کتاب شبکههای اجتماعی و دانشگاههای عصر جدید، بر جدیت دانشگاههای جهان در استفاده از شبکههای اجتماعی و بکارگیری آنها توسط اساتید و دانشجویان تاکید دارد و حاصل مجموعهای از مقالات معتبر چاپ شده در پایگاههای معتبر نشریات علمی و نمایه شده در مجلات بینالمللی است.
این نشریات علمی و مجلات بینالمللی حاوی تجربیات و یافتههای پژوهشی قابل توجهی درباره شبکههای اجتماعی و بهرهگیری از آنها در دانشگاهها و مراکز آموزشی بوده و در قالب مجموعه مقالات ترجمه شده حاضر تهیه و جمعآوری گردیده است.
در فرهنگ و اقتصاد امروز، که افراد در هر لحظه از زمان به اطلاعات دسترسی دارند، جهت حضور در جامعه، سواد رسانهای-اطلاعاتی امری ضروری به نظر میرسد. اما شهروندان نیاز به مهارتهایی دارند و خواندن و نوشتن در فضاهای دیجیتالی و اطلاعاتی ممکن است نیاز به کاربرد پیچیدهتری از مهارتها داشته باشد.
دیگر همانند قدیم، محیطهای آموزشی بستگی به محیطهایی مانند مدرسه ندارد. یادگیری در هر زمان و مکانی اتفاق میافتد و بهرهوری در محل کار بستگی به سواد رسانهای-اطلاعاتی دارد. با این حال، بیشتر موسسات رسمی آموزش و پرورش و موسسات عالی نقش اساسی بر دانش، نگرش و رفتار دانشآموزان و دانشجویان دارد.
شایان ذکر است با پیشرفت تکنولوژیهای آموزشی در فضای مجازی و بهرهگیری مخاطبان از آن، فکر استفاده از این رسانه اجتماعی در امر آموزش، انقلابی نوین در نظام آموزش و پرورش ایجاد خواهد نمود. زیرا افزایش دانش و علمِ اساتید و دانشجویان در بستر فضای مجازی، موجب افزایش مهارتهایی همچون شناخت و به اشتراکگذاری اطلاعات، توانایی به کارگیری تکنولوژی، مهارتهای ارتباطاتی، قابلیت به کارگیری اطلاعات، توانایی تبدیل اطلاعات به دانش میشود.
آنچه مسلم است، در زمینه به کارگیری شبکههای اجتماعی در دانشگاهها، تاکنون اقدامات اندکی صورت گرفته است. در صورتی که میتوان با ورود به عرصه شیوههای آموزشی جدید، از قابلیتهای یادگیری و آموزش مبتنی بر رسانهها در جهت افزایش یادگیری مشارکتی در دانشگاهها بهرهگیری کرد.
مهمترین مسئله در یادگیری مبتنی بر شبکههای اجتماعی، تشکیل اجتماعات و گروههایی است که افرادی که در برخی ویژگیها با یکدیگر مشابه و در برخی دیگر متفاوت هستند، با برقراری ارتباط با یکدیگر، در جهت تعمیق یادگیری مفهومی خاص، بهبود دانش و پاسخ به نیازهای یادگیری تلاش میکنند. اعضای گروههای یادگیری، هم از نظر دانش و مهارتهای یادگیری و هم در زمینه برقراری تعامل و مهارتهای اجتماعی در جریان یادگیری رشد مییابند.
کتاب حاضر سعی بر آن دارد با گردآوری مجموعه مقالات دانشگاهی و پژوهشهایی که انجام شده است، شکاف بین دیدگاه یادگیری دنیای ارتباطات و واقعیت آموزش امروز و روش سنتی را پُر کند و روشها و ابتکارات پژوهشی را در آمادهسازی جوانان برای نیازهای اساسی در آینده فناوری نشان دهد.
در بخشی از کتاب شبکههای اجتماعی و دانشگاههای عصر جدید میخوانیم:
در طول چند سال گذشته، جهان شاهد رشد وسیع فناوریهای وب از طریق رایانه تا برنامههای مبتنی بر تلفن همراه بوده است. نسل جدیدی از رسانههای اجتماعی که عموماً به عنوان وب 2 شناخته میشوند، در دنیای اطلاعات ما، تبدیل به یک موضوع اصلی شدهاند. بر اساس دیدگاه اُرایلی (2003)، "شبکههای اجتماعی بهعنوان «بستری» شناخته شده است که تمام دستگاههای متصل را پوشش میدهد؛ برنامههای کاربردی رسانههای اجتماعی آنهایی هستند که از مزایای ساخته شده در آن بستر بهره میبرند: ارائه نرمافزار به عنوان یک سرویس به روز شده، استفاده بهتری را برای کاربران دارد و اطلاعات را از منابع مختلف با هم ترکیب میکند، ازجمله کاربران فردی که خودشان اطلاعات و خدمات را در قالبی تهیه میکنند و به دیگران اجازه ترکیب را میدهند و همچنین شبکهای از «معماری مشارکتی» را به وجود میآورد که فراتر از وب 1 است و تجارب یک کاربر غنی را ارائه میکند".
بله








































