کتاب افکار مدیریتی

کتاب افکار مدیریتی به قلم پرومود باترا و ویجی باترا، ایده‌های تأمل‌برانگیزی را در اختیار شما قرار می‌دهد که به کمک آن قادر خواهید بود بر خود، خانواده، دوستان، کارکنان و تمامی انسان‌های اطرافتان مدیریت داشته باشید.

کتاب حاضر دربردارنده‌ی گزیده افکار و ایده‌های ارزشمندی است که از فرهنگ‌های مختلف، از جمله در مواردی از فرهنگ غنی ایرانی، استخراج شده است. افکار و ایده‌هایی که به تلطیف نمودن دیدگاه و ارتقاء نوع نگاه شما به مسائل و برداشتتان از شرایط و رویدادهای گوناگون و همچنین شیوه‌ی عمل شما در حیطه‌های مختلف کار و زندگی کمک بسیار می‌کند.

کتاب افکار مدیریتی با جملاتی ساده آغاز می‌شود و هرچه جلوتر می‌روید، جملات و عبارات درس‌آموز و پرمغز‌تری را با رعایت ایجاز و اختصار ارائه می‌دهد، ضمن آن که ذکر گفته‌ها، ضرب‌المثل‌ها، حکایت‌ها و داستان‌های گوناگون در فواصل مختلف کتاب بر شیرینی آن می‌افزاید. فروش بیش از دویست و بیست و سه هزار نسخه از کتاب افکار مدیریتی (New Management Thoughts‌) به زبان‌های مختلف ظرف سال‌های گذشته در هند، ژاپن و برخی از دیگر کشورهای جهان گواه صادقی بر غنای محتوای آن است.

افکار مدیریتی اثر ارزشمند و ماندگار پرومود باترا (Promod Batra) و ویجی باترا (Vijay Batra) است. نامبردگان پدر و پسری هندی هستند که هر دو تحصیلات خود را در برهه‌های زمانی مختلف در زمینه‌ی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی در امریکا به پایان رسانده‌اند.

جملات برگزیده‌ی کتاب افکار مدیریتی:

- بزرگ‌ترین هیجان زندگی، "فردا" است.
- انسان نابغه زاده نمی‌شود، بلکه نابغه می‌شود.
- برای انجام دادن کارهای ساده باید بسیار باهوش باشی!
- یک ذهن باز بیشتر از یک کیف پولِ باز ثروت جمع‌آوری می‌کند.
- زندگی هنر حاصل کردن نتیجه‌گیری‌های کافی از شواهد و قراین ناکافی است.
- اکثر مردم بیش از آنچه برای خود احترام قایل می‌شوند از دیگران انتظار احترام دارند.
- سعی کن چیزهای بی‌مورد را فراموش کنی. به خاطر سپردن همه‌چیز یعنی تبدیل کردن ذهنت به یک سطل زباله.

کتاب افکار مدیریتی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی کتاب حاضر به همه‌ی کسانی که در اندیشه‌ی زندگی بهتر، پویاتر و هدفمندتر هستند از جمله آنان که در محیط کار و زندگی، نقش‌آفرینی مدیریتی دارند و به‌ ویژه مدیران عرصه‌های تجارت و صنعت متواضعانه توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب افکار مدیریتی می‌خوانیم:

دو پسربچه‌ی شیطان داشتند از کنار یک جاده‌ی روستایی پیاده عبور می‌کردند که دیدند کسی دارد دو دبه‌ی بزرگ شیر را برای بردن به شهری در نزدیکی آن روستا آماده می‌کند. آن دو در فرصتی که هیچ‌کس مراقب دبه‌ها نبود، در دبه‌ی اول را برداشتند و یک قورباغه‌ی بزرگ داخل آن انداختند. دو پسر بچه‌ی شیطان سپس همین کار را با دبه‌ی دوم کردند. طولی نکشید که مرد شیرفروش به سراغ دبه‌ها آمد و آن‌ها را برای بردن به شهر برداشت.

طی مدت سفر مرد شیرفروش از روستا به شهر، قورباغه‌ی دبه‌ی اول با خود گفت: "خیلی وحشتناک است! من نمی‌توانم در دبه را بالا بزنم چون خیلی سنگین است. تا قبل از این هم هرگز حمام شیر نگرفته بودم. از طرفی هم نمی‌توانم به ته دبه بروم تا بتوانم با شتاب گرفتن در حرکتم در دبه را باز کنم. پس چه کنم؟" او با این اوصاف از تلاش کردن دست کشید و منصرف شد. دست آخر هم نتیجه این شد که وقتی دبه را در مقصد باز کردند، یک قورباغه‌ی مرده در آن یافتند. در دبه‌ی دوم هم همین شرایط وجود داشت، اما قورباغه‌ی آن با خود گفت: "خب، من که نمی‌توانم در دبه را بردارم، چون هم خیلی محکم بسته شده و هم خیلی سنگین است.

هیچ وسیله‌ای هم ندارم که با استفاده از آن بتوانم دبه را سوراخ کنم و خودم را نجات بدهم. اما چیزی که از نپتون (Neptune) پدرِ بزرگ طبیعت آموخته‌ام این است که کاری که در مایعات می‌توان انجام داد، شنا کردن است. " قورباغه‌ی مصمم با این استدلال شروع کرد به شنا کردن.

آن‌قدر شنا کرد و شنا کرد و شنا کرد که در اثر دست و پا زدن‌های او در شیر قطعه‌ای کره درست شد که او توانست روی آن بنشیند. وقتی هم که مرد شیرفروش پس از رسیدن به مقصد در دبه‌ی شیر را باز کرد، قورباغه‌ی آماده‌ی اقدام به بیرون پرید و خود را نجات داد.