کتاب روابط متنی در قرآن: ربط، پیوستگی و ساختار

کتاب روابط متنی در قرآن: ربط، پیوستگی و ساختار نوشته سلوی م. س الاوی، اثری میان رشته‌ای است که سعی دارد یک نگاه زبان شناسانه، کاربرد شناسانه، و تحلیل گفتمانی به موضوع قدیمی ارتباط میان آیات قرآن داشته باشد.

موضوعی که نزد دانشمندان مسلمان، با استناد به احادیث و روایات اسلامی تا حدود زیادی حل شده و به سرانجام رسیده است، اما نزد برخی دانشمندان غربی، که نگاهی متمایز از نگاه علمای اسلامی دارند، گاهی جای بحث داشته و دارد که همین تفاوت نگاه و روش تحقیق ایجاب می‌کند پژوهش‌هایی صورت پذیرند که بتوانند مسائل قرآنی را با استدلال‌هایی غیر مذهبی تبیین کنند. در همین راستا، می‌توان گفت که سلوی م. س الاوی نیز تلاش کرده است که به دور از نگاه مذهبی و فارغ از احادیث و روایات مطرح در آثار مسلمانان سنی و شیعه، با توصیف و تحلیلی علمی و روش‌مند، و با استفاده از ابزارهای زبانی و در چارچوب نظریه‌ی ربط (Relevance Theory)، ارتباط منطقی آیات قرآنی با یکدیگر را نشان دهد.

کتاب روابط متنی در قرآن (Textual relations in the Quran)، روشی جدید را برای خوانش متون قرآنی، از طریق کاربرد آر.تی یا همان نظریه‌ی ربط (Relevance Theory) در علمِ زبان‌شناسی، و تحلیل روابط پیچیده در سوره‌های قرآنی اتخاذ می‌کند. این کتاب نشان می‌دهد که گسستگی مضمونی (thematic disconnectivity) در سوره‌های طولانی قرآن و نیز بافت (context) و ساختارِ (structure) قرآن بر مبنای یک روش جدید بازخوانی و تشریح می‌شود تا بدین ترتیب خواننده دریابد که عملکرد آن‌ها در فرایند شناختی‌ای که معنی به وسیله‌ی آن خلق می‌شود، چگونه است.

سلوی م. س الاوی (Salwa Muhammad Awwa) در این کتاب به این موارد زیر می‌پردازد:

- مروری تاریخی بر تلاش‌های پیشین برای پرداختن به مسئله‌ی انسجام در قرآن.
- درآمدی بر نظریه‌ی زبان‌شناختی به‌‌کار رفته در تحلیل مورد نظر این کتاب.
- تشریح چگونگی کاربرد این تحلیل در راستای تبیین روابط متنی در قرآن.
- دو مطالعه‌ی مشروح و با جزئیات درباره‌ی دو سوره‌ی قرآنی متفاوت که هر کدام دارای مجموعه‌ای از مسائل متنی متفاوتی هستند و ویژگی‌های متفاوتی از روشِ به‌ کار رفته در این کتاب (قرآن) را برجسته می‌سازند.