معرفی و دانلود کتاب دایره‌های کوچک‌ و کوچک‌تر

معرفی کتاب دایره‌های کوچک‌ و کوچک‌تر

کتاب دایره‌های کوچک‌ و کوچک‌تر نوشته‌ی فلیسا باتاکان، رمانی جنایی و معمایی است که خواننده را به دنیای پیچیده‌ی یک قاتل زنجیره‌ای و تلاش دو کشیش کاتولیک برای یافتن او دعوت می‌کند. این اثر با تعلیقی قدرتمند و شخصیت‌پردازی عمیق، داستان را در یک دپوی زباله در پایتخت فیلیپین روایت می‌کند؛ جایی که فقر و فساد بیداد می‌کند و حالا جسد مثله‌شده‌ی چند نوجوان پیدا شده است.

درباره‌ی کتاب دایره‌های کوچک و کوچک‌تر

کتاب دایره‌های کوچک و کوچک‌تر (Smaller and Smaller Circles) نوشته‌ی فلیسا باتاکان (F. H. Batacan)، از آثار شاخص در ژانر جنایی است. داستان در یکی از فقیرترین محله‌های شهر مانیل می‌گذرد؛ جایی که کشف پیاپی اجساد مثله‌شده‌ی نوجوانان، نشانه‌ای تلخ از بحرانی عمیق‌تر است. در چنین فضایی، نبود امکانات محافظتی و امنیتی و وجود فساد ساختاری، پرونده را به بن‌بست می‌کشاند و عدالت را به مفهومی دور از دسترس تبدیل می‌کند.

جنایت در حاشیه‌ی شهر، حقیقت در حاشیه‌ی قدرت

در روایت کتاب دایره‌های کوچک و کوچکتر نویسنده تمرکز خود را بر پیوند میان جرم و ساختارهای اجتماعی می‌گذارد. این رمان جنایی معمایی تنها به دنبال پاسخ به این پرسش نیست که «قاتل کیست»؛ بلکه می‌پرسد چرا چنین جنایتی ممکن شده و چه عواملی باعث شده‌اند قربانیان به‌سادگی فراموش شوند. فضای داستان سنگین، تلخ و گاه خفه‌کننده است و خواننده را وادار می‌کند با واقعیت‌هایی روبه‌رو شود که معمولاً از آن‌ها چشم‌پوشی می‌شود.

فلیسا باتاکان با نثری کنترل‌شده و تصویرسازی‌های دقیق، لایه‌های مختلف داستان دایره‌های کوچک و کوچک‌تر را به‌تدریج آشکار می‌کند. روایت، هم‌زمان که یک معمای جنایی را پیش می‌برد، نقدی بر نهادهای رسمی، نقش مذهب در جامعه و مسئولیت اخلاقی افراد نیز ارائه می‌دهد. همین ترکیب، کتاب را در میان آثار برجسته‌ی ژانر جنایی به اثری متمایز تبدیل کرده است. در پایان این بخش، لازم است اشاره شود که مترجم این اثر محمود کامیاب است و نسخه‌ی فارسی آن توسط نشر قطره منتشر شده است.

در بخشی از کتاب دایره‌های کوچک‌ و کوچک‌تر می‌خوانیم

صدای کلیکی می‌آید و بعد کسی از آن طرف خط می‌گوید: «الو؟»

ماپا از جایش می‌جهد و با دستش روی تلفن می‌زند تا قطع شود. می‌گوید «ببین پیرمرد حروم‌زاده»، همه‌ی احترام و ادبش را کنار می‌گذارد. «من نمی‌ذارم یه دایناسور مثل تو سربه‌سرم بذاره. اگه قبول نمی‌کردم چند سال صبر کنم، تو الان این شغل رو نداشتی. من کسی هستم که این اداره لازم داره، این یه واقعیته و کاخ هم این رو می‌دونه. تو الان جات تو تابوته، یا حداکثر تو خانه‌ی سالمندان. تو جای من رو اشغال کرد‌ی، پس این رو فراموش نکن.» آرسیناس از این برخورد جا خورده است، عصبانیت و جاه‌طلبی ماپا چنان بی‌پرده است که او هم احساس انزجار می‌کند. اما لستیموسا فقط سرجایش می‌نشیند و بدون هیچ احساسی ماپا را نگاه می‌کند.

«دیگه می‌تونی بری فیلیپ.»

«هنوز کارم تموم نشده...»

«چرا شده. جیک، می‌شه از بچه‌ها بخواهی فیلیپ رو ببرن بیرون؟ برای یه روز به اندازه‌ی کافی ازش شنید‌یم.»

والدس گوشی تلفن را برمی‌دارد، اما پیش از آنکه بتواند تماس بگیرد، ماپا به‌سمت در می‌رود، عصبانیش چون مثل موجی نامرئی در اتاق احساس می‌شود. موقع باز کردن در پشت سرش را نگاه نمی‌کند و آن را پشت سرش چنان محکم می‌کوبد که دیوارها و قاب عکس‌های روی آن به لرزه درمی‌آیند.

لحظه‌ای سکوت برقرار می‌شود و بعد لستیموسا به بن رو می‌کند.

«می‌بینی بن؟ این مسئله‌ایه که وقتی فراموش کنیم برای چی اینجا هستیم، اتفاق می‌افته. وقتی بازی‌های حقیر سیاسی مهم‌تر از کاری می‌شه که به ما سپرد‌ن. تو قبلاً فرقشون رو می‌دونستی. ‌این رو می‌دونم، یه نفر به من گفته. اگه اون آدم وساطتت تو رو نمی‌کرد، من باید تو رو امروز اخراج می‌کردم.»