایزه یادبود جان وود کمبل برای بهترین رمان علمی - تخیلی؛
• و ...

نکوداشت‌های کتاب دروازه

• از میان آثاری که تا کنون برنده‌ی جایزه‌ی هوگو شده‌اند، این بهترین رمانی است که خوانده‌ام. (گاردین)
• این اثر به شکل دل‌پذیری قادر است رضایت مخاطبان ژانر علمی تخیلی را کسب کند. (نیویورک‌تایمز)
• با این اثر، فردریک پل در کنار بزرگان این ژانر یعنی فیلیپ کی. دیک، ری بردبری و رابرت آنسون هاین‌لاین قرار می‌گیرد. کتاب دروازه شاهکاری است که ژانر علمی تخیلی را تبیین کرده و آن را ارتقا می‌دهد. وقتی نویسنده‌ای چون فردریک پل اظهار می‌کند که این کتاب بهترین اثری است که تا کنون نوشته، پس باید با دقت خوانده شود. (مجله‌ی علمی تخیلی)

کتاب دروازه برای چه کسانی مناسب است؟

این اثر به کسانی که به داستان‌های علمی‌تخیلی و ماجراجویی‌های میان‌ستاره‌ای علاقه دارند، توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب دروازه: کتاب نخست حماسه هی چی می‌خوانیم

روی تشک دراز کشیده‌ام و چندان راحت نیستم. منظورم از لحاظ جسمانی است. مدتی پیش یک عمل جراحی داشتم و بخیه‌هایم احتمالاً هنوز جذب نشده‌اند.

زیگفرید می‌گوید: «داریم راجع به شغلت حرف می‌زنیم، باب.»

خیلی کسل‌کننده است. ولی اشکالی هم ندارد. می‌گویم: «من از شغلم متنفر بودم. چطور ممکنه کسی از کار توی معدن غذا متنفر نباشه؟»

«ولی تو شغلت رو حفظ کردی. حتی سعی هم نکردی بری یه جای دیگه. مثلاً می‌تونستی بری سراغ کشت آبزیان دریایی. در ضمن، ترک تحصیل هم کردی.»

«یعنی می‌خوای بگی که من خودم رو توی یه کار تکراری گیر انداختم؟»

«من چیزی نمی‌گم، باب. فقط دارم ازت می‌پرسم که چه احساسی داری.»

می‌گویم: «خوب، حدسم اینه که به‌نوعی همین کار رو کردم. راجع به ایجاد یه جور تغییر فکر کردم. خیلی بهش فکر کردم.» و یاد روزهای درخشانی می‌افتم که با سیلویا بودم. یادم می‌آید که یک شب ژانویه همراه او در کابین یک قایق بادبانی که پهلو گرفته بود نشسته بودم آخر جای دیگری را نداشتیم که برویم و راجع به آینده حرف می‌زدم. این‌که چه کارهایی خواهیم کرد. چگونه بر مشکلات چیره خواهیم شد. تا جایی که می‌توانستم ببینم، چیزی نبود که به درد زیگفرید بخورد. در یک نشست طولانی همه‌چیز را راجع به سیلویا که با یک سهام‌دار ازدواج کرده بود برای زیگفرید تعریف کرده بودم. ولی آن موقع مدت‌ها بود که از جدا شدنمان می‌گذشت. خودم را کمی بالا می‌کشم و سعی می‌کنم پولی که برای این نشست خرج کرده‌ام ارزشمند باشد. می‌گویم: «گمون کنم به‌نوعی آرزوی مرگ باشه.»