نمایش صوتی ملودی شهر بارانی

نمایش صوتی ملودی شهر بارانی یکی از روح‌نوازترین نمایشنامه‌های اکبر رادی است که علاوه‌بر یک داستان جذاب خانوادگی در دل شهر بارانی رشت، وضعیت اجتماعی و فرهنگی دهه بیست شمسی ایران را نیز شرح می‌دهد.

درباره نمایش صوتی ملودی شهر بارانی:

اکبر رادی به عنوان یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویسان ایرانی در کتاب ملودی شهر بارانی، قصه خانواده‌ای را در سال 1325 شمسی روایت می‌‌کند که در شهر باران خورده و دل انگیز رشت زندگی می‌کنند. او شخصیت‌های متنوعی را در این نمایشنامه آورده که هر کدام نماینده بخشی از جامعه ایرانی آن دوران هستند.

داستان ملودی شهر بارانی از جایی آغاز می‌شود که مهیار به عنوان پسر خانواده آهنگ، پس از مرگ پدرش از سوئیس به ایران می‌آید. او در آنجا رشته حقوق می‌خواند و به عنوان نماینده روشنفکر و درس خوانده جامعه دلبستگی زیادی به زادگاهش ندارد. آفاق مادر خانواده، بهمن برادر بزرگتر و ماری خواهر مهیار هستند که همگی در تلاشند تا او را از رفتن منصرف کنند و در رشت همراه آن‌ها باقی بماند.

یکی دیگر از شخصیت‌های این نمایشنامه، مسلم خدمتکار و نوکر خانواده ثروتمند آهنگ است که پدر مهیار پیش از مرگش، خانه‌ای را برایش می‌خرد تا بتواند زندگی راحت‌تری داشته باشد. در نهایت کنار هم قرار گرفتن همه اعضای خانواده و تنش‌های متفاوت میان آن‌ها، جذابیت این نمایشنامه ملودی شهر بارانی بیش از پیش می‌کند.

شاید بتوان پررنگ‌ترین مضامینی را که در این اثر به آن پرداخته شده به چندین شاخه اصلی تقسیم کرد؛ از جمله: آسیب‌شناسی مقوله روشنفکری در ایران و نقش روشنفکران، وجود اختلافات طبقاتی و فاصله میان ارباب و رعیت، تغیرات خانواده ایرانی در مواجهه با دوران مدرنیته.

همچنین رادی با توانمندی بالای خود توانسته شهر رشت را به شکلی جادویی، عجیب و البته واقعی توصیف کند و احساسات دلپذیری را در مخاطب خود پدید آورد.

نمایش صوتی ملودی شهر بارانی برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی و هنر تئاتر از این اثر لذت خواهند برد.

اکبر رادی را بیشتر بشناسیم:

او یکی از مهم‌ترین نمایشنامه نویسان تاریخ زبان فارسی به شمار می‌رود که توانست با پیشگامی در این عرصه تحولات مثبتی به وجود آورد و آثار هنری باکیفیتی بنویسد. اکبر رادی (Akbar Radi) در سال 1318 در شهر رشت به دنیا آمد و به گفته خودش در اوج جوانی یعنی دهه 30 شمسی با تماشای تئاتر خانه عروسک هنریک ایبسن علاقه زیادی به نمایشنامه نویسی و هنر تئاتر پیدا کرد.

پس از آن بود که تصمیم به نگارش نمایشنامه گرفت و در سال 1338 نخستین اثر خود با نام «روزنه آبی» را نوشت و مورد پسند احمد شاملو قرار گرفت. دو سال طول کشید تا این نمایشنامه منتشر شود؛ البته جلال آل احمد قرار بود زودتر آن را به چاپ برساند اما خواهان تغییراتی در متن اصلی بود که اکبر رادی قبول نکرد.

اکبر رادی از هنرمندانی شناخته می‌شود که همواره درد و مشکلات مردم را در نوشته‌های خود بازتاب داده و از طبقه روشنفکر و متوسط جامعه نیز بسیار استفاده کرده است. در واقع رادی خودش را طرفدار چخوف و ایبسن می‌داند و در آثار خود از این دو شخص الگو گرفته است. همچنین عده‌ای سبک اصلی این نمایشنامه نویس را رئالیسم انتقادی می‌دانند؛ با این حال آثار او در سبک‌های دیگر نیز نوشته شده است.

سرانجام اکبر رادی در دی ماه سال 1385 دار فانی را وداع گفت. او در طول حیات خود بیش از 35 نمایشنامه را نگاشت که برخی از آن‌ها عبارتند از: «از پشت شیشه‌ها، ارثیه ایرانی، آهسته با گل سرخ، پایین گذر سقاخانه، پلکان، افول، مرگ در پاییز، تانگوی تخم مرغ داغ و...»

در بخشی از نمایش صوتی ملودی شهر بارانی می‌شنویم:

دو شاخه نور روی مهیار و آهنگ می‌افتد. مهیار در پیش ‌نمایه صحنه با دستی در جیب بارانی و چتری بالای سر، فکورانه، دور در جا گام می‌زند و آهنگ در قاب خود از پشت عینک به او خیره مانده است.

- زیر اون درخت شمشاد وقتی زانو زده و انگشت روی سنگ من گذاشته بودی و حمد می‌خوندی، من از دو حفره تاریک این چشم‌ها نگاهت می‌کردم و می‌دیدم حالت اضطراب و قیافه مشوشی داری و شاید توی دلت من رو مایه تمام گرفتاری‌هایی میدونی که به دست و پات پیچیده و تو رو از فرصت‌های آینده محروم می‌کنه. تبعید! گفتی تبعید ولی چطور ممکنه یه مرد به زادگاه خودش تبعید بشه و یا در ولایت خودش احساس غربت کنه. نگاه کن... این بام‌های سفالی، این کوچه‌های سنگ فرش و این خیابان مه‌آلود و این دکان ابوطالبه همون تنور داغ و نان پیربوی تازه.