چهارصد سال پیش از میلاد مسیح، بقراط عقیده داشت که تغذیه به تنهایی نمیتواند باعث تندرستی انسان شود، بلکه تحرک و ورزش نیز برای دستیابی به تندرستی ضروری هستند. او باور داشت که ورزش و غذا، اگر چه کیفیتهای متضادی دارند، اما برای ایجاد تندرستی، با هم عمل میکنند. حکیم ابوعلی سینا در کتاب معروف خود "شفا" میگوید: تندرستی بر سه اصل استوار است، تغذیه، خواب و ورزش، که اهم آن ورزش است. این موضوع شناخت اهمیت فعالیت بدنی و نقش آن در تندرستی را از دیرباز تاکنون گوشزد میکند. در همین زمان، عوامل خطرآفرین برای سلامتی شناسایی و چندین مطالعه نشان داد که افراد فعال با خطر کمتر بیماری قلبی مواجه هستند. بر پایه همین مطالعات، حتی افرادی که فعالیت کمی هم دارند، نسبت به افراد بی تحرک، کمتر در معرض بیماریهای قلبی و دیگر مشکلات تندرستی هستند. بر این اساس احتمال ابتلای افرادی که زندگی نسبتاً بی تحرکی دارند، به بیماری سرخرگ کرونری نسبت به افراد فعال بیشتر است. در مطالعات دیگر، نشان داده شد که حتی سطح متوسط آمادگی جسمانی، که برای بیشتر افراد دست یافتنی است، از بروز مرگ زودرس پیشگیری میکند. فعالیت بدنی با کاهش دادن میزان کلسترول و تری گلیسیرید خون، ممکن است مانع ابتلا به بیماری سرخرگ کرونری شود و یا از وخامت آن بکاهد. فعالیت بدنی همچنین میزان لیپوپروتئین کلسترول سنگین(HDL) را که نوع خوب کلسترول نامیده میشود، افزایش میدهد. کسانی که به طور منظم ورزش میکنند، توانایی بیشتری برای کنترل وزن بدن و به طور دقیقتر، درصد چربی بدن دارند. در افرادی که چربی اضافی دارند، اغلب میزان لیپوپروتئین کلسترول سبک (LDL) که کلسترول بد نامیده میشود، بالاست. فعالیت بدنی همچنین خطر ابتلا به بیماری فشار خون را، احتمالاً به علت حفظ خاصیت ارتجاعی دیوارههای سرخرگی کاهش میدهد و بنابراین روند آرترواسکلوز(سخت شدن سرخرگها) کاهش مییابد. ورزش همچنین اندازه مجاری خونی، کارایی قلب و کارایی توزیع خون محیطی و برگشت آن را به قلب افزایش میدهد. سرانجام فعالیت بدنی میتواند آثار مخرب فشار روانی را کاهش دهد. ساز و کار کاهش فشار روانی بر اثر ورزش به خوبی شناخته نشده است، اما به طور قطع انجام فعالیتهای منظم ورزشی میتواند فشارهای روانی ناشی از فعالیتهای روزمره را کاهش دهد.
آمادگی جسمانی یک مفهوم عام برای تعیین توانایی انجام کارهای مختلف توسط عامه مردم است. بنابراین تمامی افراد خواه در یک رشته ورزشی فعالیت بکنند یا خیر، برای حفظ سلامتی، حفظ توانایی تا سنین بالا و لذت بردن از جنبههای مختلف زندگی نیاز دارند تا این کیفیت را کسب نمایند. آمادگی جسمانی به 2 دسته تقسیم بندی میشود. اول آمادگی جسمانی در ارتباط با سلامت، یعنی کیفیتی که به لحاظ تواناییهای بدنی عامه مردم در جهت حفظ سلامتی باید دارای آن باشند و دومی آمادگی جسمانی در ارتباط با مهارت که ویژه ورزشکاران و قهرمانان میشود و بنا به هر رشته ورزشی دارای برنامههای اختصاصی مربوطه میشود. مطلبی که در این قسمت ارائه میشود و از عنوان آن نیز مشخص است تعریف آمادگی جسمانی در ارتباط با سلامت و تمرینهای مناسب برای کسب این کیفیت میباشد.
بله






















