کتاب راند 2: از دفترچه خاطرات یک دانشجوی پزشکی

کتاب راند 2 نوشته‌ی مهدی ایزدی، مجموعه‌ای از نه داستان کوتاه است که درباره‌ی دوران تحصیل و کارآموزی دانشجویان پزشکی نگاشته شده است. نویسنده این داستان‌ها را با زبانی ساده و صمیمی روایت کرده و ماجراهایی را بازگو می‌کند که می‌توانند خاطرات جمعی و مشترک بسیاری از افراد باشد.

درباره کتاب راند 2

آرش سال دوم پزشکی است و به دریافت‌های تازه‌ای در علم پزشکی دست یافته است. او متوجه شده که عاشق شدن از نوعی واکنش شیمیایی در بدن حاصل می‌شود. حالا او می‌خواهد همه‌جا فریاد بزند و کشف بزرگ خود را برای همه بگوید. اما این شور و هیجان برایش گران تمام می‌شود. در کتاب راند 2 نوشته‌ی مهدی ایزدی، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به نگارش درآمده که دنیای دانشجویان رشته‌ی پزشکی را به تصویر می‌کشد.

در احوالات دانشجویان پزشکی، راند دوم

در مقدمه‌ی کتاب راند 2، مهدی ایزدی یادداشتی نگاشته و مصائب و مشکلات دانشجویان پزشکی را از ورود به دانشگاه تا وارد شدن به بیمارستان، گذراندن دوره‌ی انترنی و گرفتن تخصص پزشکی توصیف می‌کند. سپس توضیح می‌دهد که داستان‌های این کتاب با الهام از واقعیت، احوال و ماجراهای دانشجویان رشته‌ی پزشکی را بازگو می‌کنند.

مهدی ایزدی در این مجموعه 9 داستان کوتاه نوشته است. داستان‌ها با زبانی ساده و روان روایت شده و در بسیاری از مواقع با لحنی طنزآمیز آمیخته می‌شوند. سادگی روایت به همراه شوخ‌طبعی‌ها و شرح زندگی و احوال دوران دانشجویی، فضایی ملموس پدید می‌آورد که خواندن آن برای بسیاری آشنا و لذت‌بخش خواهد بود.

مهدی ایزدی که پیش از این مجموعه داستانی با نام راند 1 منتشر کرده، ماجراهای دانشجویان پزشکی را ادامه داده و جلدی دومی برای این کتاب نگاشته است. انتشارات قطره این کتاب را منتشر کرده و در اختیار علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه قرار داده است. خرید کتاب راند 2 خاطرات شیرین سال‌های دانشجویی را برای شما زنده خواهد کرد.

کتاب راند 2 برای شما مناسب است اگر

• علاقه‌مندید داستان‌هایی کوتاه درباره‌ی زندگی و دوران دانشجویی بخوانید.
• پزشک هستید و یادآوری خاطرات دانشکده‌ی پزشکی برایتان شیرین و جذاب است.

در بخشی از کتاب راند 2: از دفترچه خاطرات یک دانشجوی پزشکی می‌خوانیم

براى اولین بار مى‌دیدم که حرف زدن براى آرش مشکل است. همیشه اول حرف مى‌زد و حرف مى‌زد و بعد فکر مى‌کرد چه گفته است. اما این‌بار فرق مى‌کرد.

- ببین... عشق باید تغییرى در بدن ما ایجاد کنه. یا به عبارت دیگه، اول تغییرى در بدن ما ایجاد مى‌شه و بعد ما عاشق مى‌شیم. یعنى...

حرفش را کامل کردم: منظورت اینه که یه نوع واکنش شیمیایى یا هرچیز دیگه‌اى در بدن ما ایجاد مى‌شه و بعد ما عاشق مى‌شیم؟

با تعجب به سمتم برگشت و به من خیره شد: آفرین! خودشه! بیخود نیست که دانشجوى پزشکى شدى! همینه! آفرین!

و دستى به پشتم زد.

و این کشف آرش بود!

این شد که آرشِ عاشقْ راهى پیدا کرد که درس‌هاى پزشکى را با احساساتش مخلوط کند و در جستجوى راهى باشد که هرکدام انگیزه‌اى براى آن یکى باشند.

دانشکده‌ى پزشکى جاى عجیبى است. در آن جا به آدم یاد مى‌دهند که تا آن جا که مى‌تواند مطالبى را بخواند که درنهایت کاربردى ندارند، به آدم یاد مى‌دهند که آن‌قدر فرمول و عدد و متن‌هاى متفاوت حفظ کند که حتى فکرش را هم نمى‌کرد، و بعد همه را به‌سرعت از یاد ببرد. از همان اول، امتحان‌ها سخت هستند، از همان ترم اول که درس عجیبى مثل بیوشیمى روى سر آدم خراب مى‌شود، درسى که معلوم نیست چه مى‌خواهد بگوید: فقط فرمول دارد و مطالب به‌دردنخور. و آرش در همان ترم اول ثابت کرد که در درس‌هایى مثل بیوشیمى که فقط باید به امید شانس بود و قدرت حافظه، نه شانس دارد و نه قدرت حافظه! و خیلى راحت اُفتاد. با نمره‌ى فراموش‌نشدنى 6! نمره‌اى که فکر مى‌کنم در دانشکده‌ى ما بى‌سابقه بود! و حالا آرش دنبال راهى بود که مهارت و دانش خود را در پزشکى به همه نشان بدهد.

صبح تازه سر زده بود. از آن صبح‌هاى سرد آخر پاییز بود! با هوایى تازه و تمیز و بى‌نظیر! شب قبل باران زده بود و شهر را شسته بود و آخرین برگ‌هاى زرد آویزان به درختان را به کف خیابان‌هاى تمیز چسبانده بود.