کتاب پوست و استخوان

نمایشنامه‌ای آموزنده درباره‌ی تبعیض و وحدت... کتاب پوست و استخوان نوشته‌ی نیل دوفیلد داستان الاغی است که تصمیم دارد در جنگل زندگی کند اما با مخالفت ساکنین آن‌جا روبه‌رو می‌شود.

درباره‌ی کتاب پوست و استخوان

ماجرای نمایشنامه‌ی حاضر در جنگلی بزرگ و دور افتاده می‌گذرد که محل زندگی حیوانات وحشی است. اهالی این مکان تاریک و مخوف، قانون عجیبی دارند که سکونت هر گوسفند، ‌خرگوش و الاغی را در آن جا ممنوع می‌کند تا اینکه شخصیت اول کتاب پوست و استخوان (International plays for young audiences : contemporary works from leading) که الاغی خوش‌قلب و مهربان است، بی‌خبر از ماجرا به قصد یافتن خانه وارد جنگل می‌شود. او در ابتدای ورود با شغال و ببر ملاقات می‌کند که هر کدام برنامه‌ای برای آسیب رساندن به او دارند، اما نیل دوفیلد نیرویی مرموز را در مقابل این جمع سه نفره قرار می‌دهد که روابط آن‌ها را دگرگون می‌سازد.

کتاب پوست و استخوان انتخابی ایده‌آل برای نمایش‌های کودک و نوجوان است. انتخاب حیوانات برای شخصیت‌ها توجه و علاقه‌ی این گروه را جلب می‌کند و از طرف دیگر به دلیل محتوای آموزنده‌ی آن که به نژادپرستی، تعصب و وحدت اجتماعی می‌پردازد، می‌تواند در برنامه‌ی درسی مدارس جای بگیرد.

اقتباس از کتاب پوست و استخوان در ایران

فرزاد لباسی در سال 1400 نمایشی با عنوان «استخوان‌خور» را به روی صحنه برد. حمید کاظمی، پگاه معصومی، هادی لایقی و سید شهاب الدین حسینی بازیگران این اثر بودند.

کتاب پوست و استخوان مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به ادبیات نمایشی و افرادی که در زمینه‌ی تئاتر کودک و نوجوان فعالیت می‌کنند مخاطب این اثر هستند.

با نیل دوفیلد بیشتر آشنا شویم

او یکی از نویسندگان موفق تئاتر است که در اروپا شخصیتی مشهور به شمار می‌رود. نیل دوفیلد (Neil Duffield) که سال‌هاست در حوزه‌ی ادبیات نمایشی فعالیت کرده بیشتر از شصت نمایشنامه کودک و نوجوان در کارنامه‌ی خود دارد و از موفق‌ترین آن‌ها می‌توان به باغ مخفی (1997)، ادی تندرو (1998) و نابودگران (2000) اشاره کرد.

در بخشی از کتاب پوست و استخوان می‌خوانیم

شغال: تو این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
الاغ: (لبخند) دنبال خونه می‌گردم. دارم تلاش می‌کنم جای جدیدی برا زندگی پیدا کنم.
شغال: خب، این اطراف که نمی‌تونی جایی پیدا کنی! این‌جا جنگله.
الاغ: (به اطراف نگاه می‌کند) این‌جا خیلی خوب به نظر می‌رسه و...
شغال: نه! برا یه الاغ خوب به نظر نمی‌آد.
الاغ: ببخشین؟
شغال: دوست داری تو همسایگی من زندگی کنی؟
الاغ: همسایه‌ی تو؟
شغال: خیلی عالیه! جای قشنگیه! برات جای مناسبی واسه خوابیدنه. می‌تونیم با هم دوست و رفیق باشیم.
الاغ: پس علامت هشدار چی می‌شه؟
شغال: هان؟ فقط یه شوخی بود. فراموشش کن!