کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان

کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان نوشته‌ی هانیه حسن‌زاده، راهنمایی کاربردی برای والدینی است که می‌خواهند دوران نوجوانی فرزند خود را بهتر بشناسند و روش صحیح تربیت نوجوان را فرا بگیرند. نوجوانی مرحله‌ای حساس میان کودکی و بزرگسالی است و بسیاری از رفتارهایی که برای والدین نگران‌کننده یا آزاردهنده به نظر می‌رسند، بخشی از روند طبیعی رشد هستند و باید با شناخت و صبوری مدیریت شوند.

درباره‌ی کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان

کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان تغییرات جسمی و روانی دختران و پسران را در هنگام بلوغ و مشکلات نوجوانان را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد که بلوغ فقط به رشد جسمانی محدود نیست، بلکه احساسات، عزت نفس، روابط اجتماعی و شیوه‌ی تصمیم‌گیری نوجوان را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. هانیه حسن‌زاده در ادامه برخی از چالش‌های دوران نوجوانی را مثل خشم، زودرنجی، اضطراب، گوشه‌گیری، نارضایتی از ظاهر، تعارض با والدین و تمایل به استقلال بررسی می‌کند.

هانیه حسن زاده در کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان بر نقش والدین در تربیت نوجوانان تاکید دارد و بیان می‌کند که تربیت فرزند در این دوره‌ی حساس نباید بر کنترل شدید، تحقیر، مقایسه، فریاد یا تحمیل دیدگاه استوار باشد. نوجوان به احترام، اعتماد، حق انتخاب، مسئولیت‌پذیری و فرصت برای کسب تجربه نیاز دارد. والدین باید میان آزادی و نظم تعادل برقرار کنند؛ یعنی نه فرزند را کاملا رها کنند و نه مانند دوران کودکی همه‌ی تصمیم‌ها را به جای او بگیرند.

نقش اعتماد، احترام و استقلال در تربیت نوجوان

هماهنگی پدر و مادر در شیوه‌ی تربیتی، عمل کردن به گفته‌های خود و ایجاد امنیت عاطفی نیز از از مسائلی است که کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان بر آن‌ها تاکید می‌ورزد. هانیه حسن‌زاده برای ایجاد رابطه‌ی سالم میان والد و فرزند، چندین راهکار مثل گوش دادن فعال، انتخاب زمان مناسب برای گفت‌وگو، احترام به نظر نوجوان، پرهیز از نصیحت مداوم و حفظ خونسردی را پیشنهاد می‌کند.

کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان اثر هانیه حسن‌زاده بیان می‌کند که والدین در راستای حمایت از فرزند نوجوان خود، می‌توانند به تقویت خودباوری او اهتمام بورزند و با تشویق، پرهیز از مقایسه و حمایت از علایق نوجوان به او در مسیر تغییر و تحولش کمک کنند. بدین شیوه والدین نشان می‌دهند که در نقش حامی و پشتیبان، در کنار فرزندشان هستند و علائق و تلاش‌های او را به درستی می‌بینند و درک می‌کنند.

خرید کتاب صد نکته تربیتی درباره‌ی نوجوانان به شما کمک می‌کند تا رفتارهای نوجوان خود را دقیق‌تر تفسیر کنید، واکنش‌های سنجیده‌تری را نشان دهید و رابطه‌ای مبتنی بر احترام، اعتماد و گفت‌وگو با فرزند خود بسازید. این اثر توسط انتشارات آزمون یار پویا منتشر شده است.

کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان برای شما مناسب است اگر

• در درک صحیح نیازهای فرزند نوجوان خود به چالش خورده‌اید.
• دوست دارید الگوهای رفتاری تکرار شونده و مخرب در رابطه‌ی خود با فرزندتان را یاد بگیرید.
• می‌خواهید در خصوص بلوغ در نوجوانان و تغییرات جسمی، عاطفی و ذهنی آن بیشتر بدانید.
• قصد دارید با یادگیری اصول ارتباط والدین با فرزند، رابطه‌ای از سر احترام و محبت با نوجوان خود به وجود آورید.

در بخشی از کتاب صد نکته تربیتی درباره نوجوانان می‌خوانیم

ما اغلب سعی می‌کنیم سلیقه موسیقی، کتاب و سبک‌های لباس خودمان را به کودکانمان تحمیل کنیم. نیت خیر است اما فردیت کودک را از بین می‌بریم و در بسیاری از موارد، این منجر به اعتراضی می‌شود که در آن بچه‌ها کاملاً مخالف هستند.

راه چاره چیست؟ به فیلم‌های مورد علاقه خود نگاه کنید و به موسیقی‌ای گوش دهید، که دوست دارید. درباره معیارهای سلیقه‌ای خود با فرزندانتان بحث کنید.

38. موفقیت‌های آن‌ها را به عنوان خودتان در نظر می‌گیرید.

مادرانی که زیاد در اینستا می‌چرخند عکس‌های زیادی پست می‌کنند و می‌نویسند: "ما همین الان غذا خوردیم!" "ما همین الان شروع به راه رفتن کردیم!" و... البته، آن‌ها خیلی از فرزندان خود حمایت می‌کنند اما هنوز، اینها "موفقیت‌های" مادران نیستند این‌ها موفقیت کودکانشان هستند! ما کی هستیم؟

و وقتی که بچه‌ها بزرگ می‌شوند، اوضاع جدی‌تر می‌شود و مادران و پدران شروع به صحبت درباره این می‌کنند که چگونه فرزندانشان کالج را تمام کردند و شغل پیدا کردند و آن‌ها این کار را به این شکل انجام می‌دهند که فقط این‌ها شایسته هستند. درک اینکه چقدر کودکان از این مساله متنفرند، آسان است.

راه چاره چیست؟ از موفقیت‌های فرزندتان خوشحال باشید، اما آن‌ها را با موفقیت‌های خودتان اشتباه نگیرید.

39. در زندگی شخصی‌شان دخالت می‌کنید.

این موضوع به ویژه برای والدین نوجوانان صادق است. کودکان دوستان خودشان را دارند و این نرمال و کاملاً طبیعی است. بازجویی‌هایی مثل "پشت تلفن چه کسی بود؟" فقط باعث می‌شود که کودکتان آزرده شود و اگر احساس امنیت کنند، بسیاری از کودکان چیزهای شخصی‌شان را به پدر و مادرشان می‌گویند.