کتاب آنسان که انسان می‌اندیشد

کتاب آنسان که انسان می‌اندیشد شناخته شده‌ترین اثر جیمز آلن، به شما می‌آموزد که از طریق اندیشه‌ای که اختیار می‌کنید و به آن پر و بال می‌دهید، شخصیت و زندگی خود را می‌سازید.

این سخن که، «انسان همان نیتی است که در دل دارد»، نه‌ تنها تمام ابعاد وجود انسان را دربرمی‌گیرد، بلکه چنان جامع است که کلیه‌ی شرایط و اوضاع و احوال زندگی او را شامل می‌شود.

همان‌سان که تا بذری نباشد گیاهی هم نخواهد رُست، هر عمل انسان هم از بذرهای نهانی اندیشه‌اش جوانه می‌زند و تا اندیشه‌ای در کار نباشد عملکردی هم نخواهد بود. این مطلب، همان‌قدر درباره‌ی اعمال «خودجوش» و «ناخودآگاه» صدق می‌کند که در مورد اعمال عمدی صادق است.

عمل از اندیشه شکوفا می‌شود و خوشی و رنج میوه‌های آن هستند؛ از این‌ رو، انسان میوه‌های تلخ و شیرین درختانی را می‌چیند که آن‌ها را به دست خود کاشته است.

در کتاب آنسان که انسان می‌اندیشد (As a Man Thinketh) می‌خوانید که شما حاصل اندیشه‌ای هستید که در سر دارید. اگر اندیشه‌ی انسان اهریمنی باشد، پیامد آن درد و رنج خواهد بود، درست همان‌گونه که ارابه از پسِ گاو می‌آید. و اگر اندیشه‌ی انسان پاک و ناب باشد، سعادت و خوشی همچون سایه‌ در پی‌اش روان خواهد شد؛ به‌ یقین، جز این نخواهد بود.

برخی از صاحب نظران معتقدند که کتاب آنسان که انسان می‌اندیشد، سنگ بنای جنبش خودیاری و تفکر نوین است. کتاب حاضر الهام دهنده‌ی تعداد زیادی از نویسندگان و استادان موفقیت مانند، نورمن وینسنت پیل، ارل نایتینگل، اگ ماندینو، دنیس ویتلی و جان مکسول بوده است. جیم ران، این کتاب را جزء 20 کتابی که هر فرد حتما باید آن را در زندگی بخواند، برشمرده است.

جیمز آلن را بیشتر بشناسیم:

جیمز آلن (James Allen)، موسس جنبش همکاری و تفکر نوین می‌باشد. او در بیست ‌و هشتم نوامبر 1864 میلادی در شهر لیسستر انگلستان به دنیا آمد. در سن پانزده سالگی پدرش مورد تهاجم قرار گرفت و کشته شد و آلن مجبور شد برای تأمین مخارج خانواده‌اش تحصیلات خود را ترک کند. تا سال 1902 در مؤسسات تولیدی و تجاری مختلف مشغول به کار منشی‌گری بود. او در سی و هشت سالگی از آثار تولستوی نویسنده‌ی بزرگ روسی بسیار متأثر شد و همراه با همسر و دخترش به ویلایی کوچک در شهر ایلفراکامب انگلستان رفتند و نویسندگی را آغاز کرد.

بعد از گذشت نه سال، او نوزده عنوان کتاب ثبت کرد و به همراه همسرش مجله‌ی فلسفی پرتو خرد را منتشر کرد. موضوع بیشتر کتاب‌های جیمز آلن، استفاده از نیروی اندیشه جهت توسعه شخصیت و بهبود شرایط زندگی می‌باشد.

در بخشی از کتاب آنسان که انسان می‌اندیشد می‌خوانیم:

ذهن انسان را می‌توان به باغی تشبیه کرد که می‌توان در آن هوشمندانه کِشت کرد یا آن را به حال خود رها ساخت؛ اما در هر صورت، این باغ محصول می‌دهد. اگر بذرهای مفید در آن کاشته نشود، بذر علف‌های هرز در آن به بار می‌نشیند و به تولید مثل ادامه می‌دهد.

درست همان‌گونه که یک باغبان از باغ خود نگهداری می‌کند، علف‌های هرز آن را وجین می‌کند و در آن گل و میوه‌های دلخواه خود را می‌کارد، انسان هم می‌تواند از باغ ذهن خود نگهداری کند، افکار غلط، بی‌فایده و نادرست را ریشه‌کن کند و افکار صحیح، مفید و سالم را جایگزین آن کند. انسان با پیگیری این روند، دیر یا زود درمی‌یابد که باغبان جان و گرداننده‌ی زندگی خویش است. همچنین، با شناسایی افکار مخدوش و معیوب خود به کشف این حقیقت نائل می‌شود که نیروی فکر و اندیشه چگونه شخصیت، شرایط و سرنوشت او را شکل می‌دهد.

اندیشه و شخصیت یکی هستند و همان‌گونه که شخصیت به واسطه‌ی محیط و شرایط نمود می‌یابد و آشکار می‌شود، شرایط محیط زندگی انسان هم همواره با احوال درونی او هماهنگ و مرتبط است. البته این مطلب به این معنا نیست که شرایط انسان در هر مقطع زمانیِ خاص نشانگر شخصیت کلی او است، بلکه به این معناست که آن شرایط چنان ارتباط تنگاتنگی با برخی از عناصر اساسی اندیشه‌ی او دارند که در آن مقطع زمانی برای رشد او واجب و ضروری هستند.

هر آدمی در جایگاهی قرار دارد که قانون هستی او حکم می‌کند؛ افکاری که شخصیت او را شکل داده او را به آن جایگاه رسانده‌اند. بخت و اقبال هیچ نقشی در جایگاه زندگی او ندارند، بلکه موقعیت زندگی او تابع قانونی است که خطا و اشتباهی در آن راه ندارد. این مطلب، هم در مورد اشخاصی که از موقعیت خود ناراضی هستند صدق می‌کند و هم درباره‌ی آنان که نسبت به آن رضایت دارند.