کتاب مرد خاموش

کتاب مرد خاموش، مشتمل بر سه داستان کوتاه با عنوان‌های «زن تنها»، «مرد خاموش» و «مهمان» است. در آثار آلبر کامو به‌وضوح با معمای فیلسوفانه بزرگ و غیرقابل‌حل زمان ما مواجه می‌شویم. این سه داستان نیرومند و مهیج به دلیل سنگینی و سختی شرایط بشری، وزین و به علت وضع موجود، غنی هستند. در این داستان‌ها، یک کارگر مسن، زنی که در آفریقای شمالی سفر می‌کند و یک معلم مدرسه که وظیفه انتقال یک زندانی را بر عهده‌ دارد، هر یک با بحران‌های اخلاقی خود روبه‌رو می‌شوند.

در این داستان‌ها، شخصیت‌های گوناگون در شرایط دشواری قرار دارند و باید در چالش‌های اخلاقی، داوری‌ها و تصمیم‌های سختی داشته باشند.

آلبر کامو (Alber Camus) یکی از فلاسفهٔ بزرگ قرن بیستم و از جمله نویسندگان مشهور و خالق کتاب بیگانه است. او در سال ۱۹۵۷ به خاطر اینکه با صمیمیت روشن‌بینانه‌اش مسئله‌ی وجدان انسان در عصر حاضر را آشکار ساخته است و ارزش‌آفرینی حائز اهمیتی در ادبیات ایجاد کرده است، جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد. او در دانشگاه الجزیره تحصیل کرد و تا پیش از آنکه در سال ۱۹۳۰ گرفتار بیماری سل شود دروازبان تیم فوتبال این دانشگاه بود. آلبر کامو نویسنده، روزنامه‌نگار و فیلسوف مشهور قرن بیستم است که عقایدش منجر به وجود‌آمدن فلسفه‌ی هیچ‌انگاری شده است. او در مقاله انسان‌طاغی اذعان داشته که تمام عمر خود را صرف مقابله با پوچ‌گرایی کرده است و معتقد به آزادی‌های فردی است.

در بخشی از مرد خاموش (The Adulterous Woman) می‌خوانیم:
داخل اتوبوس سکوت مطلق حکم‌فرما بود. انگار همه‌ی مسافران سرشان را پایین انداخته و به صدای بادی که در این فلات بی‌پایان می‌وزید، گوش سپرده بودند. ناگهان ژانی احساس کرد که هیچ وسیله‌یی داخل اتوبوس نیست و تکانی خورد. در ابتدای خط راننده چمدان و چند بقچه‌ی آن‌ها را روی سقف گذاشته بود. روی تاقچه‌ی اتوبوس هم چیزی جز میله و سبدهای خرید دیده نمی‌شد. گویا همه‌ی مسافران دست خالی به جنوب سفر می‌کردند.

حالا راننده به داخل اتوبوس برگشت، خوش‌حال بود. فقط چشم‌هایش از بالای نقابی که به چهره داشت می‌خندید. اعلام کرد که به‌زودی راه می‌افتند. در را بست، صدای باد قطع شد، حالا صدای باران شن‌هایی که به پنجره می‌خورد بهتر شنیده می‌شد. موتور صدایی داد و خاموش شد. پس از چندین‌بار استارت‌زدن بالاخره جرقه‌یی زد و راننده با فشار روی پدال گاز، ماشین را روشن کرد. از ردیف چوپانان که هنوز بی‌حرکت ایستاده بودند، دستی بلند شد و در مه غلیظ پشت سرشان ناپدید شد.