بله
کتاب مجموعه آثار مائو - جلد دوم شامل سخنرانی‌ها، پیام‌ها و اعلامیه‌های رهبر حزب کمونیست چین، مائو تسه‌تونگ، در میان سال‌های 1949 تا 1957 می‌شود. کمیسیون طبع و نشر آثار کمیته‌ی مرکزی حزب کمونیست چین در سال 1977 یعنی یک سال پس از درگذشت مائو، موفق به انتشار این اثر شد. امروزه محققان و منتقدان مائوئیسم، از این منبع دست‌اول بهره‌ی بسیاری خواهند برد.
درباره‌ی کتاب مجموعه آثار مائو - جلد دوم
مائو پس از این‌که برای شرکت در جشن بزرگ چهلمین سالگرد انقلاب اکتبر به مسکو رفت، به این نتیجه رسید که کشور چین باید به اولین کشور پیشرو کمونیستی بدل شود. پس همان راه رفیق استالین را در پیش گرفت: صنعتی‌سازی کشور. اولین نشانه‌های شروع طرح در سال 1958 دیده شد؛ زمانی که مائو برنامه‌های خود را در سلسله جلساتی در شهر نانینگ، به سمع و نظر اعضای حزب رساند. او هر کسی را که مخالف جنبش «یک گام بزرگ به جلو» بود، به ضد انقلابی بودن متهم کرد و آن‌ها را از سر راه برداشت. اما مائو تسه‌تونگ (Mao Zedong) بزرگ‌ترین اشتباه را انجام داد و یکی از بزرگ‌ترین قاتلان قرن بیستم لقب گرفت. جنبش یک گام بزرگ به جلو مائو به وسیع‌ترین قحطی سراسر تاریخ چین انجامید و جان میلیونها نفر را گرفت. با این‌همه تحلیل‌های او از استراتژی نظامی و تاکتیک‌های چریکی نشان می‌دهد که او چگونه توانست یکی از بزرگ‌ترین انقلاب‌های تاریخ را رهبری کند و هنوز هم یکی از شخصیت‌های محبوب کشور چین باقی بماند. کتاب مجموعه آثار مائو – جلد دوم (Selected Works of Mao Tse-tung: Volume V)، این تضاد و دوگانگی را به‌خوبی مشخص می‌کند.
کتاب مجموعه آثار مائو – جلد دوم نشان می‌دهد که مائو چگونه همیشه به این فکر می‌کرد که برتری سوسیالیسم کشور خود را به طور کامل به نمایش بگذارد و کشور چین را بیش از پیش توسعه دهد. او در یکی از سخنرانی‌های کتاب گفته است که حدود 50 سال طول می‌کشد تا چین به یک کشور صنعتی و سوسیالیستی بزرگ تبدیل شود و از اقتصاد ایالات متحده‌ی آمریکا پیشی بگیرد. از نظر او کشور چین با جمعیت زیاد، قلمرو وسیع، تاریخ پربار و منابع غنی، این قابلیت را داشت که به ثروتمندترین و برترین کشور جهان بدل شود. مائو تسه‌تونگ سبقت گرفتن آمریکا (و بعداً شوروی) را برای مردم کشور خود واجب می‌دانست. اما افکار او همه پوچ و بی‌معنی بودند و همانطور که اشاره شد، به مرگ میلیونها نفر ختم شد.
ژوزف استالین یکی از افرادی بود که به مائو علاقه‌ی زیادی داشت. زمانی که مائو تسه‌تونگ در سال 1951 از اتحاد جماهیر شوروی بازدید کرد، استالین به او پیشنهاد داد گلچینی از سخنان، مقالات و کتاب‌های خود را منتشر کند. دفتر سیاسی حزب کمونیست چین پیش از این اقدامات لازم را انجام داده بود و در سال 1950 تصمیم گرفته شد که کمیته‌ی تحریریه‌ای برای گلچین آثار کتبی و شفاهی مائو تأسیس شود. مدیر این مجموعه لیو شائوچی، ویراستار آن چن بودا و هو کیانومو بودند. مجموعه آثار منتخب مائو به زبان چینی شامل پنج جلد می‌شود که بعدها به زبان انگلیسی نیز ترجمه شد. عزیزالله علیزاده همه‌ی جلدهای مجموعه آثار منتخب مائو را در دو جلد گردآوردی کرده و نام آن را مجموعه آثار مائو گذاشته. این دو جلد به همت انتشارات فردوس منتشر شده است.
