کتاب مجموعه آثار مائو - جلد اول شامل چهار اثر از رهبر حزب کمونیست چین است: «مراحل مختلف انقلاب چین»، «چهار رسالهی فلسفی»، «شش اثر» و «کتاب سرخ». با خواندن این آثار مائو تسه تونگ به بخش مهمی از تاریخ کشور چین پی میبرید، با تاکتیک و استراتژی نظامی مائو در دورهی جنگ مقاومت ضدژاپنی آشنا میشوید و از بنیانهای مائوئیسم آگاه میگردید.
دربارهی کتاب مجموعه آثار مائو - جلد اول
بگذارید سؤالی از شما بپرسیم. چه کسی افراد بیشتری را کشت: هیتلر، استالین یا مائو؟ بیشتر افراد به اردوگاههای کار اجباری یهودیانی که هیتلر مسبب ساخت آن بود و مجمعالجزایر گولاکهایی که استالین مخالفانش را به آنجا میفرستاد، میاندیشند و بدون هیچ تردیدی مائو را از این معادله خارج میکنند. اما مائو دو کاری را انجام داد که باعث مرگ دهها میلیون نفر شد: آغاز جنبش «یک گام بزرگ به جلو» و شروع انقلاب فرهنگی چین. آیا مائو تسهتونگ (Mao Zedong)، از همان زمانی که حزب کمونیست را در کشورش تشکیل داد و زمینههای انقلاب چین را مهیا کرد، فکر میکرد زمانی با عنوان «دیکتاتور» و یکی از بزرگترین قاتلان قرن بیستم از او یاد شود؟ به دقت خواندن مجموعه آثار مائو، ما را به پاسخ این پرسش رهنمون میکند.
در ابتدای اکتبر 1949، رهبر کمونیست چین، مائو تسهتونگ، تأسیس جمهوری خلق چین را اعلام کرد. این اعلان به جنگ داخلی بین حزب کمونیست چین و حزب ملیگرا یا کومینتانگ پایان داد. مائو از اوایل دههی 20 میلادی فکر تشکیل این دولت را در سر میپروراند؛ از همان زمانی که حزب کمونیست چین در سال 1921 در شانگهای به وجود آمد. مائو در میان دهقانانی که از مالکان ثروتمند و اشرافیان فاسد به تنگ آمده بودند، محبوبیت زیادی داشت و قهرمانی ضدامپریالیست تلقی میشد. وی برنامههای زیادی برای حمایت از حقوق زنان، صنعتیسازی کشور و تقسیم زمینهای کشاورزی داشت و میخواست جامعهی چین را از نو بسازد. در اولین بخش کتاب مجموعه آثار مائو – جلد اول، به همهی مراحل انقلاب چین از جمله جنگ انقلابی داخلی و دورهی مقاومت ضدژاپنی پرداخته میشود.

فلسفهی سیاسی مائو تسهتونگ یا مائوئیسم در دنیای امروز طرفدارانی دارد؛ از این رو مطالعهی مائوئیسم ضروری به نظر میرسد. مائو دربارهی ماهیت جامعهی سوسیالیستی و چگونگی استفاده از نیروهای مولد و پرولتاریا نظرات متفاوتی داشت که لزوماً با نظرات مارکس یا لنین همسو نبود. مائو در اوایل قرن بیستم ناسیونالیستی بود که به مارکسیسم – لنینیسم علاقهمند شد و روحیهای بهشدت غربستیزانه و ضدامپریالیستی داشت. همهی این نحلههای فلسفهی سیاسی با شخصیت جنگجوی مائو ترکیب شدند و سنگبنای مائوئیسم را شکل دادند. چهار رسالهی فلسفی که در بخش دوم کتاب مجموعه آثار مائو – جلد اول آمده است، عقاید رهبر حزب کمونیست چین را مشخص و واضح میکند.
در نخستین روزهای تجاوز ژاپن به چین، حزب کمونیست چین استراتژی جنگ طولانی را تدوین کرد و جنگ چریکی در پشت خطوط دشمن آغاز شد. پیش از این، چین در نبردهای شانگهای و نانجینگ شکست خورده بود. مائو تسهتونگ برای اولین بار ایدهی جنگ طولانی را در یکی از آثار خودش مطرح کرد و به مردم گفت: «ما برای شکست دشمن، باید برای یک جنگ طولانی آماده شویم.» او در این اثر دربارهی سه موضوع اصلی صحبت میکند: چرا جنگ مقاومت چین علیه ژاپن طولانی خواهد شد، چگونه میتوان در دورهی جنگ طولانی دوام آورد و چرا در نهایت چین پیروز خواهد شد. مائو اوضاع میان ژاپن و چین را در چند اثر با دقت تحلیل کرد و پیشبینیاش این بود که جنگ به نفع چین خاتمه خواهد یافت. نظریات او در آن دوره، مائو را به قهرمانی ملی بدل کرد. بخش سوم کتاب مجموعه آثار مائو – جلد اول با عنوان شش اثر مائو تسهدون، به دورهی جنگ چین و ژاپن اختصاص دارد.
