کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی: کتاب یازدهم مجموعه خاطرات یک بی‌عرضه

معرفی کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی: کتاب یازدهم مجموعه خاطرات یک بی‌عرضه

بعضی روزها مادرها انگاری که خواب‌نما می‌شوند، خیلی ناگهانی ممکن است تصمیم بگیرند نابغه‌ی درون فرزندشان را بیدار کنند. در کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی یازدهمین جلد از مجموعه‌ی خاطرات یک بی‌عرضه از جف کینی، مادر گرگ دقیقاً همین نقشه را توی سرش دارد. شما باشید چه می‌کنید؟ می‌روید پی کشف استعدادتان؟ یا مثل گرگ خودتان را به مردن می‌زنید تا از زیرش در بروید؟ این‌طور که بویش می‌آید، گرگ در این کتاب وارد مرحله‌ی تازه‌ای از مصیبت‌های خانوادگی و اجتماعی می‌شود و در این فجایعی که در راه است، یک‌جورهایی پوستش کنده می‌شود و دمار از روزگارش درمی‌آید.

درباره‌ی کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی

داستان کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی (Diary of a Wimpy Kid 11: Double Down) نوشته‌ی جف کینی (Jeff Kinney) از جایی شروع می‌شود که مامان گرگ با همان انرژی همیشگیِ «ما باید خانواده‌ای خلاق باشیم» تصمیم می‌گیرد پسرش را از چنگال‌های خونین و نفرت‌انگیزِ بازی‌های ویدئویی نجات دهد. بله، از نظر او نشستن جلوی کنسول بازی و شکست دادن زامبی‌ها و بیگانه‌ها اصلاً هنر نیست و بالعکس خیلی هم کار بیهوده، احمقانه و خطرناکی‌ست! در عوض، گرگ باید ذهنش را تغذیه کند، روحش را رشد دهد و خلاصه به چیزی بالاتر از “مرحله‌ی بعدی” فکر کند. نتیجه؟ یک لیست بلندبالا از کارهایی که گرگ نباید بکند و چند ایده‌ی فاجعه‌بار از چیزهایی که باید بکند.

فیلمی که حتی زامبی‌ها هم تحملش را ندارند

مامان اصرار دارد گرگ فیلم‌ساز شود. گرگ هم که همیشه یک نقشه‌ی بامزه در آستین دارد، تصمیم می‌گیرد فیلمی ترسناک بسازد تا همه را انگشت‌به‌دهان کند. البته وقتی پای گرگ وسط باشد، می‌دانیم که فیلم ترسناک قرار نیست بیشتر از دو دقیقه دوام بیاورد. با کمک رالی جفرسون (که هنوز نمی‌دانیم چرا با گرگ دوست است!)، پروژه‌ی فیلم‌سازی به یک بلبشو تمام‌عیار تبدیل می‌شود. موجودات فضایی، پاستیل‌های چسبناک، تخم‌مرغ‌های فاسد و دوربین لق‌لقی مامان؛ همه با هم ترکیب می‌شوند تا فیلمی بسازند که آن‌قدر عجیب است که حتی هیولاها هم اگر ببینندش، قلبشان می‌گیرد و راهی بیمارستان می‌شوند.

در طول داستان، گرگ تلاش می‌کند از زیر مسئولیت‌ها در برود، با قوانین خانه بجنگد و از نگاه تیزبین مادرش جان سالم به در ببرد. بابا در حال غر زدن است، مانی دارد دنیا را روی سرش خراب می‌کند و رودریک هم مشغول تمرین برای گروه موسیقی افتضاحش است. خلاصه که همه چیز در خانواده‌ی هفلی هنوز همان آش و همان کاسه است.

این کتاب سرشار از لحظات بامزه، سوءتفاهم‌های بی‌پایان و جمله‌هایی‌ست که اگر با صدای بلند بخوانید، احتمالاً مادرتان با تعجب می‌پرسد چرا این‌قدر می‌خندید! جف کینی با همان شوخ‌طبعی همیشگی‌اش سراغ یکی از حساس‌ترین بخش‌های نوجوانی رفته؛ اینکه چطور دیگران از یک بچه انتظار دارند حتماً استعداد خاصی داشته باشد و منحصربه‌فرد باشد.

در دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی، جف کینی دوباره ثابت می‌کند که هیچ‌کس مثل او نمی‌تواند از بدبیاری، ماجراجویی بسازد و نتیجه‌اش بشود یک چنین داستان بامزه و پرشوروحال و خنده‌داری. این کتاب را می‌توانی با ترجمه‌ی ندا شادنظر از نشر ایران‌بان بخوانی.

جوایز و افتخارات کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی

• در صدر فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های روزنامه‌ی USA Today
• در رده‌ی دوم پرفروش‌ترین کتاب در سال 2016 با بیش از یک میلیون نسخه فروش

در نکوداشت کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی

• هرچند ایده‌های زیرکانه‌ی گرگ اغلب نتیجه‌ی معکوس دارند، همین موضوع باعث سرگرمی بیشتر می‌شود. خوانندگان قطعاً با تازه‌ترین اثر جف کینی یک پذیرایی شیرین خواهند داشت. (Booklist)

کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی برای شما مناسب است اگر

• 6 تا 12 سال دارید، یا سی‌ساله‌اید و هنوز با دیدن بچه، کارتون یا یک بستنیِ ناقابل، بالاوپایین می‌پرید.
• از خواندن داستان‌های خنده‌دار، ماجراجویانه و باحال لذت می‌برید.
• عاشق بازی‌های کامپیوتری هستید و برای خودتان یک پا گیمرید.
• از عدم علاقه‌ی والدینتان به بازی‌های کامپیوتری و شبکه‌های اجتماعی و هرچیز تکنولوژی‌محور دیگری رنج می‌برید.
• گاهی اوقات بدجنس می‌شوید و از خندیدن به دردسرهای دیگران احساس گناه نمی‌کنید.
• مادرتان هنوز هم معتقد است که شما عقل کل هستید و دست از یافتن استعدادهای نهفته‌ی درونتان برنمی‌دارد.

در بخشی از کتاب دفترچه قرمز فلفلی، خاطرات گرگ هفلی: کتاب یازدهم مجموعه خاطرات یک بی‌عرضه می‌خوانیم

مامان می‌گوید مغز مثل ماهیچه است و اگر با مطالعه و کارهای خلاقانه آن را تمرین ندهی، ضعیف و تنبل می‌شود.

او می‌گوید بازی‌های ویدیویی و تلویزیون ذهنم را تنبل می‌کند و اگر روش زندگی‌ام را تغییر ندهم، باید بقیه عمرم را مثل زامبی‌های کله‌پوک زندگی کنم.
مامان گفت اگر تلویزیون را خاموش کنم و کنترل دستگاه بازی‌ام را کنار بگذارم، استعدادهایی در خودم کشف می‌کنم که هرگز از آنها خبر نداشتم.

این فکر خوبی است، اما احساس می‌کنم هر بار که مامان سعی می‌کند قانعم کند وسایل آرامش و راحتی‌ام را کنار بگذارم، بدجوری مایه خجالت او می‌شوم.

کلاس سوم که بودم، در مدرسه زنگ شعر داشتیم و وقتی به مامان نشان دادم که چطور می‌توانم شعر بگویم، او واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفت. بعد یکی از شعرهای مرا به انجمن اشعار ملی فرستاد تا ببیند آیا از نظر آنها شعر من خوب است یا نه.

دو هفته بعد نامه‌ای برایمان فرستادند.

مامان واقعاً ذوق‌زده شده بود و اعتراف می‌کنم من هم همین‌طور. به‌نوعی این فکر به سرم زده بود که شاعر شده‌ام و حتی در مدرسه هم متفاوت لباس می‌پوشیدم.

اما بعد معلوم شد کل قضیه کتاب «گلچین اشعار» شوخی بزرگی بوده است. اول‌ازهمه، کتاب تقریباً هزار صفحه داشت و تمام شعرها خیلی ریز چاپ شده بودند. تقریباً نیم ساعت طول کشید تا بالاخره توانستم شعرم را در این کتاب پیدا کنم و تازه اسمم را هم اشتباه چاپ کرده بودند.