کتاب میل

کتاب میل، مجموعه‌ی پنج داستان کوتاه از هاروکی موراکامی است. در داستان اول با زن و شوهری روبه‌رو می‌شویم که ناگهان در یک نیمه‌شب آن‌قدر گرسنه می‌شوند که تصمیم می‌گیرند از نانوایی دزدی کنند؛ و در داستان دوم با مردی که در یک صبح عادی، ناگهان با عبور از کنار دختری در خیابان می‌فهمد همان کسی که همیشه دنبالش بوده است را یافته. آیا میل می‌تواند همان چیزی باشد که داستان اول را به داستان دوم و بقیه‌ی داستان‌های مجموعه پیوند می‌زند؟

درباره‌ی کتاب میل

اگر خوب به پنج روایت هاروکی موراکامی (Haruki Murakami) در کتاب میل (Desire) توجه کنیم، نخ مشترکی پیدا می‌کنیم که شخصیت‌های هر پنج داستان را به دنبال خود کشیده است تا ماجراهای هر داستان را رقم بزند. میل، حضور همان نیرویی است که زندگی همه‌ی ما را کنترل می‌کند؛ ما را وادار به کارهای عجیبی می‌کند؛ ما را به سرنوشتی دچار می‌کند که تسلطی بر آن نداریم.

با وجود چنین حضور پررنگی در زندگی همه‌ی ما سخت است که توضیحی درباره‌ی میل بدهیم. شاید این دشواری بی‌دلیل نباشد. وقتی میل به قول هاروکی موراکامی مانند «غار تاریکی» است که همه‌چیز را می‌بلعد، پس طبیعی است که نتوان از بین تاریکی‌ها آن را به‌دقت توصیف کرد. ما تنها سایه‌هایی از حضور آن را در زندگی حس می‌کنیم.

داستان‌های کوتاه گردآوری‌شده در کتاب میل از این قرارند: «دومین حمله به نانوایی، درباره‌ی دیدن دختری صددرصد کامل در یک صبح زیبا از ماه آوریل، تولد دختر، زامزای عاشق، فولکلوری برای نسل من: تاریخ قبل از مرحله‌ی آخر نظام سرمایه‌داری».

کتاب میل را کتاب‌سرای نیک با ترجمه‌ی حسین کاظمی یزدی منتشر کرده است.

درباره‌ی مجموعه‌ کتاب‌های تکه‌های نیک

مجموعه‌ی تکه‌های نیک، ترجمه‌ای است که کتاب‌سرای نیک از بخش عمده‌ی کتاب‌های مجموعه‌ی وینتیج مینی (Vintage Minis) انتشارات پنگوئن منتشر کرده است. انتشارات پنگوئن این مجموعه را برای جلب اشتیاق خوانندگان به مطالعه‌ی آثار کلاسیک تهیه کرده است. هر جلد از مجموعه‌ی وینتیج مینی درواقع گزیده‌ی یکی از آثار یک نویسنده‌ی بزرگ و تأثیرگذار است. این مجموعه، کتاب‌هایش را از میان آثار نویسندگانی برگزیده است که تجربه و دریافت حسی خود از زندگی را نوشته‌اند. هرکدام از این کتاب‌ها، یکی از فصول زندگی را در برابر چشم مخاطبشان می‌گیرند. به همین دلیل وینتیج مینی هر کتاب را با عنوانی نامیده است که تجربیات آن مرحله از زندگی را به مخاطب ارائه می‌دهد. زبان، عشق، آزادی، حسادت، مادری، کار، دوستی، جنگ، خانه، خوردن، هنر و رؤیاها ازجمله جلدهای این مجموعه هستند.

در نکوداشت کتاب میل

• موراکامی به شکل شگفت‌انگیزی، نوشتن از احساسات و زندگی روزمره را تبدیل به شعر می‌کند. در برابر این توانایی باید سر تعظیم فرود آورد. (روزنامه‌ی ایندیپندنت)

اقتباس‌های سینمایی از کتاب میل

سال 1982، یک کارگردان ژاپنی به نام نائوتو یاماکاوا (Naoto Yamakawa)، با اقتباس از داستان دومین حمله به نانوایی فیلم کوتاهی به اسم حمله به یک نانوایی (Attack on a Bakery) را ساخت. این فیلم در جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم ملبورن، برنده‌ی جایزه شد. نائوتو یاماکاوا یک‌سال پس از این فیلم، یعنی در سال 1983، فیلم یک دختر صددرصد (A Girl, She Is 100%) را با اقتباس از داستان درباره‌ی دیدن دختری صددرصد کامل در یک صبح زیبا از ماه آوریل از هاروکی موراکامی ساخت.