کتاب سرخ کوچک مائو یکی از نمادهای کمونیسم چین است که بیش از یک میلیارد نسخه از آن منتشر شده است و یکی از پرفروشترین کتابهای دنیا به حساب میآید. کتاب مقدسی که در دورهی انقلاب فرهنگی چین، نداشتن آن جرم محسوب میشد. در زمانی که گاردهای سرخ برای کشتن شخصی مأمور میشدند، ابتدا بررسی میکردند که آیا مظنون نسخهای از کتاب سرخ را دارد و حتی برای حصول اطمینان، چند سؤال دربارهی محتوای کتاب از مظنون میپرسیدند. مائو تسهتونگ در این کتاب از موضوعاتی مانند مبارزات طبقاتی، انقلاب چین، پرولتاریا و دیگر اصطلاحات سخن میگوید. ارتش آزادیبخش خلق در سال 1964 این کتاب را در تیراژ بالا به چاپ رساند و در میان مردم منتشر کرد. آخرین بخش کتاب مجموعه آثار مائو – جلد اول به این اثر پرفروش اختصاص دارد.
عزیزالله علیزاده این آثار مائو را گردآوری و ترجمه کرده و با همت انتشارات فردوس، به انتشار رسانده است.
کتاب مجموعه آثار مائو - جلد اول برای چه کسانی مناسب است؟
اگر دربارهی تاریخ سیاسی و فلسفهی سیاسی جمهوری خلق چین کنجکاو هستید، مطالعهی جلد اول و دوم کتاب مجموعه آثار مائو برایتان راهگشا خواهد بود.
در بخشی از کتاب مجموعه آثار مائو - جلد اول میخوانیم
تأسیس حزب کمونیست چین در سال 1921 نتیجه بیش از سه سال فعالیت شبانهروزى محافل روشنفکر مارکسیستى در ارتباط با تبلیغ و ترویج افکار مارکسیستى در میان کارگران، پیوند این محافل با مبارزات روزمرهی آنان و سازماندهى و هدایت سیاسى مبارزه طبقاتى پرولتاریاى چین بود.
فعالیت محافل و هستههاى روشنفکرى مارکسیستى در چین از سال 1918 با مبارزه ایدئولوژیک علیه مکاتب ضدمارکسیستى و غیرمارکسیستى و کار ترجمه و اشاعهی کلاسیکهاى مارکسیسم و نشر مجلات مارکسیستى آغاز گشت. در این زمینه، جنبش 4 مه نقش مهم و تعیینکنندهاى در سمت دادن این محافل در جهت پرولتاریا و گشودن راههاى ترویج و تبلیغ در میان کارگران و تودههاى زحمتکش ایفا نمود. در این دوره، گروهها و کمیتههاى کمونیستى کارگرى در مراکز مهم صنعتى کشور به کار سازماندهى مبارزات اقتصادى سیاسى کارگران، ایجاد نطفههاى سندیکالیسم کارگرى مخفى و نیمهمخفى و انتشار اخبار و مسائل روزمرهی اقتصادى اجتماعى، سیاسى و مبارزاتى پرولتاریا مىپرداختند. محافل مارکسیستى همزمان با برقرارى ارتباط ارگانیک با طبقهی کارگر و با تکیه بر گرایش همبستگى میان روشنفکران و زحمتکشان که در جریان جنبش 4 مه نطفهبندى شده بود، روشنفکران انقلابى را که به مارکسیسم روى آورده بودند، تشویق مىنمودند تا با رفتن به میان پرولتاریا و شرکت در مبارزات اقتصادى اجتماعى آنان به کادرهاى جنبش کمونیستى و عناصر پیشرو طبقه کارگر تبدیل شوند.
فعالیت مائو تسه دون در مراکز مهم کارگرى حونان، در بین کارگران ذغالسنگ، معادن و راهآهن و غیره... برجستهترین نمونههاى پروسهی تبدیل عناصر روشنفکر انقلابى به کادرهاى کمونیستى و پیشاهنگان جنبش کارگرى است. مائو تسه دون در حونان، در ارتباط نزدیک و فشرده با کارگران آن منطقه براى تشکلدهى، ایجاد سندیکا و اشاعهی مارکسیسم همت گماشت و شعبات جوانان و سوسیالیست را تأسیس نمود.
بله




















