کتاب فقط زمانی باز شود که...

همیشه نمی‌توان به تنهایی از طوفان‌های زندگی گذر کرد. باید یک نفر باشد که ما را بدون توضیح زیادی، بشنود و بفهمد. جولی اسمیت در کتاب فقط زمانی باز شود که... همان آدم امنی است که نیاز داریم. او در پرفروش‌ترین اثر آمازون، یادمان می‌دهد چطور در شرایط دشوار زندگی، ارتباطمان را با خودمان و دیگران سالم نگه داریم؛ همچنین به ما می‌آموزد در زمان‌هایی که از همیشه سخت‌تر به نظر می‌رسد، با احساساتمان روبه‌رو شویم.

درباره‌ی کتاب فقط زمانی باز شود که...

زندگی برای همه‌ی ما ماهیتی غیرقابل‌پیش‌بینی دارد. گاهی اوقات بدون اینکه آگاه باشیم، ناگهان خودمان را داخل گردابی از آشفتگی و احساسات منفی شدید پیدا می‌کنیم که بیرون آمدن از آن‌ کار راحتی نیست. در این شرایط با خودمان می‌گوییم زندگی فقط این نیست که ما در حال دست و پنجه نرم کردن با روان آشفته‌مان باشیم. جولی اسمیت (Julie Smith)‌ در کتاب فقط زمانی باز شود که... (Open When: A Companion for Life’s Twists & Turns) می‌گوید که ما برای داشتن حال خوب به ارتباط با دیگران نیاز داریم. نیاز داریم دیگران ما و احساساتمان را ببینند.

باز کردن آنچه هر لحظه در ساحت روان ناشناخته‌مان می‌گذرد، کار راحتی نیست. جولی اسمیت می‌خواهد به حرف‌هایش در کتاب فقط زمانی باز شود که... گوش دهیم و بفهمیم که تنها نیستیم. از سویی دیگر متوجه شویم که افکار و احساساتمان دارند ما را به چه سمت و سویی می‌کشانند و در نهایت بفهمیم وقت‌هایی که همه‌چیز ناشناخته است چگونه می‌توانیم احساساتمان را بفهمیم و راهی برای مدیریت‌ کردن آن‌ها پیدا کنیم. چراکه اگر بتوانیم در همان لحظه‌ی وقوع، از آن مانع ذهنی گذر کنیم، دیگر جایی برای سال‌ها حسرت‌ خوردن باقی نمی‌ماند.

جولی اسمیت به ما نشان می‌دهد زمان‌هایی که بودن با دیگران سخت است، زمان‌هایی که حتی تحمل خودمان را هم نداریم و نمی‌خواهیم با احساساتی مانند تنهایی، ترس و ناامیدی کنار بیاییم، باید چه کاری انجام دهیم. با مطالعه‌ی این کتاب، یاد می‌گیریم که با درس گرفتن از اشتباهاتمان، به سمت آینده‌ای قطعی‌تر پیش برویم و به‌نوعی، راه و رسم زندگی‌ کردن را، پیش از آنکه لحظات عمرمان در تکراری بیهوده به سر برسد، بیاموزیم.

این اثر را کیومرث عاقلان ترجمه کرده و انتشارات نارنگی آن را به دست مخاطبان رسانده است.

جوایز و افتخارات کتاب فقط زمانی باز شود که...

• پرفروش‌ترین کتاب سایت آمازون در زمینه‌ی اختلالات خلقی؛
• در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز؛
• کتاب منتخب ویراستاران آمازون.

در نکوداشت کتاب فقط زمانی باز شود که...

• واقعا شگفت‌انگیز! من باید کتاب فقط زمانی باز شود که... را سی سال پیش می‌خواندم. (مل رابینز، نویسنده‌ی پرفروش نیویورک تایمز)

کتاب فقط زمانی باز شود که... برای شما مناسب است اگر

• درگیر بحران‌های روحی‌روانی موقت شده‌اید.
• می‌خواهید بدون مراجعه به روان‌درمانگر از سلامت روانتان محافظت کنید.
• درگیر فشارهای زندگی یا مسئله‌ی هویت‌یابی هستید.
• می‌خواهید عزیزانتان را در موقعیت‌های دشوار همراهی کنید.

در بخشی از کتاب فقط زمانی باز شود که... می‌خوانیم

اگر فکر می‌کنید خودانتقادی مداوم هیچ تأثیر جانبی ناخواسته‌ای ندارد، اشتباه می‌کنید. خودانتقادی مداوم مثل این است که بیست‌وچهار ساعت شبانه‌روز و هفت روز هفته، در اتاقی خیلی کوچک (حدود اندازه‌ی سر خودتان) با یک قلدر زندگی کنید. هیچ‌کس از این وضعیت، با اعتمادبه‌نفس بیرون نمی‌آید. نتیجه کاملاً برعکس است. من این را می‌دانم؛ چون بسیاری از مراجعانم تا سال‌ها چنین گفت‌وگوی درونی تند و گزنده‌ای را کورکورانه به‌عنوان حقیقت می‌پذیرند و براساس آن رفتار می‌کنند و بعد به اتاق درمانم می‌آیند.

بااین‌حال، بسیاری از آن‌ها به منتقد درونی خود می‌چسبند و از آن دفاع می‌کنند. مثل این است که شما از شریک عاطفی آزارگری دفاع کنید که ادعا می‌کند انتقادهایش به‌خاطر خیر و صلاح شماست و فقط سعی دارد شما را از شرمساری حفظ کند. و شما با رضایت کامل تسلیم آن می‌شوید، چون به این باور رسیده‌اید این کار ضروری است. اگر مراقب نباشید، آن صدای انتقادی شما را قانع می‌کند تلاش‌نکردن امن‌تر از پذیرفتن خطر شکست است. سپس این فکر از این وضعیت به وضعیت‌های دیگر سرایت می‌کند و ادامه می‌یابد تا جایی که به‌خاطر اینکه به خودتان اجازه نمی‌دهید فرصت‌ها و ریسک‌ها را بپذیرید، احساس می‌کنید زندگی‌تان در حال کوچک‌شدن است.

یا فرض کنیم عقب‌نشینی نمی‌کنید. شاید صدای منتقد درونی‌تان را مفیدترین خدمتگزار خود و تنها منبع ممکن انگیزه ببینید. پس جلو می‌روید و تلاش می‌کنید خواسته‌های بی‌رحمانه‌ای را که هر روز از شما می‌خواهد، برآورده کنید تا شک و تردیدهایتان را سرکوب نمایید. اما احساس شما و اطرافیانتان این است که بیش از حد تلاش می‌کنید و از اصالت خود کمی فاصله گرفته‌اید. حتی اگر دیگران فریب این تلاش را بخورند و همان ستایشی را نثارتان کنند که آرزو داشتید، باعث شود احساس ارزشمندی کنید، بعداز آن احساسی شبیه به فریبکاری سراغتان می‌آید و همچنان برای ادامه‌ی آن اضطراب دارید. پس منتقد باید ادامه دهد؛ چون هنوز به نظر می‌رسد این تنها راهی است که تأیید می‌کند شما برای این کار ساخته نشده‌اید و به تلنگر دائمی نیاز دارید، وگرنه بدون آن، مطمئناً به انسانی تنبل و بی‌اراده تبدیل می‌شوید.