کتاب میل مناسب چه کسانی است؟

کتاب میل، برای طرف‌داران داستان کوتاه و کسانی که به داستان‌هایی با درون‌مایه‌ی فلسفی علاقه ‌دارند مناسب خواهد بود.

با هاروکی موراکامی بیشتر آشنا شویم

هاروکی موراکامی، از مشهورترین نویسندگان زنده‌ی جهان، در سال 1949 در ژاپن متولد شد. داستان‌های او که در سبک سوررئال می‌گنجند، به زبان‌های بسیار زیادی ترجمه شده‌اند و در کشورهای مختلف جهان مخاطبان زیادی دارند. سبک نوشته‌های هاروکی موراکامی با اکثر نویسندگان ژاپنی متمایز است و همین باعث شده که جهت‌گیری‌هایی مثبت و منفی نسبت به او وجود داشته باشد.

هاروکی موراکامی دو بخش مهم از زندگی فعلی خود را از دهه‌ی چهارم زندگی‌اش آغاز کرد: نوشتن و دویدن. در بیست‌ونه‌سالگی بود که او تصمیم گرفت بنویسد و در سی‌وسه‌سالگی دوی ماراتن را آغاز کرد. تأثیر نویسندگانی مثل ریموند کارور (Raymond Carver) و کورت ونه‌گات (Kurt Vonnegut) در کارهای هاروکی موراکامی مشهود است. او تابه‌حال جوایز معتبر و متعددی دریافت کرده است. از مهم‌ترین کتاب‌های هاروکی موراکامی می‌توان به «کافکا در کرانه»، «شکار گوسفند وحشی» و «جنگل نروژی» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب میل می‌خوانیم

امروزه اگر بخواهید واقعیت چیزی را به چنگ آورید، همیشه اضافات در هم‌پیچیده‌ای هم همراه آن خواهد آمد: تبلیغات پنهانی، کوپن‌های تخفیفی مشکوک، کارت‌های امتیازی که مغازه‌ها توزیع می‌کنند و شما می‌دانید باید آن‌ها را دور بیندازید، ولی نگهشان می‌دارید، گزینه‌هایی که به شما تحمیل می‌شوند، پیش از آن‌که بدانید چه خبر است. در دوران ما، هیچ‌ کس راهنمای سه‌جلدی دارنده‌ی کالا با محتوایی غیرقابل فهم را جلویتان نمی‌گذاشت. آن کالا را، هرچه می‌خواست باشد، به دست می‌گرفتیم و مستقیم به خانه می‌رفتیم مثل این‌که کودکی را در آغوش بگیریم و ببریم. همه‌ چیز ساده و مستقیم بود. علت و معلول دوستان خوب همدیگر بودند؛ فرضیه و واقعیت چنان تنگ همدیگر را در آغوش گرفته بودند که انگار این کار طبیعی‌ترین کار است. و به ‌نظر من دهه‌ی شصت آخرین باری بود که چنین اتفاقی افتاد.

تاریخ قبل از مرحله‌ی آخر نظام سرمایه‌داری این نامی است که من بر این دوره گذاشته‌ام.

اجازه دهید که کمی در مورد دختران جوان آن دوره و درباره‌ی ما مردان بگویم.

برای مثال گرفتن بکارت کلمه‌ای که بنا به دلایلی بسیار عمیق همیشه مرا به ‌یاد زمینی گسترده در یک بعدازظهر زیبا و آفتابی بهار می‌اندازد. در دهه‌ی شصت، بکارت مسئله‌ای بزرگ‌تر از امروز بود. البته من دارم کلی‌سازی می‌کنم هرچند که تحقیقی در این مورد انجام نداده‌ام ولی احساس می‌کنم تقریباً پنجاه درصد از دختران نسل من، پیش از بیست‌سالگی بکارتشان را از دست داده بودند. دست‌کم در میان دخترانی که من می‌شناختم این مسئله صادق بود. این یعنی که دست‌کم نیمی از دختران، خواه بر اساس انتخابی آگاهانه یا نه، هنوز باکره بودند.