کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟

کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ نقشه‌ی راهی را برای دستیابی به بلوغ روان‌شناختی در اختیار خواننده قرار می‌دهد. آلن دوباتن، نویسنده‌ی کتاب، پرسش‌نامه‌ای تحلیلی در این اثر برای شناخت نشانه‌های کلیدی بلوغ عاطفی ارائه کرده است. مطالعه‌ی کتاب حاضر به خواننده کمک می‌کند تا در مسیر تبدیل شدن به یک بزرگسال واقعی از لحاظ عاطفی، گام بردارد.

درباره‌ی کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟

کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ (How Emotionally Mature Are You?: A guide to psychological adulthood)، اثری برای ارزیابی صادقانه‌ی وضعیت عاطفی است. آلن دوباتن (Alain De Botton)، نویسنده‌ی کتاب، پرسشنامه‌ای در این اثر مطرح کرده تا خواننده با پاسخ به این پرسش‌ها، میزان بلوغ عاطفی خود را بسنجد. بلوغ عاطفی، نقش مهمی در ازدواج، شغل و زندگی دارد. منظور آلن دوباتن از بلوغ عاطفی، پیشرفت فرد در مسیر دستیابی به مجموعه‌ای از ویژگی‌های روان‌شناختی مانند خردمندی، آرامش، شایستگی، خودشناسی، نگرش درست، خوددوستی، اعتماد به نفس و مهربانی است. آشنایی با نقطه‌های ضعف در این ویژگی‌های رفتاری و تلاش در مسیر تقویت آن‌ها، به خواننده کمک می‌کند تا به جای واکنش‌های احساسی و ترس از قضاوت در اجتماع، تصمیم‌های سنجیده‌ای بر اساس شایستگی درونیِ خود بگیرد. این فرایند در نهایت، با کاهش اضطراب و غلبه بر نیاز به کمال‌گرایی، به رضایت و آرامش عمیق‌تر در زندگی منجر می‌شود.

بلوغ عاطفی خود را بسنجید

مطالب کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ با پرسش‌نامه‌ای تحلیلی آغاز می‌شود. پاسخ به این پرسش‌ها، شرایطی برای مخاطب فراهم می‌کند تا با ارزیابی صادقانه‌ی واکنش‌های خود به چالش‌های زندگی (مانند طرد شدن، اضطراب و ناکامی)، میزان دقیق بلوغ روان‌شناختی خود را بسنجد و دریابد که در کدام یک از نشانه‌های کلیدی بلوغ عاطفی به تقویت نیاز دارد.

آلن دوباتن، نمره‌بندیِ پاسخ به پرسش‌ها و تحلیل نتایج مربوط به پرسش‌نامه‌ی کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ را در انتهای این اثر گنجانده است. خواننده با بررسی پاسخی که به پرسش‌ها داده، آگاهی بهتری از وضعیت بلوغ عاطفی خود پیدا می‌کند.

کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ را انتشارات کتابسرای نیک با ترجمه‌ی بنفشه شریفی خو، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

در نکوداشت کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟

• 42 پرسش در این کتاب فلسفی که مفاهیمی قابل درک دارد، گنجانده شده تا به خواننده در سنجش سطح بلوغ عاطفی‌اش کمک کند. این یک ایده‌ی فوق‌العاده است و من تأیید می‌کنم که مؤثر خواهد بود. البته، من هنوز به بلوغ عاطفی کامل نرسیده‌ام! این اثر توسط مدرسه‌ی زندگی منتشر شده و ویراستاری آن را آلن دوباتن، فیلسوفی با نگاهی تازه و به دور از نخبه‌گرایی، بر عهده داشته است. (کاربر آمازون)

کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ برای شما مناسب است اگر

• علاقه‌مند به خودشناسی عمیق هستید و می‌خواهید با استفاده از یک پرسش‌نامه‌ی تحلیلی دقیق، به‌طور صادقانه میزان بلوغ روان‌شناختی و عاطفی خود را ارزیابی کنید.
• قصد دارید روابط عاطفی و اجتماعی خود را بهبود ببخشید و یاد بگیرید که چگونه مهربانی، خوددوستی و اعتماد به نفس را به شخصیت‌تان اضافه کنید.

در بخشی از کتاب چقدر از نظر عاطفی بالغی؟ می‌خوانیم

مشکل - مثل همیشه‌ - از هیچ قضاوت خارجی‌ای نشأت نمی‌گیرد. مدیریت یک نانوایی کار دشواری است و مدیر قطعاً وقت ندارد به تحلیل نقص‌های شخصیتی مشتری خجالتی و مرددی بپردازد که پیش‌از سفارش لحظه‌ای تردید می‌کند. راننده‌ی تاکسی بیشتر به کرایه‌اش توجه دارد. جهان کارهای مهم‌تری دارد از نفرت‌ورزیدن به ما.

دلیل این احساس که جهان باید از ما متنفر باشد این است که ناخودآگاه و در اعماق وجودمان به‌شدت از خودمان بیزاریم. ازاین‌رو همیشه در جست‌وجوی تأییدی از بیرون هستیم که بر آنچه عمیقاً در درون خود باور داریم، مهر تأیید بزند: اینکه انسان‌ها قصد دارند به ما آسیب برسانند، با انگشت ما را به یکدیگر نشان می‌دهند و می‌خندند و ما را مضحک می‌یابند. شاید خود را مبتلا به بدبینی مرضی نپنداریم - به این معنا که فکر نکنیم تحت تعقیب سازمانی دولتی هستیم یا جاسوس‌ها در حال شنود مکالمات ما هستند‌ - اما در حقیقت ما به‌نوعی پارانوئید هستیم، چراکه ناخودآگاه نیات بدی را به دیگران نسبت می‌دهیم. آخرین چیزی که ممکن است به ذهنمان برسد این است که دیگران ما را دوست‌داشتنی و دل‌نشین بیابند و بخواهند برای آرام‌کردن اضطراب و احساس تردیدی که به خودمان داریم ما را در آغوش بگیرند.

شاید احساس کنیم همه‌ی مشتریان رستوران مکث کرده‌اند تا به ما نگاه کنند و به فلاکتمان بیندیشند. اما واقعیت این است که آن‌ها غرق در افکار خود، بی‌تفاوت و احتمالاً کمی خسته‌اند. اگر بخواهیم صادقانه نگاه کنیم شاید حتی آن‌ها به ما علاقه داشته باشند. مشکلی وجود دارد، اما قطعاً آن چیزی نیست که ما تصور می‌کنیم. درحقیقت تنها غذاخوردن هیچ ترس ندارد. تنها چیزی که باید از آن پشیمان باشیم ارزیابی بی‌رحمانه‌ای است که از خودمان داریم.