در کتاب بهداشت روانی و سلامتی در پرتو آیات قرآن مجید معنای کامل سلامت در آیات قرآن کریم مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته و جنبههای جدید و عمیقتری از این آموزهها در اختیار شما قرار میگیرد.
از جمله اساسیترین و حائز اهمیتترین آموزههای قرآنی، آنهایی هستند که جهت ایجاد زندگی مطلوب در دنیا و آخرت برای آدمیان فرستاده شدهاند. در میان آنها بهداشت جهت کسب طهارت ظاهری و باطنی به جهاتی از جایگاه ویژه و بسیار مهمی برخوردار است.
از آن جهت که سلامت جسم و روح بخشی از کمالات انسانی محسوب میشود یا دست کم اساسیترین و مهمترین بستر دستیابی به این کمالات است، لذا از نظر شریعت اسلامی و همچنین آموزههای قرانی راه مستقیم همان استفاده نمودن و بهره بردن از چیزهای بهداشتی است. بنابراین میتوان گفت که هر گونه استفاده از چیزهای غیر بهداشتی در حقیقت قدم گذاشتن در راه شیطان محسوب میشود.
در نشان دادن اهمیت بهداشت ذکر همین نکته کافیست که اسلام در میان شرایع نسبت به بهداشت آنچنان حساسیت نشان داده و برای آن ارزش قائل شده که طهارت ظاهری تن را در همه حال به خصوص در امور آیینی و اعمال عبادی واجب دانسته و هرگونه حضور غیر بهداشتی در پیشگاه پروردگار را امری مردود و باطل شمرده است.
خداوند پرهیز از آلودگیها، بهداشت و طهارت کامل انسان را، زمینهاى براى دستیابى به رستگارى برمیشمارد. بنابراین میتوان گفت که هر کسی اگر بخواهد به هدف آفرینش دست یابد، میبایست این راه و روش را سرمشق زندگی خویش قرار دهد و بهداشت کامل و جامع را مراعات نماید.
در بخشی از کتاب بهداشت روانی و سلامتی در پرتو آیات قرآن مجید میخوانیم:
در قرآن به صراحت از واژه صحت و بهداشت به معنای اصطلاحی آن سخنی به میان نیامده است ولی افزون بر مطالب و مسایلی که در قرآن و آموزههای وحیانی بر ارزش و اهمیت بهداشت و صحت بیان شده است، واژگانی را میتوان یافت که ناظر به مساله بهداشت میباشد.
از جمله این واژگان میتوان به واژههاى «طیّبات»، «طهارت» و مشتقّات آن توجه داد. در اهمیت و ارزش بهداشت همین بس که از نظر قرآن و شریعت اسلامی یکی از مهمترین روشهای ارزش گذاری هر چیزی توجه به مساله بهداشت و پاکیزگی آن است. از این رو، تنها چیزهایی قابل ارزشگذاری هستند و در معاملات میتوانند به عنوان کالا مطرح شوند که از ویژگی بهداشت و پاکیزگی برخوردار باشند و هر چیز ناپاک که از آن به خبیث یاد میشود، از دایره کالا بودن بیرون میرود.
خداوند در آیه 100 سوره مائده در مقام سنجش و ارزشگذاری میان چیزهای دنیوی به تفاوت میان چیزهای پاک و ناپاک اشاره میکند. چیزهای پاک به آن دسته از چیزها گفته میشود که یکی از مولفههای آن طهارت و بهداشتی بودن باشد. در همین آیه مساوی نبودن اشیای پلید و غیر بهداشتی با اشیای پاکیزه و بهداشتی به عنوان یک ملاک سنجش طبیعی در آدمی معرفی میشود.
به این معنا که آدمی به طور طبیعی نسبت به چیزهای پلید و ناپاک واکنش منفی از خود نشان میدهد و از آن انزجار و بیزاری میجوید و هرگز چیزهای ناپاک و غیربهداشتی را هم سنگ امور پاک و بهداشتی نمیشمارد. از آن جایی که فرهنگ اسلامی و معیارها و قوانین آن بر اساس فطرت پاک انسانی میباشد، به طور طبیعی آموزههای قرانی نمیتواند این تفاوتها را نادیده بگیرد و در مقام ارزش گذاری و سنجش هر دو دسته از کالاها و اجناس را یکسان بر شمارد.
بله


















