کتاب دهقانان اثر انوره دوبالزاک، رمانیست که جامعه دهقانی فرانسه در قرن 19 را به تصویر میکشد و داستان حول مواجهه جامعه دهقانی و طبقه بورژواری است.
کتاب دهقانان (Les Paysans)، با دنبال کردن موضوعات جدید، چهرههای اصلی جماعتی را که توسط بسیاری از نویسندگان به فراموشی سپرده شده است برجسته میکند. شاید این فراموشی نه بلکه احتیاط دورانی است که ملّت وارث همۀ درباریان پادشاهی میگردد. ملّت شعری آمیخته به شقاوت ساخته است، و بر جلادان دل میسوزاند و از زحمتکش بُتی ساخته است!... فرقهها مضطرباند و همۀ نویسندگانشان فریاد برمیدارند: کارگران بهپا خیزید!
«خلقی فراموش شده»، کلامی است از انوره دوبالزاک (Honore De Balzak) که در اهدانامۀ اثرِ یگانهاش که تقریباً در این حیطه بهنام خود به ثبت رسانده است دیده میشود. دهقانان بالزاک نهفقط در ادبیات، بلکه هنوز و مخصوصاً در تاریخ به حیات خود ادامه میدهد. وانگهی کمدی انسانی بررسی ادبی را غنا بخشیده و ترجمانی است دشوار، بالزاکیتر از خود بالزاک، که در این داستان بدان معنا میبخشد تا حدی بهکُندی و تأمّل، با فصلهای طولانی که بهتأنّی پیش میرود تا از هر دری سخن بگوید، فقری است از الهام یا لااقل کُندی گذران قوۀ تخیّل.
بالزاک یکی از پرکارترین نویسندگان دنیاست. وی در طول عمر نسبتاً کوتاهش بیش از صد مقاله، رمان و نمایشنامه به رشته تحریر درآورد. تعدادی از داستانهای بالزاک به فارسی ترجمه شدهاند، از جمله: چرم ساغری، اوژنی گرانده،زنبق دره، پیردختر، زن سی ساله، آرزوهای بربادرفته، دخترعمو بت، و …
دهقانان، قبل از اینکه موضوع یک رمان بشود چندین بار در کمدی انسانی البته بهطور ضمنی، آن هم در سایه اشرافیت یا بورژوازی، در خدمت خود مردم پاریس که آنها را با اطمینان و به مدد مهاجرتهایی است که اتفاق میافتد و که اغلب در جای جای کمدی انسانی با قلم بالزاک با جملات معترضه توصیف و باز سازی میگردد ظاهر میشوند و که این خود، دارای یک ارزش بزرگ تاریخی است.
بله

























