کتاب شبح - پرنده‌ها

کتاب شبح - پرنده‌ها اثر نیک پیتزولاتو، داستانی مردی است که در بخش خدمات پارک کار می‌کند. او مانند یک شبح با دوربینش کل پارک را تحت نظر می‌گیرد تا اینکه...

در قسمتی از کتاب شبح - پرنده‌ها می‌خوانیم:

نور چراغ قوه‌ام برقی می‌زند و صدایم از اعماق وجودم با آن می‌رود. «اینجا چه خبره؟ پارک تعطیله.» همه از جا می‌پرند و نور چراغ قوه‌ام روی درخت می‌افتد. برگ‌ها روی زمین خش خش می‌کنند و لرزش بم قدم‌ها روی زمین پخش می‌شود. پسری که بارانی بلند به تن دارد دست‌هایش را بالا می‌آورد و بعد به آرامی پایین می‌آورد و جلو می‌آید. «اِم … سلام. ما می‌دونیم که پارک تعطیله. معذرت می‌خوایم. ما یک پروژه درسی داریم. همه دانشجوهای دانشگاه واشینگتن هستیم.» از پشت شانه‌اش، دختر به من نگاه می‌کند.

من هنوز خشمگینم و همین که پسر به قلمرو قدرت من قدم می‌گذارد، به حالات مختلفی از کوکیو ناگه می‌اندیشم که می‌توانم با آن هیکلش را به آن سوی بوته زار پرتاب کنم. «شما همه یواشکی وارد شدین.»

«ما یک کلاس داریم، اسطوره‌ها و افسانه‌های مدرن آمریکایی، اِم…‌ داریم رو پروژۀ نهایی مون کار می‌کنیم... متوجهین؟»
حالا دختر شروع می‌کند. «یک افسانه محلی که می‌گه شب‌های بدون مهتاب یه چیزی از بالای کمان به پایین می پره.» رنگ چشم‌هایش را نمی‌توانم تشخیص دهم ولی هر چه هست زاغ است. «فرانک می‌گه اون پرنده یک مرد چتربازه، ولی توصیفایی که در افسانه اومده به یک شبح پرنده می‌خوره.»
«چی؟»
«شبح - پرنده‌ها. ارواح رعدآسای سرخ پوستی. غول پیکر، سیاه با چشم‌های براق. قرن‌های زیادیه که مردم اونا رو می‌بینن.»
«هیچی از بالای کمان نمی‌پره.»