بله
کتاب طناب و طناورز: ورزش طناب زنی از 7 سال تا 70 سال نوشته‌ی رضا اسماعیلی زین آباد و مسعود کوثری، به صورت علمی به جنبه‌های مختلف رشته طناب زنی می‌پردازد که گامی موثر در جهت سلامت شهروندان، کودکان، جوانان و پیشکسوتان است.
نیاز به ورزش در جهان امروز بر هیچ‌کس پوشیده نیست. بدون تردید گرایش به بهبود و توسعه آمادگی جسمانی در جوامع امروز رو به افزایش است. تحقیقات نشان می‌دهد که تمرینات منظم و مداوم در افزایش طول عمر و البته کاهش بروز حملات قلبی و عروقی و بهبود تندرستی فرد تاثیر فراوانی دارد.
رشته ورزشی طناب‌زنی، فعالیتی است که بیشتر کارشناسان ورزش و تربیت‌بدنی، آن را یک فعالیت بدنی کامل می‌دانند. سال‌هاست در حیطه تربیت بدنی تلاش شده تا افراد ورزش و نرمش را اصولی، علمی و بر مبنای قواعد خاص تربیت بدنی پیگیری کنند.
حرکت امری غریزی است و برای رشد هر انسانی، نقش محوری دارد. تحقیقات علمی فراوانی در زمینه ورزش و تربیت بدنی صورت گرفته است و همه می‌دانند که وقتی جسم سالم باشد، انسان در اثر سلامت و نشاط، بیشتر می‌تواند از فواید و هدیه‌های زندگی استفاده کند و عمر طولانی‌تری هم خواهد داشت. در این راه همه افراد، تجربه طناب‌زنی را داشته‌اند. رشته طناب‌زنی اکثر فاکتورهای آمادگی جسمانی را دارا بوده و موجب بهبود استقامت عضلانی، قدرت انعطاف‌پذیری، هماهنگی حرکتی، چابکی، تعادل و افزایش اعتماد به نفس می‌گردد.
در این رشته ورزشی بالغ بر 800 تکنیک و روش هیجان‌انگیز به ثبت رسیده است. تاثیر فوق‌العاده رشته طناب‌زنی بر دیگر ورزش‌ها باعث گرایش قهرمانان بزرگ دنیا به سمت و سوی طناب‌زنی و استفاده از طناب شده است.
در بخشی از کتاب طناب و طناورز: ورزش طناب زنی از 7 سال تا 70 سال می‌خوانیم:
طراحی یک برنامه تمرینی منسجم و عالی برای کودکان، نسبت به سایر گروه‌های سنی از اهمیت بالایی برخوردار است. کودکان حرکات متنوعی مانند: راه رفتن، دویدن، پریدن، کشیدن، غلتیدن، پرتاب کردن و گرفتن را دوست دارند و از آن‌جا که تنوع را دوست دارند و از حرکات تکراری خیلی زود خسته می‌شوند، آن‌ها دوست دارند حرکت‌ها را به سلیقه خودشان انجام بدهند. آن‌ها مشتاق تمرین، عمل و حرکت هستند و زیاد دوست ندارند به حرفهای مربی گوش بدهند، از این‌رو تمرین‌های الفبایی با طناب برایشان خیلی مناسب است. چون تمرین‌های طناب‌زنی مفرح و لذت‌بخش است و به رشد و تکامل حرکتی آن‌ها کمک می‌کند و از آن‌جا که استقامت کودکان کم است، توصیه می‌گردد، تمرین‌ها ساده، کوتاه مدت و کم شدت باشد. در مرحله نخست تمرین‌ها، تلاش‌های آن‌ها سبب توسعه‌ی قدرت عضلات شکم، پشت و شانه‌ها می‌شود.
تمرین‌های طناب‌زنی با کودکان بهتر است در فضای باز با هوای مطبوع و در محیط شاداب انجام شود، چرا که اگر کودکان در فضای سرپوشیده، مانند: سالن یا خانه حرکت‌ها را انجام دهند، برایشان کسل‌کننده خواهد بود ولی می‌توانیم با ایجاد تهویه مناسب، موزیک ملایم، این مهم را نیز حل کنیم.
توصیه می‌شود، تمرین‌های طناب‌زنی با کودکان همراه با شیرین‌کاری با طناب باشد و این کار توسط مربی آموزش، انجام شود، از طرفی از کودکان بخواهیم هر چه از شیرین‌کاری با طناب می‌توانند، انجام دهند. به عنوان مثال راه رفتن از روی طناب، کشیدن طناب، تکان‌دادن طناب به شکل مارپیچی، پریدن از روی طناب، حرکت کودک از زیر و روی طناب، چهار دست و پا رفتن از روی طناب، برداشتن طناب با پا و نگه داشتن آن، جمع کردن طناب با کم‌ترین حجم، چرخش طناب و پریدن از روی آن، خلاقیت کودک در ایجاد اشکال مختلف به وسیله طناب، (شکل پروانه، ماهی، اسلحه و…) بازی والیبال، طناب و بالاخره چرخش طناب از روی سر و رد کردن از زیر پا.
کتاب بی سر و تهی که فقط گذاشتن بری پول بدی، برای اینکه پول تو جیبشون بره و فقط بدرد امتحان پایان ترم بخوره و والسلام