کتاب کوتاه‌ترین‌ها از عشق تا مرگ

کتاب کوتاه‌ترین‌ها از عشق تا مرگ، دربردارنده‌ی بیش از 120 داستان بسیار کوتاه 55 کلمه‌ای است که عموماً درون‌مایه‌ای شاعرانه، عاشقانه یا تراژیک دارند. در این کتاب داستانک‌هایی مینی‌مالیستی و هایکومانند از بیش از صد نویسنده وجود دارد که به موضوعاتی همچون عشق، زندگی، مرگ و زندگی پس از مرگ می‌پردازند. استیو ماس و جان ام. دانیل، ویراستاران این اثر هستند.

درباره‌ی کتاب کوتاه‌ترین‌ها از عشق تا مرگ

در دهه‌ی 1980 میلادی نوعی از داستان‌نویسی 100 کلمه‌ای باب شد که اصطلاحاً Drabble نامیده می‌شد. این سبک را دانشگاه بیرمنگام با الهام از یکی از کتاب‌های «مانتی پایتون» پایه‌گذاری کرده بود. درواقع نوعی مسابقه و بازی بود که در آن به شرکت‌کنندگان موضوعی داده می‌شد و آن‌ها باید در زمانی مشخص داستانی دقیقاً صد کلمه‌ای در موردش می‌نوشتند. این سیاق کم‌کم موردتوجه نشریات ادبی زیادی در سرتاسر دنیا قرار گرفت تا حدی که آن‌ها هم سعی کردند داستان‌های Drabble یا شبیه به آن را منتشر کنند. یکی از این نشریات، نیوتایمز آمریکا بود. استیو ماس (Steve Moss) سردبیر این مجله که خود ویراستار و نویسنده بود، با الهام گرفتن از این گونه‌ی داستانی، مجموعه‌ای به نام 55Fiction را به راه انداخت که قوانینی سخت‌گیرانه‌تر داشت. ماس از شرکت‌کنندگان می‌خواست که در 55 کلمه یک داستان تمام و کمال با شخصیت، پلات و گره‌گشایی بنویسند. باوجود این محدودیت‌های عجیب، این فراخوان با استقبال مواجه شد و ماس توانست صدها داستان را به چاپ برساند. کتاب کوتاه‌ترین‌ها از عشق تا مرگ (World's Shortest Stories of Love and Death) متشکل از بهترین داستان‌های کوتاهی است در دهه‌های 1980 و 90 میلادی در نیوتایمز به چاپ رسیدند. ماس و همکارش، جان ام. دانیل (John M. Daniel) در این کتاب بیش از 120 قصه‌ی 55 کلمه‌ای انتخاب کرده‌اند که به موضوعات مرتبط با عشق و مرگ می‌پردازند.

داستان‌های 55Fiction را می‌توان در گونه‌ی داستانک‌ها (میکروفیکشن یا فلش فیکشن) گنجاند. در داستان‌های این سبک، باوجود تعداد کلمات محدود، باید پلات و حداقل یک کاراکتر وجود داشته باشد. داستانک اساساً در قرن نوزدهم به وجود آمد ولی در قرن بیستم بود که در میام عموم معروف شد. در تمام این سال‌ها نویسندگان و شعرای بسیار بزرگی مثل ارنست همینگوی، والت ویتمن و سامرست موآم در این فرم آثاری را خلق کرده‌اند. امروزه با رواج مینی‌مالیسم، داستانک تا حد زیادی به این مفهوم نزدیک‌تر شده و بیشتر با عناصر آن خود را تعریف می‌کند.

استیو ماس و جان ام. دانیل در کتاب کوتاه‌ترین از عشق تا مرگ، کوشیده‌اند بیش از صد داستانک درخشان و قابل‌توجه، از نویسندگان مختلف با روحیات و عواطف متفاوت را در کنار هم گردآوری کنند. قصه‌هایی بسیار کوتاه، با موضوعاتی نزدیک به هم، که روحی شاعرانه دارند و گاهی به هایکو می‌مانند. ویراستاران این داستان‌ها را ازنظر درون‌مایه به دسته‌هایی همچون تولد عشق، زندگی در عشق، مرگ عشق، عشق به مرگ، مرگ زندگی و زندگی پس از مرگ، تقسیم کرده و در کنار هم گذاشته‌اند.

