بله
کتاب فلسفه زندگی زناشویی، به قلم نویسنده‌ی نامدار فرانسوی، انوره دو بالزاک، نوشته شده است. بالزاک در این رمانِ کوچک با رویکرد واقع‌گرایانه و کنایی بر ازدواج و مسائل زندگی زناشویی دست می‌گذارد و به واسطه‌ی شرح زندگی یک زن و شوهر به نام‌های آدولف و کارولین، به تحلیل جنبه‌های پیدا و پنهان نهاد ازدواج در طبقات میانی جامعه‌ی فرانسه در قرن نوزدهم می‌پردازد.
درباره‌ی کتاب فلسفه زندگی زناشویی
به فرانسه‌ی قرن نوزدهم می‌رویم و به خانه‌ای که به یکی از خانواده‌های معمولی این شهر تعلق دارد سرک می‌کشیم. آدولف و کارولین زن و شوهری هستند که از چشم دیگران زوجی ایده‌آل محسوب می‌شوند، اما در واقعیت از تب و تاب دوران اولیه‌ی ازدواج گذشته‌اند و دیگر به یکدیگر به چشم جواهری گران‌بها و دوست‌داشتنی نگاه نمی‌کنند. ازدواجشان از شور و هیجان افتاده و مسائل روزمره برایشان آزاردهنده شده است. آدولف به دنبال اعمال قدرت بر کارولین است، اما هر بار با شکست مفتضحانه‌ای مواجه می‌شود. از طرفی، سایه‌ی ازدواج دوست کارولین با یک جنتلمنِ به ظاهر ایده‌آل نیز بر زندگی آن‌ها سنگینی می‌کند. انوره دو بالزاک (Honore de Balzac) نویسنده‌ی بزرگ فرانسوی و منتقدِ تیزبین زمانه‌ی خود، در کتاب فلسفه زندگی زناشویی (Philosophie de la vie conjugale) به سراغ این زن و شوهر می‌رود و از خلال مسائل و مشکلات موجود در زندگی زناشویی آن‌ها، ازدواج و روابط زناشویی در جوامع شهری مدرن را مورد واکاوی قرار می‌دهد.
انوره دو بالزاک در آثار خود تصویری روشن از طبقاتِ در حال قوام جامعه‌ی سرمایه‌داری به دست می‌دهد. اشراف، بورژواها، دهقانان و... هیچ کدام از گزند قلم تیزبین او دور نمی‌مانند، اما از آنجا که خود بالزاک به طبقه‌ی میانی جامعه تعلق داشت، این طبقه بیش از همه مورد توجه او قرار می‌گیرد. او در کتاب فلسفه زندگی زناشویی با همان طنز ظریف بالزاکی و رویکرد واقع‌گرایانه‌ی مخصوص خودش، به ریا و فریبِ جاری در روابط اجتماعی می‌پردازد.
کتاب فلسفه زندگی زناشویی در ده فصل نوشته شده است. این ده فصل از نظر زاویه‌ی دید، به دو قسمت تقسیم می‌شوند. بخشی از زوایه‌ی دید مردانه روایت می‌شود و بخش دیگر از نظرگاه زن. بخش اول زن‌ها را مقصر همه چیز می‌داند و بخش دوم شوهر را. به واسطه‌ی روایت این ازدواج، بالزاک تصویری واضح از عادات و آداب و رسوم ازدواج‌های مرسوم در جامعه‌ی شهری فرانسه به دست می‌دهد. از مناقع اقتصادی که در بسیاری از این ازدواج‌ها مطرح است تا مسئله‌ی خیانت و انتظارات مرسوم، همگی دنبال می‌شوند. آدولف و کارولین دست از توجه کردن به همدیگر برداشته‌اند و مشکل اصلی از نظر بالزاک همین بی‌تفاوتی و سازشِ ظاهری است.
