کتاب صوتی سرنوشت یک انسان

میخائیل شولوخف در کتاب صوتی سرنوشت یک انسان، زندگی سرشار از درد و رنج و سختی در دوران جنگ و همچنین مشکلات و درد‌های روحی بعد از آن را به تصویر می‌کشد و بر سرنوشت شکست ناپذیر یک انسان در برابر ظلمات پیاپی دنیوی تاکید دارد.

کتاب صوتی سرنوشت یک انسان (The fate of a man) روایتگر داستان زندگی مردی است که سرنوشت وی، در طی دو جنگ جهانی به‌صورت دردآلودی شکل گرفت زیرا منجر به از دست دادن دارایی‌های معنوی او مانند خانواده، آزادی توسط نازی‌ها شد. مجتبی مسافری‌نژاد با صدایی زیبا شما را با درد و رنج سرنوشت یک انسان درگیر جنگ همراه می‌کند.

داستان این کتاب شرح موجز زندگی شخصی به نام آندره سرکولوف است؛ فرد بسیار عادی روس که همه هستی و خانواده‌اش را در جنگ از دست می‌دهد؛ اما اسارت و بازداشتگاه و آزار زندان‌بانان هرگز نمی‌تواند روح و قلب پولادین او را درهم‌ بشکند. سرنوشت یک انسان درباره حوادث جنگ جهانی دوم و برخورد با فاشیسم نوشته شده است. اما در بعدی گسترده‌تر، سرنوشت انسان را به مفهوم کمی آن دربرمی‌گیرد.

این داستان نشان می‌دهد که انسان قهرمان و انسان مبارز هرگز شکست نمی‌خورد و همیشه پیروز است. حتی مرگش نیز پیروزی است. سرنوشت یک انسان، از داستان‌های درخور اعتنای میخائیل شولوخف (Mikhail Sholokhov) است که در آن شیوه حماسی را به کار گرفته است.

کتاب سرنوشت یک انسان داستان سرراست و محبوبی است که تاثیرات و پیام‌های خوبی بجا گذاشت. شولوخوف در داستانش نقش وطن پرست و دفاع از هویت روس را به خوبی ایفا کرده و در کوبش ظلمت نازی‌ها ذره‌ای کم نگذاشته است.

شولوخوف در جنگ دوم جهانی بعنوان خبرنگار جنگی فعالیت داشته که زمینه‌ای برای نوشتن آثار مهم ادبی از جنگ همچون آن‌ها برای کشورشان جنگیدند و شناخت تنفر و البته کتاب محبوب سرنوشت یک انسان شد و تجربیات هرچند تلخ مثل مرگ مادرش در بمباران نازی‌ها و همه خانمان‌سوزی‌های جنگ باعث نگارش این آثار ارزشمند و تاثیرگذاری هرچه بهتر بر مخاطبان کتاب با موضوع جنگ شد.

میخائیل شولوخوف در سال 1905 در روستای کروجلنین در نزدیکی وشنسکایا در حومه جنوبی رود دن از مادری اوکراینی و پدر اهل روستایی از نژاد روس متولد شد. وی در دوران زندگی خود جنگ‌های زیادی را تجربه کرد. در 17 سالگی اولین کتاب خود «داستان دن» را نوشت و بعد از آن کتاب‌های دیگری را به رشته تحریر در آورد که «دن آرام» معروف‌ترین اثر وی به شمار می‌رود. از دیگر آثار وی می‌توان به «آن‌ها برای سرزمین پدری‌شان جنگیدند»، «زمین نوآباد»، «کره اسب» و... نیز اشاره کرد. شولوخوف در سال 1941 جایزه استالین، در سال 1960 جایزه لنین در شوروی و در سال 1965 جایزه نوبل ادبی را به خود اختصاص داد و سرانجام در سال 1984 دیده از جهان فرو بست.

در قسمت‌هایی از کتاب صوتی سرنوشت یک انسان می‌شنویم:

«بعضی شب‌ها خوابم نمی‌برد. فقط در ظلمت شب خیره می‌شوم و به فکر فرو می‌روم. از خود می‌پرسم: چرا این کار را کردی؟ به خاطر زندگی بود؟ چرا این طور فلجم می‌کنی؟ چرا شکنجه‌ام می‌کنی؟ ولی جوابی برای این سوالات خود نه در ظلمت شب و نه در روشنایی روز نمی‌یابم... نه، جوابی نمی‌یابم. مسلما جوابی نیز نخواهم یافت.»

«واقعا که بشر سرنوشت عجیبی دارد. مضحک این‌جاست که در آن لحظه کوچک‌ترین اثری از ترس در من وجود نداشت. به وی نگاه می‌کردم و در فکر لحظه ای که او مرا می‌کشت بودم. می‌خواستم بدانم که گلوله را به کدام نقطه از بدنم می‌زند؟ در قلبم یا در مغزم؟ مثل این که فرقی داشت بدانم گلوله لعنتی به کجای بدنم می‌خورد!»

«وقتی رنج‌هایی را که در خاک آلمان مجبور به تحمل آن‌ها بودیم به خاطر می‌آورم، هنگامی که دوستانم را که تا سرحد مرگ در اردوگاه شکنجه می‌شدند با یاد می‌آورم، احساس می‌کنم قلبم از جا کنده می‌شود و در گلویم گیر می‌کند و نفس کشیدن را بر من مشکل می‌سازد.»

«وقتی از آن‌جا بیرون می‌آمدم سرم گیج می‌رفت، چون در طی این دو سال حتی ماهیت انسانیت نیز از یادم رفته بود. در بازداشتگاه آلمان‌ها به ما آموخته بودند که بایستی همیشه گردن‌مان را به جلو بزرگ‌ترها خم کنیم. مدت‌ها صرف وقت نمودم تا این عادت زشت را از خود دور کردم.»

«این مردانی که موی سیاه خود را در جنگ سفید کرده‌اند تنها شب‌ها نمی‌گریند. آن‌ها روزها نیز می‌گریند. مهم این‌جاست که نباید قلب کوچک طفلی، با نظاره اشک های غیرارادی آنان، که گونه‌های مردانه‌شان را می‌سوزانند، جریحه دار گردد.»