در مقدمه‌ی کتاب مجموعه آثار مائو – جلد دوم درباره‌ی این اثر آمده است که نوشته‌های این جلد (که درواقع جلد پنجم مجموعه آثار منتخب مائو به حساب می‌آید) شامل نوشته‌های مهم وی از سال 1949 تا 1957 است. این اثر در سال 1977 منتشر شد. مائو در این نوشته‌ها بر تفاوت پرولتاریا و بورژوازی و همچنین سوسیالیسم و امپریالیسم تأکید می‌کند. در دوران حکومت مائو تسه‌تونگ در چین، اتفاقات زیادی در سراسر جهان افتاد: مرگ استالین، جنگ کره، جنگ ویتنام، رهبری خروشچف در شوروی و دیگر تغییرات مهم. چین در کنار شوروی، مهم‌ترین رقیب ایالات متحده‌ی آمریکا به حساب می‌آمد؛ درنتیجه مائو همه‌ی این اتفاقات را به پای غول سرمایه‌داری می‌نوشت. موضوعی که در سراسر این جلد تکرار شده است.
کتاب مجموعه آثار مائو - جلد دوم برای چه کسانی مناسب است؟
عزیزالله علیزاده کتاب مجموعه آثار مائو – جلد دوم را به افرادی پیشنهاد می‌کند که قصد دارند تفکر مائوئیستی را به بوته‌ی نقد بکشند.
در بخشی از کتاب مجموعه آثار مائو - جلد دوم می‌خوانیم
وضعیت بین‌المللى کنونى به حال ما مساعد است. جبهه‌ی جهانى صلح و دموکراسى به رهبرى اتحاد شوروى از پارسال قوى‌تر است. در تمام کشورها جنبش خلق‌ها براى صلح و علیه جنگ پیشرفت نموده است. جنبش‌هاى آزادى‌بخش ملى براى سرنگون ساختن یوغ امپریالیسم وسیعاً توسعه یافته است، به‌ویژه ظهور جنبش‌هاى توده‌اى خلق‌هاى ژاپن و آلمان علیه اشغال ایالات متحده و رشد جنبش‌هاى آزادى‌بخش توده‌اى ملل ستمدیده در شرق قابل ذکرند. هم‌زمان تضادهاى بین کشورهاى امپریالیستى، در درجه‌ی اول بین ایالات متحده و انگلستان تکامل یافته است. جدال میان گروه‌هاى مختلف بورژوازى ایالات متحده و انگلستان نیز افزایش یافته است. برعکس میان اتحاد شوروى و دموکراسى‌هاى توده‌اى و میان دموکراسى‌هاى توده‌اى وحدت قوى وجود دارد.
قرارداد جدید میان چین و اتحاد شوروى که داراى اهمیت تاریخى و عظیمى است، رابطه‌ی دوستانه میان دو کشور را تحکیم نموده است. این قرارداد ما را قادر مى‌سازد ساختمان ملى را با آزادى و سرعت بیشتر ادامه دهیم و هم‌زمان، مبارزه قدرتمند خلق‌هاى جهان را براى صلح و دموکراسى و علیه جنگ و ستم به پیش مى‌راند. خطر جنگ از جانب اردوى امپریالیستى و همچنین امکان جنگ جهانى سوم موجود است ولیکن نیروهاى مقابله با خطر جنگ و جلوگیرى از وقوع یک جنگ جهانى سوم سریعاً در حال رشدند و سطح آگاهى سیاسى اکثر خلق‌هاى جهان بالا مى‌رود. چنانچه احزاب کمونیست جهان به کار وحدت دادن همه‌ی نیروهاى طالب صلح و دموکراسى و به تکامل بیشتر آن‌ها کمک کنند، مى‌توان از جنگ جهانى جدیدى جلو گرفت. شایعه‌ی جنگ توسط مرتجعین گومیندان براى فریب خلق بوده و بى‌پایه است.