کتاب فلسفه زندگی زناشویی بخشی از جلد دوم کتاب داستان‌ها و حکایات است که آثار بالزاک بین سال‌های 1832 و 1850 را در برمی‌گیرد. این کتاب، رمانی خوشخوان و سرگرم‌کننده است که توسط بنفشه فریس‌آبادی به فارسی برگردانده شده و به همت انتشارات ققنوس، ذیل مجموعه کتاب‌های پانوراما روانه‌ی بازار کتاب ایران شده است.
درباره‌ی مجموعه‌ی پانوراما
مجموعه‌ی پانوراما کتاب‌های کم‌حجم و ارزان‌قیمتی را در برمی‌گیرد که گروه انتشاراتی ققنوس با الهام از مجموعه‌ی Folio 2€ انتشارات گالیمار به انتشار رسانده است. این مجموعه شامل تک داستان‌ها، رمان‌های کوتاه، مجموعه داستان‌های کم‌حجم و بخش‌هایی از آثار چندجلدی جهان می‌شود. هدف از انتشار این مجموعه، آشنا ساختن مخاطب با نویسندگان جهان و ایجاد انگیزه برای مطالعه‌ی آثار ادبی بزرگ است. کتاب‌های «کودکی یک رئیس» اثر ژان پل سارتر، «مسافرخانه‌ی سرخ» از بالزاک و «گربه مادرم» نوشته‌ی کارلوس فوئنتس از جمله عناوینی هستند که ذیل این مجموعه ترجمه و منتشر شده‌اند.
کتاب فلسفه زندگی زناشویی برای چه کسانی مناسب است؟
علاقه‌مندان ادبیات قرن نوزدهم و آثار کلاسیک فرانسه از مطالعه‌ی این کتاب لذت بسیاری خواهند برد.
در بخشی از کتاب فلسفه زندگی زناشویی می‌خوانیم
دورۀ سوم: کارولین تحت تأثیر این واقعیت که تنها باید به خاطر زنده ماندن غذا خورد، از این پس با میز غذایی محقر، رضایت و خشنودی آدولف را جلب می‌کند. جوراب‌های آدولف یا همه پاره‌اند یا به دلیل دوخت و مرمتِ عجولانه درب‌و‌داغان شده‌اند؛ به دلیل آن‌که زنش در روز وقت کافی برای انجام دادن کارهایش ندارد. آدولف از بندشلوارهایی استفاده می‌کند که از فرط کهنگی سیاه شده‌اند. رخت و لباس‌ها همه مثل درِ کهنۀ ازلولادرآمده، فرسوده و ازریخت‌افتاده‌اند. زمانی که آدولف برای رسیدن به کاری عجله دارد، ناچار است حدود یک ساعت برای لباس پوشیدن وقت بگذارد، یک‌به‌یک دنبال وسایلش بگردد و همۀ لباس‌ها را زیر و رو کند تا سرانجام برای خودش لباس قابل قبولی دست‌و‌پا کند. اما سر و وضع کارولین همیشه مرتب است و کلاه‌های زیبا، کفش‌های مخملی و شال‌های توری‌اش همیشه مهیا هستند. او امور را با توجه به این اصل اداره می‌کند: احسان و نیکیِ شایسته و درست را باید از خود شروع کرد! هنگامی که آدولف به تضاد میان سر و وضع فقیرانه و محقر خود و جلال و جبروت کارولین اعتراض می‌کند، کارولین می‌گوید: «اما خودت به خاطر این‌که هیچ‌چیز برای خودم نمی‌خرم، سرزنشم کردی!...»
از این پس نوعی شوخیِ تلخ و آزارنده میان زن و شوهر رد و بدل می‌شود. یک شب کارولین به قصد زمینه‌سازی برای اعتراف به کمبود قابل توجه بودجه، با آدولف مهربانانه و با ملایمت رفتار می‌کند. درست مانند وزارتخانه‌ای که وقتی قصد بالا بردن مالیات را دارد، مدح و ثنای مالیات‌دهنده‌هایش را می‌گوید و شروع می‌کند به سخن گفتن از عظمت و بزرگی کشور تا از این راه بتواند لایحۀ برنامه‌ای را که نیازمند بودجۀ بیشتری است به مجلس ارائه دهد.