کتاب کوتاه‌ترین از عشق تا مرگ را انتشارات کتاب سرای نیک با ترجمه‌ی امیرحسین میرزائیان به چاپ رسانده است.

درباره‌ی مجموعه‌ی 55Fiction

مجموعه‌ی 55Fiction دربردارنده‌ی داستان‌های بسیاری کوتاهی است که به موضوعات مختلفی مثل عشق، مرگ، زندگی، ترس یا هر چیز دیگری می‌پردازند. استیو ماس اولین بار در سال 1987 در نشریه‌ی نیوتایمز از نویسندگان دعوت کرد داستان‌هایی خیلی کوتاه، حداکثر تا 55 کلمه، بنویسند و برای مجله‌ی او بفرستند. این قصه‌ها باید حداقل یک شخصیت می‌داشتند، در یک موقعیت اتفاق می‌افتادند و کشمکشی در آن‌ها وجود می‌داشت. ماس همین‌طور خواسته بود که قصه‌ها گره‌گشایی هم داشته باشند. پس از موفقیت این طرح، او داستان‌ها را در قالب دو کتاب به انتشار رساند.

کتاب کوتاه‌ترین‌ها از عشق تا مرگ برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب به دوستداران داستان‌های کوتاه و عاشقانه توصیه می‌شود. همینطور اگر دوست دارید کتاب بخوانید و در عین حال فرصت خوانش کتاب‌ها و داستان‌های طولانی را ندارید،‌ لذت خواندن کتاب پیش‌رو را از دست ندهید.

با استیو ماس و جان ام. دانیل بیشتر آشنا شویم

استیو ماس (2005-1948) نویسنده، ویراستار و ناشر آمریکایی بود. او زمانی که در رشته‌ی هنرهای زیبا در دانشگاه کالیفرنیا تحصیل می‌کرد، با بری فارل، از مشهورترین روزنامه‌نگاران آمریکا، آشنا شد و در کلاس‌های او شرکت کرد. ماس خیلی زود استعدادش را در زمینه‌ی ویراستاری کشف کرد و همکاری طولانی‌اش را با فارل آغاز نمود. ماس پس از دانشگاه نشریه‌ی نیوتایمز را بنیان گذاشت و سردبیری آن را بر عهده گرفت. در همین نشریه بود که ایده‌ی 55Fiction (داستان‌های 55 کلمه‌ای) را اجرایی کرد که با استقبال خیلی خوبی از سوی خوانندگان مواجه شد.

جان ام. دانیل (2020-1941) ویراستار، ناشر و داستان‌نویس آمریکایی بود. او در رشته‌ی ادبیات آمریکایی از دانشگاه استنفورد فارغ‌التحصیل شد و بعدتر در همین دانشگاه دوره‌ی نویسندگی خلاق را گذارند. دانیل پس از دانشگاه به‌عنوان ویراستار کارش را آغاز کرد و با چندین انتشارات بزرگ همکاری داشت. او در طول حیاتش تعدادی رمان و داستان کوتاه منتشر کرد که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان به «جمجمه‌ی جرونیمو» و «تدفین شاعر» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب کوتاه‌ترین‌ها از عشق تا مرگ می‌خوانیم

انریکه اِس. انادانا
وقت تمام است

«اوه، نه!»
«چی شد؟»
«تو تصادفاً ماشین زمان را روشن کردی! دارد به گذشته برمی‌گردد!»
«زود باش! دکمه‌ی بازگشت را فشار بده!»
«گیر کرده. نابود شدیم».
«خدایا! در یک حلقه‌ی تکرار 55 ثانیه‌ای افتادیم! از این بدتر هم می‌شود؟»
«اوه، نه!»
«چی شد؟»
«تو تصادفاً ماشین زمان را روشن کردی! دارد به گذشته برمی‌گردد!»